شايد اذهان عمومي با نام دفتر مطالعات جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي آشنايي زيادي نداشته باشد، ولي خيليها احتمالاً نام جشنواره عمار را شنيده باشند كه چند سالي است قبل از شروع جشنواره سينمايي فيلم فجر، شروع به كار ميكند و به قصد اكرانهاي مردمي، آثار منتخب خود را كه معمولاً به شكل مستند داستانيهاي كوتاه و بلند هستند، در شهرها، روستاها و هر جايي كه امكان اكران وجود داشته باشد، به نمايش ميگذارد. جشنواره عمار كاري از دفتر مطالعات جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي است كه به تازگي اين دفتر مشغول تهيهكنندگي فيلمهاي داستاني كوتاه و بلند است كه «هنگامه» فيلمي داستاني با موضوع شهداي مدافع حرم به تازگي اكرانهاي عمومي خود را آغاز كرده و گاهي با استقبال مخاطبين نيز همراه بوده است.
امير داسارگر، كه نويسندگي و كارگرداني اين كار را به عهده داشته، بدون ادعا سعي كرده كاري بدون ادا و فرمهاي خاص سينمايي بسازد و با عواملي به نسبت حرفهاي، اثري آبرومند تحويل مخاطب دهد. «هنگامه» داستان حامد دانشجوي انصرافي پزشكي است كه در روز اعزام خود به سوريه، همسرش به او اطلاع ميدهد كه قرار است به تازگي پدر شود و شايد تنها گره داستان همين موضوع است كه رفتن حامد به اين سفر را با چالش روبهرو ميكند. در اين كار قرار نيست شما مدام درگير هيجان و گرههاي مختلف در فيلم باشيد، بلكه شايد از ابتدا بشود پايانبندي كار را به راحتي حدس زد ولي بازي خوب سوگل طهماسبي در نقش هنگامه، همسر حامد و داستان مشخص و سرراست فيلم شما را خسته نميكند و فيلم اين كشش را دارد كه مخاطب را 40 دقيقهاي به تماشا بنشاند. همين زمان مناسب فيلم، هوشمندي داسارگر را ميرساند كه نخواسته به اصطلاح آب به فيلم ببندد و در همان 40 دقيقه تمام حرف خود را به بيننده منتقل ميكند.
اگر كسي موضوع فيلم و تهيهكننده فيلم را به شما معرفي كند، در نگاه اول شايد فكر كنيد با اثري كاملاً شعاري و ضدمخاطب قرار است روبهرو شويد، ولي داستان سرراست، بازيها و موسيقي به نسبت خوب فيلم، به احتمال فراوان نظر اوليه شما را تغيير ميدهد و شما را در نهايت ترغيب ميكند كه «هنگامه» را براي تماشا به ديگران نيز توصيه كنيد. در زماني كه همه تهيهكنندگان سينمايي به فكر ساخت فيلمهايي با مضمون نقد آسيبهاي اجتماعياند، حامد بامروت نژاد با تهيهكنندگي اين كار با موضوع شهداي مدافع حرم، شايد خواسته برخلاف جريان معمول سينما شنا كند و به جرئت ميتوان گفت فيلم او از خيل فراوان كارهاي «هنر و تجربه» كه به سبك سينماي كممخاطب اروپايي حوصلهاي براي تماشاگر نميگذارد، سر و گردني بالاتر است و اين همت و ذكاوت مسئولان سينمايي را ميرساند كه چتر حمايتي خود را قرار است بر سر چه كساني باز كنند.
