مديرعامل جديد خانه هنرمندان به زودي معرفي ميشود و اين خانه بايد با مدير جديد كارش را آغاز كند.
خانه هنرمندان ايران اين روزها مديرعامل ندارد و شوراي عالي اين خانه در حال بررسي گزينههاست؛ گزينههايي كه رزومهشان در حال بررسي است تا بهترين فرد، البته از نگاه شوراي عالي خانه هنرمندان بر صندلي اين خانه تكيه بزند. در اين ميان حميد شاهآبادي، مجيد رجبيمعمار، عليرضا رضاداد، فرزاد هوشيار، حسين مسافرآستانه و سيدهادي منبتي نامهايي هستند كه براي مديرعاملي خانه هنرمندان ايران مطرح شدهاند. هر كدام از آنان كارنامه خاص خود را دارند و در بخشهايي كه تاكنون فعاليت كردهاند موفقيتهايي به دست آوردهاند. اما در اين ميان بايد ديد كه كارنامه كدامشان با اهداف خانه هنرمندان ايران سازگاري بيشتري دارد. خانهاي كه بايد به معناي واقعي «خانهاي براي هنرمندان» باشد. جايي كه در چند سال اخير به دليل كمبود حمايتهاي مالي، بيش از هر چيز به دنبال كسب درآمد براي رفع هزينههاي خودش بود. خانهاي كه به جاي حمايت از هنرمندان بزرگ و اهميت دادن به هنرمندان مستعدِ جوان، بيش از هر چيز مجبور بود از دريچه مسائل مالي به برنامههاي هنري بنگرد.
حاصل اين نگاه، برگزاري برنامههايي بود كه در آنها محتوا اهميت چنداني نداشت و كسب درآمد و پولسازي بيش از همه اهميت داشت. جاي خالي هنرمندان جوان كه بايد خانهاي براي حمايت داشته باشند، به وضوح ديده ميشد. البته اين نگاه و اين رويكرد اجتنابناپذير بود و مديريت خانه هنرمندان چارهاي جز رفتن به اين سمت نداشت؛ چراكه با بودجهاي معادل 400 ميليون تومان در سال نميتوان كار خاصي انجام داد! بايد به فكر كسب درآمد بود. بسياري از هنرمندان جوان در اين سالها چشمانتظار حمايتهاي خانه هنرمندان بودهاند و همواره از خود پرسيدهاند چه تفاوتي هست بين گالريهاي سطح شهر تهران و گالريهاي خانه هنرمندان؟ آنها هر كدام پولشان را ميگيرند تا آثار را به نمايش بگذارند و درصدي از فروش تابلوها را هم برميدارند. آيا نام چنين جايي بهتر نيست همان گالري فلان باشد تا «خانه هنرمندان؟»
تئاترهايي كه در تماشاخانه ايرانشهر روي صحنه ميروند، بيش از هر چيز نگاهي درآمدزا دارند. آنها بايد به فكر تأمين درآمدها باشند به همين دليل سراغ چهرههاي سينمايي و بليتفروش ميروند. در اينجا باز هم محتوا در اولويت نيست.
موسيقي هم كه چند سالياست در خانه هنرمندان به نهايت كمرنگي رسيده است. شايد دليل اصلي اين امر، نبود سالني مناسب براي برگزاري برنامههاي موسيقي است. خانه هنرمندان گالريهايي مناسب و در كنارش تماشاخانه ايرانشهر و حتي سالني براي نمايش فيلم هم دارد، اما جاي خالي سالني مناسب براي اجراهاي موسيقي در آن به وضوح ديده ميشود. سالن «شهناز» به هيچ وجه نميتواند جاي مناسبي براي اجراي گروههاي موسيقي باشد. با اين اوصاف مديرعامل جديد خانه هنرمندان بايد نگاهي محتوايي به رويدادهاي خانه هنرمندان داشته باشد. بيشك بايد به فكر تأمين هزينههاي اداره خانه هنرمندان هم بود، اما اگر چنين چيزي هم باشد، بايد به سمتي برود كه كسب درآمد نه از جيب هنرمندان كه از منابع ديگر باشد. بايد حمايتهاي مالي از خانه هنرمندان از سوي ارگانهاي مختلف را بالا برد، بايد شركتهاي خصوصي و مالياتهاي برخي ارگانهاي پردرآمد را به سمت خانه هنرمندان آورد، تا اين خانه فارغ از مشكلات مالي بتواند به حمايت از هنرمندان بپردازد.
