بیش از دو ماه از افتتاح بیسر و صدا و
بدون تبلیغات سالنی در زمینه تنیس روی میز به همت خانوادهای بابلی در شهرستان
ساری میگذرد. مکانی که میتواند بسترساز اتفاقات مثبتی برای پینگپنگ کشور باشد و
به افزایش سطح این رشته ورزشی کمک شایانی کند. در این خصوص با بانوی عضو تیم ملی
تنیس روی میز جمهوری اسلامی ایران و یکی از اعضای این خانواده ورزشکار به گفتوگو
نشستهایم.
چه شد که این سالن را ایجاد کردید؟
پسر آقای صفدریان صاحب کارخانه کیک و
کلوچه تندیر در ساری نزد پدرم تنیس روی میز تمرین میکرد و هر روز برای تمرین از
ساری به منزل ما در بابل میآمد. آقای صفدریان وقتی شرایط تمرین در یک منزل کوچک با
امکانات کم و در عین حال تمرینات و مربیگری سطح بالای پدرم را دیدند، پیشنهاد دادند
که سولهای در ساری دارند و چنانچه محیط مناسبی برای تمرین دادن هست، آن را در
اختیار ما قرار میدهند. پدرم هم سوله را دیدند و پیشنهادشان را پذیرفتند و این
مکان را برای تمرین آماده کردیم.
ابتدای امر برنامهای برای تشکیل این سالن
نداشتیم و پیشنهاد ایشان ما را بر آن داشت که جدی روی این قضیه فکر کنیم و نهایتاً
بعد از سالها مکانی را به دست آوردیم تا بتوانیم دانشی را که در خانواده ما از
طریق پدرم شکل گرفت به شکل بهتری در اختیار جامعه تنیس روی میز کشور قرار دهیم.
مساحت بنا چقدر هست و سالن چه امکاناتی
دارد؟
کل مساحت بنا همراه سالن و پارکینگ 780
متر مربع است. خود سالن گنجایش شش میز پینگپنگ با فضای استاندارد را دارد، ولی
پنج میز گذاشته و محلی را به بدنسازی مرتبط با تنیس روی میز با استفاده از
تجهیزات بهروز بدنسازی اختصاص دادهایم. مربیگری این بخش به عهده همسرم، آقای
امیرمسعود نوریان مربی بدنسازی و آمادگی جسمانی با سابقهای نزدیک به هفت سال است.
در اینجا تمرینات متنوع بدنسازی نظیر عضلهسازی، استقامتی، پلیومتریک و TRX با ورزشکاران کار میشود.
از امکانات دیگر این سالن میتوان به
بهترین میزهای روز و یکدست با مارک دونیک (DONIC)، تعداد زیادی توپ مرغوب و دستگاه توپانداز اشاره کرد. سعی شده
است با فراهم آوردن این امکانات شرایط و محیطی حرفهای ایجاد کنیم.
مختصری به اهمیت تمرینات بدنسازی در کنار
آموزشهای تکنیکی و تاکتیکی در سنین پایین و آغاز ورزش حرفهای اشاره کنید.
خیلی از بچههایی که این ورزش را شروع میکردند
ضعف بدنی داشتند و نمیتوانستند آموزشهای تکنیکی و تاکتیکی تنیس روی میز را انجام
دهند...
چون بدنشان نمیکشید.
دقیقاً همینطور است. همین ضرورت بدنسازی
را بهخوبی نشان میدهد، از اینرو تمرینات بدنسازی را در کنار آموزشهای اصلی این
رشته ورزشی دنبال میکنیم تا بازیکن را به شرایط بدنی بهتری برسانیم و نتیجه مطلوب
را بگیریم.
