تيم ملي فوتبال كشورمان در حالي از فردا تلاشش را براي صعود به مرحله نهايي جامجهاني آغاز ميكند كه خيليها اميدوارند با توجه به توان و بازيكناني كه كرش در اختيار دارد، براي اولين بار فوتبال ايران در دو دوره متوالي در جام جهاني حضور پيدا كند. مسئلهاي كه پيش از آغاز رقابتهاي مرحله نهايي انتخابي جام جهاني اهميت دارد، نگاهي به وضعيت فوتبال ملي ايران در آستانه جنگيدن براي حضور در اين ميدان بزرگ است. مهمترين شاخصه اين روزهاي تيم ملي را ميتوان جوانگرايي دانست، فاكتوري كه سرمربي پرتغالي قدم به قدم در حال اجرا كردن آن است. در جام جهاني 2014 برزيل و جام ملتهاي 2015 يكي از مهمترين دغدغههايي كه فوتبال كشورمان داشت، ميانگين سني بالاي تيم ملي بود، موضوعي كه سبب شده بود تيم آن تحرك و شادابي لازم را نداشته باشد و خيليها را نگران آينده فوتبال ايران كند. اين موضوع در ليگ فوتبال كشورمان هم قابل مشاهده بود و كمتر مربياي بود كه ريسك كند و فرصت بازي به يك بازيكن جوان بدهد، البته از كنار نام برخي مربيان نميتوان گذشت كه با توجه به جوانيشان، با قدرت ريسك بالايي، در تيمشان، فرصتي را هم با بازيكنان جوان ميدادند. با اين وجود در اكثر تيمهاي ليگ برتر جوانگرايي فاكتوري بود كه در حاشيه قرار داشت و ميل تيمها به نتيجهگيري سبب شده بود تا مربيان با به حداقل رساندن قدرت ريسكشان، از بازيكناني در تركيب تيم استفاده كنند كه با تجربهتر هستند و پختهتر عمل ميكنند. به همين خاطر ليگ ايران در طول فصل كمتر پديدهاي به خودش ميديد و محدود بازيكنان جواني بودند كه ميتوانستند با ثابت كردن قابليتهايشان، خودشان را به مربي تحميل كنند تا اين مربي چارهاي جز استفاده از اين بازيكن نداشته باشد.
با اين وجود نگاه غالب در تيمهاي ليگي، عدم استفاده از بازيكنان جوان و عدم ميل به جوانگرايي بود. طبيعي بود كه نتيجه چنين تفكري در تيم ملي هم ديده شود و كرش چارهاي جز استفاده از عصاره ليگ كه از دل تفكرات مربيان محافظه كار ليگ برتري بيرون ميآمد، نداشته باشد. اين موضوع يك زنگ خطر براي فوتبال ايران بود، به خصوص اينكه با بالا رفتن ميانگين سني تيم ملي و خداحافظي تك ستارههايي كه تيم ملي داشت، همه را نگران آينده فوتبال ملي كرده بود. اما از دو فصل پيش با اقدام سازمان ليگ و اينكه تيمها بايد چند بازيكن جوان استفاده كنند، سبب شد تا كمكم به جواناني كه تا ديروز به بهانه كمتجربگي روي نيمكتها بودند، فرصت بازي داده شود. به موازات اين تصميم، كرش هم بعد از پايان جام جهاني 2014 برزيل جوانگرايي در تيم ملي را كليد زد تا براي چهار سال آينده و صعود به جام جهاني روسيه يك تيم جوان و البته با تجربه در اختيار داشته باشد. خارج شدن بازيكنان پا به سن گذاشته از تركيب تيم ملي و اضافه شدن مليپوشان جوان سبب شد تا تيم ملي روز به روز جوانتر شود.
در دو سالي كه از پايان جام جهاني برزيل ميگذرد، كرش توانسته نسبت به اين مسابقات، ميانگين سنياش را چند سال پايين بياورد. در حالي ميانگين سني تيم ملي در برزيل27 سال و دو ماه بود كه در حال حاضر با توجه به خارج شدن برخي از بازيكنان پا به سن گذاشته، ميانگين سني تيم ملي 25 سال شده است، ميانگيني كه از جوانترين تيم حاضر در يورو 2016 يعني تيم ايرلند شمالي با ميانگين سني 25 ماه و 5 ماه هم كمتر است و اين ميتواند خبر خوبي براي فوتبال كشورمان باشد. در حال حاضر البته بازيكناني مانند سيدجلال، منتظري، آندو، شجاعي و... از جمله بازيكناني هستند كه سن و سالشان بالاست و هيچ بعيد نيست در مسير جام جهاني، چند نفر از آنها كم كم كنار بروند و جاي خود را به جوانها بدهند. در اين صورت، ميانگين سني تيم ملي ايران كمتر هم خواهد شد و اين ميتواند نويد يك آينده خوب را براي فوتبال ايران بدهد. به هر حال در راه جام جهاني، حضور بازيكناني مانند سردار آزمون، عليرضا جهانبخش، عليرضا بيرانوند، سعيد عزتاللهي و مرتضي پورعلي گنجي را كه با وجود جواني، تجربه بالايي هم دارند نتيجه جوانگرايي و ريسك كرش است كه در ليگ داخلي ايران هم ادامه پيدا كرد تا در آستانه آغاز مرحله نهايي انتخابي جام جهاني، بتوان جوانگرايي را رمز موفقيت تيم كرش در راه رسيدن به روسيه عنوان كرد.
