به گزارش خبرنگار ما، سحرگاه بيستم مردادماه سال 91 بود كه مأموران پليس از یک حادثه خونين در يكي از محلههاي شميرانات با خبر و در محل حاضر شدند. طالب، مرد 37 سالهاي كه در جريان حادثه مجروح شده بود، گفت: لحظاتي قبل از محل كارم به خانه آمدم. وقتي وارد شدم، احساس كردم كه مرد غريبهاي داخل خانه است. بعد از روشن كردن چراغها، برهان، از دوستان قديميام را ديدم.
آنجا بود كه متوجه شدم همسرم در نبود من او را به خانه راه داده است. برهان با ديدن من به داخل اتاق خواب دويد. از اتفاقي كه افتاده بود، خيلي عصباني شدم. اول تصميم به انتقام گرفتم اما خودم را كنترل كردم. در اتاق خواب را قفل كردم و بعد با همسرم مشاجره كردم. سپس راهي اداره پليس شدم تا مأموران بيايند و برهان و همسرم را دستگير كنند. وقتي وارد حياط شدم ناگهان نورالله را كه از دوستان برهان بود، مقابل خودم ديدم. او به من حمله كرد و من را با چاقو زد. بعد هم برهان را نجات داد و فرار كرد. بعد از آن بود كه طالب به بيمارستان منتقل شد، اما ساعتي بعد خبر رسيد كه او به علت شدت جراحت جان خودش را از دست داده است.
يكي از همسايهها در تحقيقات ميداني به پليس گفت: لحظاتي قبل صداي فرياد كمكخواهي طالب از حياط خانهاش بلند شد. وقتي وارد خانهاش شدم ديدم كه چاقو خورده و روي زمين افتاده است. بنابراين با پليس تماس گرفتم.
در شاخه ديگري از تحقيقات كارآگاهان موفق شدند نورالله را بازداشت كنند. نورالله در بازجوييها گفت كه ضربه او منجر به قتل طالب شده است. او توضيح داد من در خانه خواب بودم كه پيامكي از برهان به دستم رسيد كه نوشته بود، طالب او را در خانهاش به گروگان گرفته است و از من درخواست كمك كرد. من هم براي نجات او راهي خانه طالب شدم. وقتي مقابل خانه رسيدم، طالب را مقابل خودم ديدم و با او درگير شدم. ضربهاي با چاقو به او زدم كه زخمي شد. بعد هم سراغ برهان رفتم. در اتاق را شكستم و او را نجات دادم. پرونده نورالله بعد از كامل شدن تحقيقات براي رسيدگي روي ميز هيئت قضايي شعبه دهم دادگاه كيفري استان تهران قرار گرفت.
پس از اينكه قاضي قربانزاده، رسميت جلسه را اعلام كرد، نماينده دادستان تهران گفت: مقتول داراي دو فرزند صغير بوده و رئيس قوه قضايي به عنوان ولي قهري براي متهم درخواست صدور مجازات قصاص كرده است.
در ادامه نورالله در جايگاه قرار گرفت و اتهامش را انكار كرد. او گفت شب حادثه وقتي پيامك را دريافت كردم ميلهاي آهني برداشتم و براي نجات برهان راهي خانه طالب شدم. من نميدانستم كه طالب برهان را به خاطر خيانتي كه كرده به گروگان گرفته است وگرنه براي نجات او دست به كار نميشدم. با اين حال آن شب همراه يكي از دوستانم كه آصف نام دارد به خانه طالب رفتم. متهم گفت من از چاقو استفاده نكردم و شايد در تاريكي شب آصف به او ضربه زده باشد. حتي احتمال دارد كه يكي از همسايهها مرتكب قتل شده باشد. قاضي گفت شما در طول مراحل رسيدگي به قتل اقرار كرده و حادثه را شرح دادهايد. متهم گفت من حرفهاي قبليام را قبول ندارم.
هيئت قضايي بعد از شنيدن آخرين دفاع متهم وارد شور شد.
