حدود 20 شهيد ايراني در افغانستان و كنار مجاهدين اين كشور عليه حكومت كمونيستي جنگيدند و به شهادت رسيدند. در كنار اين آمار، بيش از 2 هزار افغانستاني نيز در جبهههاي جنگ تحميلي كشورمان شهيد شدهاند. يعني در ازاي هر يك نفر ايراني، 100 افغانستاني خون خود را نثار اعتلاي نظام اسلامي كردند. اين يعني قدرشناسي از زحمات برادران ايراني، يعني دلدادگي به اسلام ناب محمدي كه حضرت امام خميني (ره) آن را در مقابل اسلام امريكايي ميدانست، يعني وقتي موضوع جبهه مقاومت اسلامي در ميان باشد، مرزها و مليتها از بين ميرود و آن كسي كه مخلصتر باشد، راحتتر هستي خود را فداي ارزشها خواهد كرد.
ايران و افغانستان در طول تاريخ اشتراكات بسياري با يكديگر دارند. هرچند در دوران قاجار و با شيطنت استعمار پير انگلستان، افغانستان از ايران جدا شد، ولي قلوب دو ملت همواره با يكديگر بود و باز هم هرچند بعد از تحولات تاريخ معاصر افغانستان و مهاجرت گروههايي از مردم اين كشور به داخل ايران اسلامي، اصطكاكهايي بين برخي از مهاجران و اقشاري از مردم كشورمان رخ داد، اما اصل بر برادري و دلدادگي بود و همين امر باعث شد تا دو ملت در سختيها كنار هم باشند و اگر شرايط ايجاب ميكرد، بهترين جوانانشان را نثار امنيت و آسايش يكديگر كنند.
شهيدان احسان پارسي، احمدرضا سعيدي، ابوالفضل كربلايي پوريزدي و... نمونههايي از شهداي ايراني حاضر در افغانستان هستند كه قريب به اتفاقشان قبل از شروع رسمي جنگ تحميلي عراق عليه ايران در جبهه افغانستان حضور يافتند و مسلماً اگر جنگ در ايران آغاز نميشد، جوانان ايراني بيشتري در افغانستان حضور مييافتند و طبعاً شهداي بيشتري نيز در جبهه مقاومت اسلامي افغانستان تقديم ميشد. اما شروع جنگ تحميلي نه تنها باعث بازگشت بسياري از ايرانيان حاضر در افغانستان شد، بلكه اين بار نوبت مسلمانان مخلص افغاني بود كه فوجفوج خود را به جبهههاي دفاع مقدس برسانند و آن قدر در اين حضور پررنگ و مثمر ثمر باشند كه بيش از 2 هزار نفرشان به شهادت برسند. حالا كه حدود سه دهه از اتمام دفاع مقدس ميگذرد، باز اين افغانيها هستند كه دوباره خود را فداي آرمانهاي نظام اسلامي ميكنند و تا كنون چند صد نفر از آنها در جبهه مقاومت اسلامي سوريه به شهادت رسيده يا جانباز شدهاند. نميدانم اين حرف تا چه ميزان درست است، اما اگر حرف از اخلاص باشد، شايد بايد پاي درس اين جوانان مومن و انقلابي افغاني بنشينيم كه عشق و ارادتشان به ولايت فقيه و نظام اسلامي تمامي ندارد و سند اين دلدادگي خون شهداي عزيز افغانيمان در جبهههاي دفاع مقدس و دفاع از حرم است.
ايران و افغانستان اكنون نه تنها همسايه بلكه برادر هستند و خون شهداي مشتركشان، پيوند دو ملت را بيش از پيش محكمتر خواهد كرد. به قول يكي از شاعران افغاني، ما حالا «خون شريك» شدهايم.
