آموزش و پرورش به عنوان يكي از ارزشيترين و انقلابيترين دستگاههاي دولتي همواره عمل به قانون و توجه به منويات مراجع معظم تقليد و روحانيت معزز را سرلوحه برنامههاي خود ميداند. دغدغههاي حضرت آيتالله العظمي مظاهري در خصوص حجاب و عفاف در آموزش و پرورش بسيار پسنديده و نيكوست، ليكن نقد غيرمنصفانه آموزش و پرورش بدون استعلام اين دستگاه به بهانه فرمايش معظمله ناديده انگاشتن تعهد بدنه متدين آموزش و پرورش به ارزشهاي ديني و ملي است. قطعاً فرهنگيان و دانشآموزان عفيف و باحياي آموزش و پرورش با اين نگاه غيرعالمانه مخالف هستند. قوانين و مقررات آموزش و پرورش ضمن تأكيد بر حجاب برتر كه همان چادر باشد كليه فرهنگيان و كادر اداري را ملزم به رعايت اين اصل مهم نموده است. در مدارس به ويژه مدارس دخترانه نيز توجه به پوشش دانشآموزان با ارائه الگوي پوششي مورد تأييد كميته مد و لباس مدنظر بوده و فرمهاي دانشآموزان داراي استانداردهاي پوششي مورد نظر جامعه ديني بوده است.
قطعاً نگاه منصفانه به وضعيت پوششي در بدنه آموزش و پرورش تصديقكننده برتري آموزش و پرورش در ترويج عفاف و حجاب در بين اعضاي خانواده خود به نسبت ساير دستگاهها ميباشد. اين در حالي است كه به تنهايي در سال 1395 بيش از 8 هزار و 489 فعاليت در حوزه حجاب در استان (شامل: برپايي نمايشگاه، فعاليتهاي فرهنگي، برپايي همايش، برگزاري دورههاي ضمن خدمت و...) انجام شده است. گرچه ممكن است در اين دستگاه عريض و طويل به صورت محدود مواردي از نقض مقررات آموزش و پرورش در حوزه عفاف و حجاب ديده شود، ولي تعميم اين موارد به جامعه آموزش و پرورش جفا به ساحت فرهنگيان و دانشآموزان عزيز است. بجاست با ديدن اشكالات اندك با در جريان قرار دادن مسئولان ذيربط آموزش و پرورش به صورت موردي با اين موارد برخورد كرد نه اينكه با رسانهاي كردن اين موارد اين دستگاه خدوم را در معرض نقد غيرمنصفانه قرار داد. گرچه متأسفانه توقع تقدير از سياستهاي آموزش و پرورش در خصوص عفاف و حجاب امروزه به نظر توقع بزرگي است ليكن انتظار اينگونه برخوردها با اين دستگاه متعهد به ارزشهاي اسلامي هم نميرود. اميد است در ادامه اصحاب رسانه دقت بيشتري در انعكاس اينگونه مطالب داشته باشند.
