از خودتان بگوييد، چطور شد به كارهاي تحقيقاتي پرداختيد و از چه سالي وارد بسيج شديد؟
من متولد 1366 در زنجان هستم. مهندسي پليمر خواندم و از سال 1380 تا الان در بسيج عضويت دارم. من از دوران كودكي و نوجواني حس كنجكاوي و پرداختن به مسائلي را داشتم كه مورد نياز كشورم بود. دوست داشتم چيزي را اختراع كنم كه كمك حال مردم كشورم و صنايع نوپايي باشد كه بعد از انقلاب به وجود آمدهاند. حضور در بسيج هم اين روحيه را در من تقويت كرد. بنابراين از سال 1383 به صورت جدي به امور تحقيقاتي پرداختم.
در مورد اختراعاتي كه داشتهايد توضيح دهيد.
آسفالت پليمري اولين طرحهاي تحقيقاتي بنده است. ما در ايران قير توليد ميكنيم اما آن غناي لازم را ندارد. بنابراين طرحي ارائه دادم كه به وسيله زبالههاي غير قابل بازيافت مثل پلاستيك و. . . قير را غنيسازي ميكنيم و با آن آسفالت پليمري(bmp) توليد ميشود. خوشبختانه اين طرح مورد استقبال هم قرار گرفت و تا كنون ورودي عوارضي زنجان، خيابان خيام مشهد، جاده تلوي شميرانات و پادگان فاواي سپاه به وسيله همين آسفالت پليمري، فرش شدهاند. اسحله دوربرد mkt40
از ديگر اختراعاتم بود كه آن را به وزارت دفاع ارائه دادم. دستگاه فركانس قلب هم اختراع ديگري بود كه در اختيار بيمارستان شهيد چمران وابسته به صنايع دفاع ارائه قرار گرفت. الان هم طرح كاسه روشويي دو منظوره را ارائه دادهايم كه ميتواند موجب كاهش جدي مصرف آب شود.در صحبتهايتان گفتيد كه روحيه بسيجي باعث تشويق بيشتر شما به انجام كارهاي تحقيقاتي شد. چطور اين امر ممكن ميشود؟
بسيج يك نهاد اجتماعي است كه بيشتر افراد متوسط و همين طور محروم جامعه در آن عضو ميشوند. در بسيج مراودات و ارتباط آدمها با هم خيلي راحت صورت ميگيرد. البته همان روحيه ايثارگري و گذشتن از خود كه از ابتدا در بسيج بوده، باعث ميشود احساس كني براي برطرف كردن مشكلات جامعه بايد پيشقدم بشوي. در قدم بعدي روحيه بسيجي يك نوع اعتماد به نفس به آدم ميدهد و برخلاف اجتماعاتي كه مرتباً نااميدي را به جامعه تزريق ميكنند، در بسيج روحيه اميد و فرداي بهتر موج ميزند.
گذشته از كمك فكري، حمايت مادي هم از طرف بسيج شدهايد؟
ميتوانم بگويم به غير از بسيج تا كنون هيچ نهاد رسمي و غير رسمي از من حمايت نكرده است. دفتر مطالعات و تحقيقات بسيج در كنار مركز حمايت از مخترعين و محققين بسيجي، تا كنون حمايتهاي بسياري از من كردهاند. صرفنظر از كمكهاي مادي، حمايتهاي ستادي اين دو نهاد باعث شده تا حدودي بتوانم در انجام پروژههاي تحقيقاتي موفق باشم. هرچند جا دارد انتقادي هم از نهادهاي دولتي داشته باشم كه متأسفانه بيشتر كاغذبازي دارند و در خيلي از مواقع مخترعان و مبتكران را مثل توپ فوتبال به هم پاس ميدهند.
به نظر شما روحيه بسيجي در انتخاب نوع اختراعاتتان مؤثر بوده است؟
صددرصد همين طور است. بسيج همواره سعي دارد به مشكلات پيش روي جامعه نگاه كند و در رفع آنها تلاش كند. اين روحيه به بسيجيان هم تسري يافته است. در همين بحث طراحي كاسه روشويي دو منظوره، ابتكاري به خرج دادهايم كه به ازاي هر بار استفاده از سرويسهاي بهداشتي 12 ليتر در مصرف آب صرفهجويي ميشود. الان كشورما با كمبود آب مواجه است و همين مشكل ما را برآن داشت تا در راستاي رفع مشكل كم آبي آن طور كه بلد بوديم وارد عمل شويم. اميدوارم بسيج و ساير نهادهاي رسمي مثل قبل از اين طرح نيز حمايت كنند تا بتوانيم آن را عملياتي كنيم.
خیلی مراقب باشین