پيام حقي
حسودان براي تو آن خواهند كه خداوند از تو دورش ميدارد...
ابو طيب متَنَبّي، شاعر عرب
آقاي مهدويان سلام! سرانجام تيرِ اُمويانِ سينماگر گريبانت را گرفت و تو را نواختند، اينكه چه كساني هستند بماند كه همه آنها به مانندِ هَمَند. اما پيدايي اين حسادت از همان اولين فيلمت؛ «ايستاده در غبار» شروع شد. آنجايي كه قهرمان فيلمت حاج احمد در نمايي بسته دستش را به همراه بيسيم بالا ميبرد... انگار همين امروز است كه تو با فيلمهايت و بيسيمِ نمادينت صدايي را از جايي به جاي ديگر ميرساني. اما آنها چه كساني هستند؟
خانمي كه چند سال پيش در فيلمي ساخته شده با حمايت دولت بازي كرد و سيمرغ گرفت. ديگري كسي بود كه در اواخر دهه 70به همراه نويسندهاي دوربيني روشن به خود آويزان كرد و در راهروهاي ارشاد با سينماگران صحبت ميكرد و فيلم ميگرفت، بدون اينكه آنها از دوربين روشن خبر داشته باشند! تقِ اين مدرنيسم زپرتي خيلي زود درآمد...
ديگري كسي بود كه تا همين چند سال پيش به دنبال بودجه از انجمن سينماي دفاعمقدس بود تا فيلم جنگي بسازد و ديگري كسي است كه همين الان سناريوي دفاع مقدسياش در حوزه هنري منتظر تصويب است. حالا تو شدهاي اُرگاني، خندهدار است!
وقتي قَدرِ خودت را نميداني مروانها و حجاجها پيدايشان ميشود. مگر تو فيلم انتخاباتي رئيسجمهورشان را نساختي؟ مگر تو از صاحبان اصلي «تا ۱۴۰۰ با روحاني» نيستي؟ مگر تو از خودشان نيستي؟ پس چرا به اين اندازه عقده و حسادت؟ براي اينكه بدون اينكه بخواهي و بداني فيلمهايي ساختي از خودت بلندتر. خودت ندانستي و كسي هم نبود كه بگويد چه كار كردي و چه ساختي. كافي است نگاهي به پيشينيان خودت بيندازي. از فيلمسازان بزرگ پيش از انقلاب نميگويم، از حاتميكيا و مجيدي ميگويم، همينهايي كه اتفاقاً فيلمهاي تو را ستايش كردند. راز ماندگاري آنها در چيست؟
آقاي مهدويان! رفتن به كافيشاپ خوب است، شاملو و فروغ خواندن خوب است، از نولان و تارانتينو گفتن هم خوب است، اما از آنجايي بد ميشود كه ميخواهي خاستگاه اجتماعي خودت را با خواندههايت تعريف كني نه با دانستههايت. لابد ميداني تشخيص و بَركشيدن استعداد در اين صفِ متقلبّان كاري است سخت و دشوار. اميدوارم با حواسِ جمع-روي حواسِ جمع تأكيد دارم- استوارتر از هميشه فيلم بسازي و قَدرِ خودت را بداني. تو هم جواني هم باهوش، از رفتار درست پيشينيانت درس بگير و تسليم جريانات متقلبانه نشو. قرار است سناريوي لاغرها برميگردند را بسازي، مبارك است، اما همين حسودان ميخواهند تو لاغر برگردي، مواظب باش!
آرزو دارم براي فيلم بعديات هم بنويسم، تيترش را هم انتخاب كردم، با وقارت و رفتارت اجازه بده همين باشد. بازهم از ابوطيب متَنَبّي است. اينجا برايت مينويسم چرا كه به تحول آدمي هرچند در كوتاهمدت ايمان دارم: «آنان كه به جنگت آمده بودند از قدرت بيبهره نبودند... اما ثبات و اصالتِ تو بيشتر بود.»
