داود ميرباقري از علماي اسلام خواست تا با رسيدن به يك اجتهاد واحد در مورد ساخت فيلمهاي ديني، كمك كنند تا باورهاي مذهبي به تصوير كشيده شوند.
لزوم بهرهگيري از نظر علماي ديني درباره هنر ديني و به خصوص بحث ساخت آثاري تصويري كه مؤيد تاريخ اسلام و شريعت است، مسئلهاي است كه در بين همه فعالان هنر ديني پذيرفته شده است. اما در اين بين مشكلاتي از قبيل وجود فتواهاي متفاوت درباره يك موضوع واحد باعث شده تا برخي از پروژههاي سينمايي مذهبي با مشكلات جدي روبهرو شوند. «رستاخيز» به رغم اينكه نظر مثبت برخي از علما و مراجع را به همراه داشت در نهايت به دليل مخالفت طيف ديگري از روحانيون دچار تعليق شد و هنوز هم گره كار آن باز نشده است. از همين رو نگرانيهايي در بين اهالي هنر كه علاقهمند به فعاليت در حوزه هنر ديني و روايت مذهب در قالب هنر هستند پديد آمده است كه در عوض حمايت و پشتيباني از سوي روحانيت در نقطه روبهروي آنها قرار گيرند. داود ميرباقري خالق «مختارنامه» نيز در زمان ساخت اين مجموعه تلويزيوني با مشكلي روبهرو شد كه بعدها دامنگير احمدرضا درويش نيز شد. ميرباقري در برنامه جمعه شب «هفت» به تشريح مشكلي كه براي سريالش پيش آمد، پرداخت و گفت: علت اصلي كه «مختارنامه» را قبول كردم اين بود كه با شخصيت مختار به عنوان شخصيت محوري طرف بوديم و منعي وجود نداشت و خيلي نياز به تصويركشيدن وقايع كربلا نبود. زهير و وهب را توانستيم نشان دهيم، اما به تصوير كشيدن حضرت ابوالفضل دچار مشكل شد و بعدها اين مسئله مطرح شد كه درست است ايشان جزو معصومين (ع) نيست، اما در باورهاي ديني ما جايگاه بالايي دارد و به تصوير كشيدن ايشان ممكن است شبهاتي را ايجاد كند و تصورات مردم را به هم بريزد و بنا بر اين استدلال بالاخره به اين نتيجه رسيديم كه اين صحنهها نباشد. اين كارگردان افزود: ولي همان زمان من به آقاي ضرغامي پيشنهادات مختلفي دادم كه اين صحنهها را كه زحمات زيادي براي آن كشيده شده و به نظر خودم هم خوب درآمده بود و ميشد با كامل كردن فيلم در مرحله مونتاژ تصاوير تأثيرگذاري خلق كرد، بهكار ببريم اما ايشان نگران بودند و ميترسيدند با واكنشهاي سختي مواجه شويم. به هرحال اين صحنهها از كار درآمد. اخيراً در اظهارنظري از ايشان شنيدم كه گفتهاند همان وقت كه اين صحنهها را سر صحنه ديدم، به مدير وقت سيمافيلم گفتم اين صحنه غيرقابل پخش است. در همان زمان سر صحنه افرادي كه اين تصاوير را ديدند متأثر شدند و حتي آقاي فخيمزاده در آن جلسه به من گفتند تا حدي توانستي به باورهاي ذهني مردم نزديك شوي. گفتم اي كاش آقاي ضرغامي همانجا به من ميگفتند كه اين صحنه به اين دلايل غيرقابل پخش است. بعدها گفتند مشكل تنها نمايش چهره حضرت ابوالفضل (ع) نيست كه آن را نوراني كنيم. مشكل چيز ديگري است اما توضيح ندادند اين موارد ديگر چيست. گفتم اگر همان زمان توجيه ميشديم، شايد يك راهحلي پيدا ميكرديم. ميرباقري در ادامه تأكيد كرد: به ديگران توصيه نميكنم به سراغ موضوعاتي از اين دست بروند. هرچند امروز در سينماي ما بحث ساخت فيلم ديني- تاريخي داغ است، اما من به كارگردانهاي جديد توصيه نميكنم سراغ به تصوير كشيدن چهرههاي بزرگاني بروند كه به رغم كشيدن زحمتهاي زياد، نهايتا با اين مشكلات مواجه شوند. فكر ميكنم اگر كسي علاقهمند به تاريخ مذهب است، ما خوشبختانه در تاريخ مذهب خيلي خيلي موضوعات خوب و جذابي داريم كه در آنها به معصومين برنخوريم.
ساخت فيلم ديني آن هم در حوزه عاشورا بسيار كار دشواري است. اين همه هزينه، اين همه زحمت و اين همه وقت، اگر قرار باشد با فيلمي بهخاطر ناملاحظاتي اين گونه برخورد و كل آن ناديده گرفته شود، خيلي حيف است و اين اتفاق بازدارنده است. حالا چه ما با آن كنار بياييم و چه نياييم، افرادي هستند كه اقتدا ميكنند و ديگر سراغ اين نوع فيلمسازي نخواهند رفت. ديگر كسي رغبت نميكند به اين سمت برود و اين استعدادها از بين خواهد رفت. در صورتي كه من فكر ميكنم واقعاً در حوزه معارف مذهبي به ويژه عاشورا بسيار حرف براي گفتن است.
ميرباقري همچنين گفت: اصلاً يكي از انگيزههايي كه سبب شده من به سمت و سوي اين هنر بيايم، اين بوده كه يك روزي به جايي برسم كه بتوانم باورهاي ديني و اسطورههاي ديني خود را به تصوير بكشم. اما امروز نميتوانم بسازم. ما كمكاري كرديم. علماي ما كمكاري كردهاند. بايد بنشينند و در اين حوزه به يك اجتهاد واحد برسند. تكليف من فيلمساز را روشن كنند. امروز الفباي زبان ارتباطي، هنر نمايش است؛ چه بخواهيم چه نخواهيم. حال بايد ديد اين پيشنهاد تا چه حد از سوي مراكز روحانيت مورد استقبال قرار ميگيرد. پيش از اين تلاشهايي براي ايجاد رابطه مستمر ميان روحانيت و سينما براي بهرهگيري از تجربيات متقابل جهت كمك به ساخت آثار مذهبي صورت گرفته بود اما اين رابطه هنوز شكل نگرفته است.
