خودمان هم اشتباهاتي داشتيم

تيم ملي وزنه‌برداري ايران در المپيك بد كار نكرد اما مي‌توانست بهتر از اين هم باشد اگر، در برخي تصميم‌گيري‌ها بهتر عمل مي‌كرديم. بايد ايرادهاي خودمان را هم ببينيم. همه چيز را نبايد سفيد و سياه ديد. سجاد انوشيرواني در آماده كردن تيم بد عمل نكرد، اما در انتخاب وزنه‌ها و در كوچينگ خوب عمل نكرد. به خصوص در دوضرب كه البته طبيعي هم بود چون تجربه‌اي هم نداشت. انتظار سه طلا داشتيم. بهداد، سهراب و كيانوش. دو نفر در المپيك قبلي مدال گرفته بودند و سهراب هم اگر آن اتفاقات برايش رخ نمي‌داد، ‌مدال مي‌گرفت، اما اين امر محقق نشد و دو طلا گرفتيم. شايد همه در ماجراي بهداد، مسئله داوري را پيش بكشند و بحث توطئه.

من شخصاً نظر خاصي در مورد توطئه ندارم اما واقعيت اين است كه حركت بهداد به گونه‌اي بود كه بتوان به آن ايراد گرفت. هرچند كه خطا گرفتن حركت بهداد يك تصميم سختگيرانه بود و همان‌طور هم كه ديديم برخي آن را قبول كردند، اما به شكلي نبود كه بگوييم صددرصد درست بود و جاي خطا گرفتن نداشت، اما مي‌توانستيم شرايطي را فراهم كنيم كه اسير اين سختگيري نشويم. چرا براي بهداد از وزنه 245 شروع شد؟ وقتي ورزشكار در يك‌ضرب يك كيلو جلو افتاده، ‌دليلي ندارد كه از وزنه 245 شروع كند. آن هم در حالي كه در يك‌ضرب بهتر از دوضرب بود و در يك ماه اخير گفته مي‌شد به تازگي قيچي زدن را شروع كرده و تا 250 هم آمده، اما 240 را زده است. دوضرب يعني كش دوضرب و بالا آمدن. پس چرا براي كسي كه تا 240 بيشتر نيامده وزنه 245 انتخاب مي‌شود آن هم در حركت اول؟ شايد برخي بگويند اگر 243 هم انتخاب مي‌شد اين اتفاق رخ مي‌داد اما به نظر من انتخاب وزنه درست نبود. نه براي بهداد، كه براي سهراب كه طلا گرفت و براري هم. بايد اشتباهاتمان را بپذيريم. علاوه برآن مگر رئيس فدراسيون هميشه از رضازاده ايراد نمي‌گرفت كه پشت صحنه است؟ پس چرا خودش دقيقاً همان كار را كرد. اگر كنار ساير رؤساي فدراسيون‌ها نشسته بود، نمي‌توانست تأثير بيشتري داشته باشد؟ نتيجه گرفته شده توسط وزنه‌برداران خوب بود اما مي‌توانست بهتر باشد اگر خودمان هم گاهي اشتباه نمي‌كرديم و نبايد همه تقصيرها را گردن ديگران انداخت.