
كودكي و نوجواني مبناي مهمترين فصل زندگي يعني «جواني» قلمداد ميشود، اما به راستي مسئولان كشور براي این دوره چه كردهاند؟ شايد تنها لطفي كه براي كودكان و نوجوانها انجام دادند ، در نظر گرفتن يك روز در تقويم است، 18 تير ماه را روز «ادبيات كودك و نوجوان» ناميدهاند؛ روزي به ياد درگذشت نويسنده بزرگ ادبيات كودك و نوجوان، «مهدي آذر يزدي» كه در ذهن مادر و پدرهاي حال و كودكان ديروز با خواندن داستانهاي «قصههاي خوب براي بچههاي خوب» كه هميشه با « روزي بود و روزگاري بود »آغاز ميشد، قرار گرفته است، اما مثل هميشه كارها در همان نامگذاري مانده است كه شايد فرصت خوبي باشد تا عملكرد مسئولان فرهنگي در بخش كودك و نوجوان زير ذرهبين قرار گيرد.
ادبيات مانند فصل كودكي و نوجواني پايه تمامي فعاليتهاي فرهنگي است، داستان ماهيت حقيقي هنر هفتم، تئاتر و كتاب قرار ميگيرد و هر چقدر معيارهاي ديگر قوي و مستحكم باشد، اما بر پايه اصلي يعني داستان ضعيف سوار شده باشد هر لحظه امكان نابودي دارد، اما براي احياي دوباره ادبيات و داستان كودك و نوجوان كه مطمئناً باعث زنده شدن دوباره سينماي كودك هم ميشود، مسئولان فرهنگي چه عملكردي به نمايش گذاشتهاند؟ از سويي رسانه ملي در سطح همان مسابقات و برنامههاي تكراري عروسكمحور براي كودكان مانده است و تنها برنامهاي كه براي نوجوانها در نظر گرفته است در قالب برنامههاي كنكوري ديده ميشود كه مقام معظم رهبري در ديدار با معلمان و فرهنگيان از عملكرد رسانه ملي گلايه ميكنند و ميگويند: « جمعي از نوجوانها و جوانهاي دانشآموز اينجا در حسينيه بودند و برايشان بنده صحبت كردم. يكيشان يك نامهاي به من داد، ديدم حرف حسابي ميزند؛ نوشته بود كه در صداوسيما براي كودكان برنامه هست، براي بزرگها برنامه هست، براي ما جوانهاي دبيرستاني برنامه نيست. ديدم راست ميگويد، حرف درستي است. كدام برنامه را براي اين جوان فراهم كرديد كه بتواند از آن استفاده روحي، استفاده فكري، استفاده ديني، استفاده علمي كند. البته برنامههاي علمي در بعضي از شبكهها هست، اينها برنامه نيست؛ برنامهسازي بايد بشود؛ هنرمندانه كار بايد بشود. اين هم يك دستگاه كه دستگاه موظّفي است.»