از لحاظ مسائل روانی چطور؟
در مورد مسائل روحی و روانی از نظر تجربی
من و پدرم در کنار ورزشکاران هستیم، مخصوصاً پدرم که در این باره تحقیق و مطالعه
میکنند و مطلب مینویسند. برای تربیت یک ورزشکار حرفهای و موفق در کنار تکنیک و
تاکتیک آن رشته ورزشی خاص توجه به مسائل روحی و روانی وی اهمیت بسیاری دارد که در
اینجا به این مهم هم توجه زیادی میشود و با ورزشکار همراهی و به او کمک و او را
راهنمایی میکنیم.
از زمان افتتاح این سالن تا کنون چه
مسابقاتی در اینجا برگزار کردید؟
در روز جمعه چند هفته پیش پدرم یک مسابقه
دوستانه برگزار کرد و از بهشهر، جویبار، ساری و بابل شرکتکننده داشتیم. در
مسابقات استانی انتخابی نوجوانان دختر استان مازندران سالن را در اختیار هیئت تنیس
روی میز قرار دادیم که رقابتهایشان را برگزار کنند و انجام هم شد.
سالن با توجه به امکاناتش میزبان مسابقات
در چه سطحی است؟
در حد مسابقات استانی و لیگ آمادگی داریم،
ولی برای رقابتهای قهرمان کشوری با حضور تعداد زیادی شرکتکننده مناسب نیست. در
آینده انشاءالله اگر اسپانسری در استان مازندران پیدا شود و یک تیم باشگاهی تشکیل
دادیم، این سالن شرایط میزبانی در مسابقات لیگ را دارد.
لازم به ذکر است آقای صفدریان اسپانسر
مادی و معنوی خانواده ما شدند و امیدوارم در سالهای آتی برای لیگ هم این اتفاق
بیفتد.
با این اوصاف در صورت داشتن اسپانسر میتوانید
در مسابقات لیگ میزبان باشید.
همینطور است. هم لیگ در سطح استان و هم
در سطح کشور، چون در مسابقات لیگ دو تیم در یک سالن بازی میکنند و بیشتر از یکی
دو میز نیازی نیست، در حالی که ما پنج میز در اختیار داریم. میتوانم بگویم شرایط
سالن ما حتی برای میزبانی رقابتهای سوپرلیگ هم عالی است.
استقبال از اینجا به چه نحو است؟
بیشترین استقبال از شهرستانهای جویبار،
بابل و حتی بهشهر صورت گرفته است، علیرغم اینکه مکان سالن ساری است، از این
شهرستان متقاضی چندانی نداشتیم. یکی از دلایل عدم اقبال را در این میدانم که هنوز
دیدگاهشان نسبت به تنیس روی میز قهرمانی نیست و حاضرند در سالنهای کوچک و امکانات
محدود به این ورزش بپردازند.
شاید تبلیغات کم و آشنا نبودن با وجود
چنین سالنی دلیل دیگری است.
میتواند اینطور هم باشد.
چشماندازتان برای این مکان چیست؟
یکی از اهداف اصلی ما که به جدّ پیگیری میکنیم
ایجاد یک محیط حرفهای برای ورزشکاران و قهرمانسازی از پایه و سنین پایین است، نه
تشکیل یک محل عمومی برای گذران اوقات فراغت سه ماه تابستان. پدرم معتقدند حتماً
بازیکن با حمایت خانواده باشد. قهرمانی در این ورزش نیاز به سه عامل دارد: 1)
ورزشکار بااستعداد، 2) مربی متخصص و 3) والدین با پشتکار قوی. اینها سه ضلع مثلث
قهرمانی هستند. به همین دلیل بچههایی را میپذیریم که در درجه اول خود بازیکن
استعداد، پتانسیل...
و علاقه...
بالایی داشته باشد. دوم اینکه والدینی داشته
باشد که پیگیر آموزشهای فرزندشان باشند. در واقع میخواهیم یک محیط خانوادگی درست
کنیم، چون پدر، برادر، همسر و خودم با همکاری یکدیگر اینجا را اداره میکنیم، بنابراین
بچههایی را میپذیریم که خانواده حامی آنها هستند و خانوادهها مشتاقند فرزند یا
فرزندانشان در این زمینه پیشرفت کنند.
با سپاس از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.
