فوتبال در اواسط دهه 70 رنگ و بويي ديگر به خــود گرفت، هنرنمايي تيم ملي فوتبال در جام ملتهاي 1996 امارات و ظهور نسل تازهاي از فوتباليستهاي بزرگ همزمان شد با حضور برخي متمولين و برخي مؤسسات مالي و بانكها در فوتبال تا بدين ترتيب پاي پول به فوتبال ايران باز شود، فوتبالي كه تا پيش از اين اگر جهاني نبود و در آسيا هم نزول كرده بود اما پاك بود و با تعصب دنبال ميشد.
قهرماني در بازيهاي آسيايي پكن، قهرماني استقلال و پاس باشگاههاي آسيا و قهرماني پرسپوليس در جام باشگاههاي آسيا و اوج گيري فوتبال و حضور بازيكنان ايراني در تيمهاي مطرح اروپايي و در نهايت رسيدن به جام جهاني 1998 فرانسه همه دست به دست هم داد تا فوتباليستها ديگر به دريافتهاي اندك و قراردادهاي كم قانع نباشند. هر چند كه در حد فاصل سالهاي 70 تا 78 بودند بازيكناني كه قراردادهاي بالا امضا كردند اما يك اتفاق و يك قرارداد بحث برانگيز كه مثل يك بمب در فوتبال ايران منفجر شد شروعي بود بر ثبت قراردادهاي چند صد ميليوني دهههاي 70 و 80 و قراردادهاي ميلياردي سالهاي ابتدايي دهه 90.
ياغي 100 ميليونيمهدي هاشمينسب در سال 1376 از تيم كوپتداق ازبكستان به پرسپوليس پيوست و سه فصل در اين تيم بازي كرد. هاشمينسب در طول اين سه فصل به نماد غيرت و تعصب پرسپوليس تبديل شد. بازيهاي درخشان و گلزنيهاي زياد اين مدافع مياني باعث شد هواداران پرسپوليس از او يك اسطوره بسازند به ويژه اينكه او چهار گل به ياد ماندني براي پرسپوليس مقابل استقلال به ثمر رساند اما هاشمينسب در سال 1378 و بعد از آن بازي بهياد ماندني فينال جام حذفي با استقلال و قهرماني پرسپوليس با سرخها به مشكل خورد. كمتر هوادار پرسپوليسي ميتوانست باور كند كه مهدي هاشمينسب با استقلاليها به توافق برسد اما اين مسئله واقعيت داشت، نماد غيرت تعصب پرسپوليس ياغي شده بود و به تيم حريف پيوسته بود آن هم با مبلغ قراردادي معادل 100 ميليون تومان كه در آن سالها بينظير بود. هاشمينسب سه ساله با استقلال قرارداد بست و هر چند به پرسپوليس هم گل زد و نتوانست در استقلال موفقيتهاي روزهاي پرسپوليس را تكرار كند اما پايهگذار عقد قراردادهايي شد كه ديگر هيچ گاه به زير 100 ميليون تومان نرسيد و هميشه سير صعودي پيدا كرد.
ستارههاي ميليارديدر طول دهه 80 فوتباليستهاي زيادي در فوتبال ايران ظهور كردند. البته به جز علي دايي، خداداد عزيزي، كريم باقري و وحيد هاشميان كه مدت زمان زيادي را در خارج از كشور پا به توپ بودند بازيكنان ديگري هم هستند كه در طول اين سالها با عقد قراردادهاي زياد در مجموع ميلياردها تومان از فوتبال كسب درآمد داشتهاند.
جواد نكونام سرآمد تمامي اين فوتباليستهاست كه مبلغي بالغ بر 32 ميليارد تومان در سالهايي كه براي فوتبال ايران در پاس و استقلال و در اسپانيا و كشورهاي عربي بازي كرد بهدست آورد. مهدي مهدويكيا، بازيكن ريزنقش تيم ملي و پرسپوليس و هامبورگ آلمان در طول سالهايي كه فوتبال بازي كرد، مبلغ 31 ميليارد تومان دريافت كرد. علي كريمي، جادوگر فوتبال ايران از فتح شروع كرد، با پرسپوليس ادامه داد و به آلمان رفت و در طول سالهايي كه پا به توپ بود و با دريبلهايش همه را به هيجان ميآورد، 5/20 ميليارد تومان مبلغ كل قراردادهايش بود.
علي دايي شايد اگر امروز بازي ميكرد بايد مبلغي بسيار بيشتر از مهاجمان گل نزن امروز دريافت ميكرد. دايي با درخشش در بانك تجارت، پرسپوليس، بايرنمونيخ و هرتابرلين در مجموع سالهايي كه فوتبال بازي كرد 11 ميليارد تومان قرارداد بست. البته فراموش نشود كه دايي را بايد جزو اولين مربيان ميلياردي فوتبال ايران نيز دانست.
مجتبي جباري، ياغي ديگري از فوتبال ايران و استقلال، بازيكن خوشتكنيك ابومسلم خراسان كه در استقلال تبديل به بازيكني بزرگ شد، هر چند كه هميشه با بزرگان و مسئولان تيم مشكل داشت و در نهايت هم به قطر رفت اما مبلغ قراردادهاي جباري تاكنون 5/11 ميليارد تومان بوده است.
آندرانيك تيموريان، گرانترين بازيكن حال حاضر فوتبال باشگاهي ايران با مبلغي معاد 5/1 ميليارد تومان براي اين فصل، مجموع قراردادهاي آندو تاكنون 5/8 ميليارد تومان بوده است. به اين آمار بايد بازيكنان ديگري را هم اضافه كرد؛ بازيكناني نظير خسرو حيدري، محمدرضا خلعتبري و پژمان منتظري كه هر كدام قراردادهايي بين 7 تا 8 ميليارد تومان در كارنامه فوتبال خود دارند اما دو ستاره ديگر فوتبال ايران را نيز بايد به اين آمار افزود خداداد عزيزي و فرهاد مجيدي كه اين دو هر كدام 1/4 ميليارد تومان در طول دوران فوتبال خود قرارداد امضا كردهاند.
شروع پرداختهاي ميليارديبه طور قطع و به يقين، استارت عقد قراردادهاي ميلياردي فوتبال ايران با لجبازيها و بلندپروازيهاي مديران دو باشگاه پرسپوليس و استقلال در ابتداي دهه 90 زده شد؛ جايي كه محمد رويانيان و علي فتحاللهزاده با كركريهاي بيجا عملاً قيمتهاي بازيكنان بيكيفيت و بعضاً بيرون مانده را اينقدر بالا بردند كه ديگر ترمزي براي آن متصور نيست. بازيكنان فوتبال ايران اين روزها دريافتهاي ميلياردي را حق خود ميدانند و كسي هم نميتواند آنها را از اين حق، ناحق مرحوم كند مگر آنكه اتفاقي تازه رخ دهد و زير و بناي فوتبال و دريافتهاي آن را اصلاح كند.
