خبرهاي چند روز گذشته در حالي از احتمال ايجاد تغييرات در فدراسيون تكواندو و بركناري پولادگر داشت، اما بيانيه روز گذشته رؤساي هيئتهاي تكواندو كشور در حمايت از رئيس اين فدراسيون نشان داد كه پولادگر حمايت مجمع را هم دارد و همين مسئله احتمال بركناري او را تا حد زيادي كمرنگ ميكند.
با توجه به عدم نتيجهگيري برخي رشتههاي ورزشي در المپيك ريو، شايعه شده بود كه امكان تغييراتي در برخي فدراسيونهاي ورزشي وجود دارد كه يكي از اين رشتهها تكواندو بود، چراكه همانطور كه وقتي ورزش با ناكامي مواجه ميشود، رأس امور كه وزير ورزش و جوانان است بايد پاسخگو باشد، در ناكامي رشتههاي ورزشي نيز اين رؤساي فدراسيون هستند كه بايد به عنوان نخستين نفرات پاسخگو باشند، اما گودرزي با گفتن اينكه: «تغييراتي در رأس فدراسيونها نداريم مگر آنکه خودشان بخواهند»، آب پاكي را روي دست همه ريخته بود كه هر توبيخ و تنبيهي هم كه باشد، گريبان مربيان و كادر فني و نهايتاً ورزشكاران را ميگيرد نه مديران را.
خطري مديران را تهديد نميكندتيم ملي تكواندوي ايران با اميدها و انتظارات فراواني راهي المپيك شد و كسب سه مدال، حداقل انتظاري بود كه از اين تيم ميرفت، اما تكواندو ايران تنها با برنز كيميا عليزاده به وطن بازگشت و اين ناكامي بزرگي در پرونده تكواندوي ايران در المپيك بود. ناكامي كه قبل از هركس، رئيس فدراسيون بايد پاسخگوي آن باشد. رئيسي كه انتقادهاي زيادي هم به او و كادر مديريتي او بابت تصميماتي كه گرفته بود، شد. اما نهايتاً همه نگاهها به سمت كادر فني چرخيد و به نظر ميرسد كه تمام تركشها هم نصيب مربيان شود تا رئيس فدراسيون نه دغدغهاي بابت پاسخگويي داشته باشد و نه حتي خطر احتمالي بركناري.
با توجه به ناكامي دور از انتظار تكواندو، اين احتمال وجود داشت كه فدراسيون با تغييراتي مواجه شود. نه فقط براي زير سؤال بردن مديريت اين رشته ورزشي، بلكه براي ايجاد تغييراتي گسترده در نگرش تكواندو و پيكربندي مديريت آن، اما وزير ورزش و جوانان كه از همان ابتدا پاي خود را از ناكاميهاي كاروان اعزامي ايران به برزيل بيرون كشيده بود، با تأكيد براين مسئله كه تغييراتي در رأس فدراسيونها انجام نخواهد شد، رأس هرم هر رشته ورزشي را نيز مبرا دانست تا همه كاسه كوزهها بر سر كادر فني رشتههاي ورزشي ناكام در المپيك شكسته شود و در تكواندو حالا مقانلو و دستيارانش مقصران اصلي هستند كه يا بايد آماده خداحافظي از تيم ملي باشند يا توبيخ و تنبيه. ضمن اينكه بايد پاسخگوي اين ناكاميها هم باشند، هم به مردم و هم به وزير و رئيس فدراسيون.
البته نميتوان سهم كادر فني تكواندو در ناكامي اين رشته ورزشي در ريو را ناديده گرفت. بدون شك مقانلو بايد پاسخ قانعكنندهاي براي عدم موفقيت شاگردانش را كه ماههاي طولاني در رتبه نخست دنيا قرار داشتند، بدهد اما همانطور كه فيصل دانش، پيشكسوت تكواندو و نخستين مدالآور اين رشته در المپيک نيز ميگويد، نبايد مسببان اشتباهات ريو، پشت مقانلو پنهان شوند: «بايد به دنبال تغيير بزرگ در فدراسيون باشيم. تغييرات مديريتي و فني جديد ميتواند ما را از اين مشکل رهايي دهد اما نبايد همه چيز را بر سر كادر فني خراب كرد. مشكلات از يك نفر نيست.درست است بيژن مقانلو، سرمربي تيم ملي تمامي مسئوليت شکست را پذيرفت ولي او فقط در بخشي از اين شکست مقصر بوده و اگر ميخواهيم مشكل حل شود، نبايد پشت سرمربي پنهان شويم و اشتباهات خود را نديده بگيريم.»
حمايتها در مقابل انتقادهادر حالي كه بسياري از كارشناسان و مربياني كه شانس همراهي تيمهاي ملي را ندارند منتقد اصلي رئيس فدراسيون هستند و او و مدير تيمهاي ملي را مقصر اصلي ناكامي تكواندو در ريو ميدانند و معتقدند براي حل مشكلات اين رشته ورزشي بايد تغييرات عمدهاي در مديريت تكواندو ايجاد شود، به دنبال نتايج ضعيف تکواندوکاران در المپيک، رؤساي هيئتهاي تکواندو سراسر کشور با صدور بيانيهاي از محمدپولادگر حمايت کردند. در بخشي از اين بيانيه آمده است:«بر اين باوريم که بهرغم همه تلاشهاي صورت گرفته، نتايج کسب شده در المپيک گذشته آنچنان که زيبنده تكواندوي ايران نبود و يقيناً با بررسيهاي همهجانبه و آسيبشناسي اين موضوع در رفع نقاط ضعف و کاستيها با جديت کامل تلاش خواهيم کرد، اما هجمهها و نقدهاي غيرمنصفانه شايسته فدراسيوني نيست که مدير موفق آن همواره در طول سالهاي متمادي به عنوان مديريت اخلاقمدار ورزش کشور در حوزههاي مختلف مورد تقدير قرار گرفته است. لذا ما رؤساي هيئتهاي تکواندو سراسر کشور به نمايندگي از اين خانواده بزرگ ضمن حمايت همهجانبه خود از مديران، مربيان و قهرمانان شايسته تکواندو کشورمان انتظار داريم همچون گذشته با حمايتهاي همهجانبه خود موجبات افتخارآفرينيها و موفقيتهاي مجدد در عرصههاي مختلف را فراهم آوريد. »
