به رغم حضور فصلي گروه‌هاي جهادي در دهستان موگويي چهارمحال و بختياري اين منطقه از خدمات بهداشتي و درماني و راه دسترسي مناسب محروم است

«موگويي» همچنان محروم

شايد اگر پاي گروه هاي جهادي به دهستان موگويي چهارمحال و بختياري باز نمي شد تا به امروز15روستاي اين بخش خالي از سکنه شده بود و750 خانوار روستايي ناگزير به مهاجرت به شهرهاي اطراف شده بودند. دهستاني که سالهاست به دليل محروميت از ساده ترين امکانات و زيرساخت ها عنوان "منطقه فراموش شده چهارمحال و بختياري" بر پيشاني اش حک شده و در فصل سرما، نبود راه دسترسي اين منطقه را هچون جزيره اي دورافتاده در خواب زمستاني فرو مي برد!

نويسنده: مريم احمدي

ازاوايل دهه 90 با اعزام گروه هاي جهادي به دهستان موگويي از توابع شهرستان کوهرنگ، اين منطقه پس از سالها از زير غبار فراموشي و سکوت خارج شد و محروميت هاي نامحدود و غير قابل تصور جمعيت چهارهزار و 500 نفري ساکن در اين منطقه رسانه اي شد. وضعيتي که با توجه به قرار گرفتن اين منطقه در استان پرنعمت چهار محال و بختياري کمي دور از ذهن به نظر مي رسد . از نبود راه هاي ارتباطي مناسب گرفته تا عدم وجود زيرساخت هايي چون آب، برق ، گاز، تلفن و مراکز درماني و بهداشتي سبب شده مردم ساکن در 15 روستاي اين دهستان

زندگي سختي را پشت سر بگذارند. آن هم در شرايطي که توسعه روستاها دراستان هاي مختلف با اجراي برنامه هايي چون طرح هادي روستايي و تدوين برنامه هايي براي تحقق مهاجرت معکوس در دستور کار مسئولان استاني و کشوري قرار گرفته است. با اين وجود ظاهرا اين منطقه از تيررس توجهات مسئولان استان دور مانده و حالا به رغم تلاش جهادگران براي ارتقاي سطح زندگي ساکنان اين روستاها هنوز اين منطقه با حداقل استانداردها فرسنگ ها فاصله دارد.

محروميت‌هاي موگويي نيازمند جهادي مستمر

از اواخر دهه هشتاد هر سال در فصل تابستان و اوايل پاييز تعدادي از پزشکان و متخصصان در حوزه بهداشت و درمان در غالب گروه هاي جهادي در اسکاني چند روزه به مداواي بيماران و رسيدگي به وضعيت درمان در اين روستاها مي پردازند. اقدامي که اگرچه در نوع خود قابل ستايش است اما با توجه به شدت و وسعت محروميت هاي منطقه حکم مسکني براي دردهاي هميشگي روستاييان دارد!

متاسفانه به رغم ضرروت توجه به وضعيت بهداشت و درمان روستاها، از 15 روستای دهستان موگویی تنها روستای خویه خانه بهداشت دارد و امکانات بهداشتی و درماني اين منطقه در حد صفر است. از اين رو رفع مشکلات ساکنان اين روستاها تنها در حوزه بهداشت و درمان فعاليتي مستمر و همه جانبه مي طلبد.

اين در حالي است که به رغم وعده هاي مسئولان استان در خصوص اجراي طرح هادي در روستاهاي استان به ويژه شهرستان کوهرنگ ظاهرا اين منطقه همچنان جايي در طرح مذکور ندارد.

اوايل سال 93 ، بخشدار مرکزي کوهرنگ از تخصيص اعتبار ويژه براي تسريع در اجرای طرح های روستایی کوهرنگ خبر داد و اجرای طرح های هادی روستایی و افزایش طرح های اشتغالزا در این منطقه را عامل مهمی برای ماندگاری روستائیان در این خطه بیان کرد. از آنجا که توسعه راه هاي روستايي از جمله اهداف اين طرح محسوب مي شود انتظار مي رفت با اعلام اين وعده بخشدار حداقل اصلاح جاده هاي دهستان موگويي در اولويت قرار بگيرد .اين در حالي است که بعد از گذشت 3 سال هنوز هم با اولين بارش ها امکان دسترسي به روستاهاي اين بخش به طور کامل قطع شده و ساکنان اين روستا براي دريافت خدمات درماني و تهيه اذوقه با مشکلات جدي روبرو مي شوند .

تنها جاده ارتباطی به سمت دهستان موگویی از استان چهارمحال و بختیاری ۶۴ کیلومتر است که تنها حدود ۵ کیلومتر از این جاده آسفالت است.مسيري خاکي و کم عرض بدون هیچ علامت هشدار، علائم رانندگی و دارای پیچ‌های بی‌شمار و فاقد گارد ریل که به علت صعب العبور بودن فاصله بين روستاهاي مجاور را گاهي به ساعت مي رساند! هر سال بر اثر نخستین بارش پاییزی تنها جاده دسترسی به ۱۵روستاي اين دهستان مسدود می‌شود. ايجاد ديوارهاي برفي در اين مسير کم عرض و پيچ در پيچ که گاه ارتفاع ان از 5 متر تجاوز مي کند هر سال اين روستاها را در محاصره چندين هفته اي فرو مي برد.

با اين وجود چندين سال است که طرح تعريض و استاندارد سازي جاده اين دهستان در پشت بهانه هايي چون کمبود اعتبار معلق مانده است . علاوه بر اين ازانجا که خانه هاي روستايي اين دهستان غالبا از خشت و گل ساخته شده اند با اغاز فصل سرد و بارش ها دراين منطقه کوهستاني روستانشنيان با تخريب گاه به گاه بخشي از سقف و ديوارها روبرو مي شوند. مسئله اي که اجراي طرح هادي با بهسازي ونوسازي خانه ها مي توانست رفع شود تا هر قصه تلخ ويراني هر سال در اين روستاها تکرار نشود.