احمدرضا دانش
اينكه تغييرات جشنواره فجر چقدر در جهت كوچك كردن دولت است يا چقدر به مقوله سپردن امور به صنوف ارتباط دارد به كنار اما كليتي كه مشاهده ميشود باز هم تداعيگر افراط و تفريط است. روزگاري نفي صنوف ميشد و حالا صنوفسالاري دارد جاي خود را باز ميكند؛ صنوفي كه هنوز در پروسه ثبت قانوني هستند.
مقلدين و پيروان جشنوارههايجهاني قرار است گامي مهم در جهت هويتزدايي ملي از جشنواره فجر بردارند اما اگر همين تقليد را هم ملاك قرار دهيم نميدانم چگونه ميشود يك جشنوارهاي را بيش از 30 سال پروراند و جا انداخت و هويت و شهرت داد و يكباره آن را مانند پلاسكو فرو ريخت!
همانطور كه همه ميدانند پلاسكو ديگر پلاسكو نخواهد شد. ما با كوچك كردن جشنواره فجر و به حاشيه راندن آن در واقع آن را فرو ريختهايم. با دو انفجار حساب شده!
از آن سو جشن خانه سينما هم هويت صنفي خود را دچار خدشه خواهد كرد و شاهد شترگاوپلنگي خواهيم بود كه منتظر تغيير رويكرد يك دولت ديگر براي اعمال تغييرات ديگر خواهد ماند.
اينگونه به راحتي هر دو جشن را نابود كردهايم.
و سؤال اساسي اين است كه در شرايط كنوني چه ضرورتي احساس شده كه جشنواره ملي و باسابقهاي را كه تنها نماد وفاق عمومي در قشر هنرمند است و جنبهاي ملي و جهاني دارد، چرا بايد تكه پاره كرد؟ چه اولويتي اين ضرورت را احساس كرده است؟ نكته قابلتوجه آن است كه خانه سينما پس از عبور از بحران شمقدري قدرتمندتر شد و بسيار جديتر از قبل در پيشبرد امور موفق بود. خيلي هم خوب. اما به شرطي كه اين قدرت در زمينههاي صنفي و به نفع اعضا استفاده شود نه تصاحب دولت! همه نيك ميدانند كه وظايف صنفي خانه سينما هنوز در پيچ و خم تعريف است و كاستيها هنوز گريبانگير اعضاي بيچاره! حال خانه سينما بر آن شده كه جشنواره فجر را از آن خود كند! عجبا كه اينگونه نقشهاي تعريف شده تحريف ميشوند!
به نظر ميرسد اين تصميم قبل از آنكه منشأ يك اختلاف جدي در سينما شود بايد بيشتر آن را پروراند و به جنبههاي گوناگون آن توجه كرد. هويت ملي و جهاني و ارزش بسيار زياد جشنواره فجر يك روزه به دست نيامده كه با تصميم چند نفر انگشت شمار بتوان آن را فرو ريخت. زندگي و حيات سينماي ملي و ويترين جهاني آن به اين ساختمان 35 طبقه بسته است و هنرمندان زيادي با تك تك جوايزشان در اين جشنواره زندگي كردهاند و انگيزه براي حيات هنري خود در سالهاي بعد را تجربه كردهاند. با سهلانگاري و عدم توجه به ايمني آن باعث ريزشش نشويم كه هزينههاي گزافي براي بازسازي آن گريبانگير سينماي كشور خواهد شد.