كشتي آزاد در المپيك نمره قبولي گرفت

كسب پنج مدال از هشت مدال كاروان كشورمان در المپيك ريو نشان داد كه همچنان كشتي سرآمد رشته‌هاي ورزشي به المپيك است و در اين بين كشتي آزاد با يك مدال طلا، يك نقره و يك برنز عملكرد قابل قبولي در ريو داشت. كشتي‌گيران آزاد در مبارزه‌هايي كه با حريفانشان داشتند، نه از نظر فني و تكنيكي و نه از نظر بدني كم نياوردند و نشان دادند كه در آمادگي كامل در المپيك حاضر شده‌اند. اگر بخواهيم وزن به وزن بررسي كنيم، در 57 كيلو، حسن رحيمي با توجه به آمادگي كه داشت يكي از شانس طلاي كاروان ايران در المپيك بود، اما متأسفانه او در يك‌چهارم نهايي خودش را مقابل كشتي‌گير ژاپني از پيش‌برده مي‌دانست و برنامه‌ريزي خاصي براي پيروزي مقابل حريفش نداشت. همين مسئله سبب شد تا كشتي از دستش خارج شود و در لحظات آخر در حالي به خودش آمد كه دير شده بود.

در 65 كيلو ميثم نصيري با توجه به اينكه احمد محمدي آن انگيزه و آمادگي سال گذشته را نداشت به المپيك اعزام شد، اما متأسفانه اين كشتي‌گير، شيوه و سبك بردن را بلد نبود و اين باعث شده بود نه در جهان، بلكه در ايران هم مشكل براي پيروز شدن داشته باشد. در 68 كيلو عليرضا كريمي نمايش خوبي داشت اما ايرادي كه به او وارد است، اينكه با يك شيوه نمي‌توان مقابل همه حريفان، كشتي گرفت، كريمي در مبارزه با حريف امريكايي‌اش در حالي از شيوه حمله استفاده كرد كه در صورتي كه از شيوه دفاعي بهره مي‌برد با توجه به دست‌هاي بلند كشتي‌گير امريكايي مي‌توانست برنده باشد، به خصوص اينكه كشتي‌گير امريكايي نشان داد كه زياد پخته نيست. در وزن 74 كيلو، حسن يزداني ستاره كشتي آزاد بود، كه در يك كشتي تاريخي و به يادماندني مانند يك جنگجو، جنگيد و توانست طلا هم بگيرد.

او جوان است و در صورتي كه راهي كه برخي از كشتي‌گيران رفته‌اند را نرود و در مسير درستي به دور از غرور حركت كند. در وزن 97 كيلو رضا يزداني با وجود مصدوميتي كه از ناحيه آشيل داشت، دلاورانه مبارزه كرد، مقابل كشتي‌گير آذربايجاني حقش خورده شد، اما در كشتي رده‌بندي اسير بي‌تجربگي شد و مقابل حريف ازبكش بازنده شد. در وزن 125 كيلو هم كميل قاسمي باهوش و ذكاوتي كه داشت به خصوص در مسابقه‌اي كه چهار پوئن عقب بود، توانست جبران كند و در نهايت نقره بگيرد و در فينال هم مغلوب كشتي‌گيري از تركيه شد كه به اعتقادم در ايران كشتي‌گيري نداريم كه بتواند او را شكست دهد.