فرزاد اصلاني
حواشي ايجاد شده براي آخرين فيلم حامد محمدي، همچنان نقل محافل سينمايي و سياسي است؛ حوزه هنري، خاستگاه منوچهر محمدي- تهيهكننده فيلم- حاضر به اكران فيلم جديد او نيست.
اين اولين هشدار جدي به فردي است كه پروژههاي بزرگ و اصلي حوزه هنري را تهيه كرده است. آنها تم اصلي و پرداخت نهايي فيلم را نميپسندند و راجع به آن موضع دارند. تلاشهاي حامد محمدي و منوچهر محمدي هم به جايي نرسيد اما سؤال اصلي در ميان اين تقابل خودي با خودي، سكوت معنادار تهيهكننده فيلم است.
منوچهر محمدي جز يكي، دو خط مصاحبه در خرداد امسال، هنوز هيچ واكنشي به رفتار حوزه هنري نشان نداده است.
در واقع او خواهان ورود وزارت ارشاد است در حالي كه صاحب اصلي فيلم، تهيهكننده است. آن هم تهيهكننده شناختهشدهاي كه دست بر قضا از رفقا و همكاران اصلي حوزه هنري در فيلمسازي محسوب ميشود. اين رفتار منوچهر محمدي ميتواند يك نشانه باشد. او نه ميخواهد رفقاي قديمي را از دست بدهد و نه ميخواهد وارد بازي سياسي ارشاد- حوزه هنري شود به عبارتي او دارد با يك مصلحتانديشي فيلم خود را قرباني محافظهكاري براي ادامه فعاليتش در حوزه هنري ميكند. حتي توقع او از وزارت ارشاد براي صفآرايي مقابل حوزه هنري نيز يك توقع بيجاست كه گويا وزارت ارشاد هم از اين موضوع مطلع شده است و رفتار معقولي درباره اين سكوت سياستمدارانه، نشان داده است اگرچه وزارت ارشاد بايد پيگير حقوق هنرمندان و اعتبار مجوزهاي صادر شده خود باشد.
در واقع محمدي يك معامله پنهاني دارد با مركزي كه فيلمش را تحريم كرده و آن برگ سبزي است براي تداوم همكاريها. اگرچه اين رفتار از يك تهيهكننده حرفهاي قابل قبول نيست اما بايد پذيرفت، منوچهر محمدي ناگزير با اين سكوتش هم مهر تأييدي بر رفتار حوزه هنري ميزند و هم اينكه ناخودآگاه، برخي اشكالات وارد شده به فيلم جديدش را قبول ميكند! در چنين فضايي، منوچهر محمدي، دو هيچ بازي را به حوزه هنري واگذار كرده است. بايد منتظر ماند و ديد فيلم بعدي منوچهر محمدي با حوزه هنري كليد ميخورد يا...
