عصر روز 15 آبان ماه سال 89 بود كه مردي با مأموران پليس تماس گرفت و آنها را از ماجراي قتل همسرش با خبر كرد. لحظاتي بعد تيمي از مأموران پليس آگاهي همراه بازپرس در محل حاضر شدند. جسد متعلق به زني جوان بود كه با اصابت ضربات چاقو كشته شده بود. كنار جسد كيف كوچكي قرار داشت كه داخل آن چاقو و ساتور به چشم ميخورد. نيما، شوهر مقتول كه پليس را از ماجرا با خبر كرده بود، در شرح ماجرا گفت لحظاتي قبل وقتي از محل كارم به خانه برگشتم جسد خونآلود همسرم را ديدم. از ديدن صحنه دستپاچه شدم. بعد هم با پليس تماس گرفتم.
مأموران پليس بعد از بررسي صحنه جرم، متوجه چند تار مو در دستهاي مقتول شدند و احتمال دادند كه وي با عامل حادثه درگير شده است. بنابراين موهاي كشف شده براي انجام تحقيقات به پزشكي قانوني فرستاده شد. بررسيهاي ميداني پليس نشان داد كه نيما از مدتي قبل با همسرش اختلاف داشته است. مأموران همچنين در بررسي بيشتر در يكي از كمدهاي خانه پيراهن خونآلودي پيدا كردند. بررسيها نشان داد كه آثار خون متعلق به شوهر مقتول است. سینا وقتي در اين باره بازجويي شد، گفت: يك روز قبل از حادثه مشغول خرد كردن گوشت بودم كه چاقو دستم را بريد و لكههاي خون به لباسم پاشيد به خاطر همين پيراهنم را داخل كمد گذاشتم تا در فرصت مناسب آن را پاك كنم كه فرصت آن را پيدا نكردم.
يكي از همسايهها در جريان بررسيهاي ميداني به پليس گفت: من ظهر روز حادثه نيما را ديدم كه وارد خانهاش شد. بعد از مدت كوتاهي هم خانه را ترك كرد. نيما اما حرفهاي شاهد را انكار كرد.
بعد از كامل شدن بررسيها و در حالي كه نيما در جريان تحقيقات به قتل اقرار نكرده بود، بازپرس با توجه به قرائن موجود وي را به اتهام قتل همسرش مجرم شناخت و كيفرخواست عليه وي صادر شد. بعد از آن بود كه پرونده براي رسيدگي به شعبه دوم دادگاه كيفري استان تهران فرستاده شد. نيما در جلسه دادگاه هم اتهام قتل را انكار كرد. در حالي كه بررسيها نشان داده بود كه تارهاي موي كشف شده متعلق به نيما نيست، هيئت قضايي به اين نتيجه رسيد كه نيما با صحنهسازي قصد گمراه كردن تحقيقات جنايي را داشته است. هيئت قضايي بعد از شور نيما را گناهكار و مستحق مجازات قصاص تشخيص داد. حكم دادگاه با اعتراض نيما به رأي به شعبه 16 ديوان عالي كشور فرستاده شد. قضات ديوان با بررسي اوراق پرونده رأي دادگاه را نقض و پرونده را براي تحقيق بيشتر به دادسرا ارجاع دادند، بنابراين نيما روز گذشته از زندان به دادسرا منتقل شد.
او مقابل قاضي ايلخاني ارتكاب قتل را انكار كرد و گفت من در تحقيقات گفتهام كه در جريان قتل همسرم نقش نداشتم. مدتي قبل از حادثه به مصرف مواد اعتياد داشتم. وقتي براي ترك به كمپ رفته بودم، با فردي خارجي آشنا شدم.
حالا هم احتمال ميدهم كه او به نيت شومي به خانهام وارد و مرتكب قتل شده است. قاضي گفت چرا از ابتداي بازداشت، ماجراي فرد خارجي را مطرح نكردي؟ متهم گفت در مدتي كه در زندان هستم، به ماجرا فكر كردم. ماجرايي كه اتفاق افتاده را همراه وكيلم بررسي كردم و احتمال ميدهم كه او مرتكب قتل شده باشد. تحقيقات بيشتر به دستور قاضي همچنان در جريان است.
