توليد يا عدم توليد فيلمهاي مذهبي، هماكنون به موضوع داغي تبديل شده است، موافقان توليد اين گونه آثار نسبت به كاهش ساخت فيلم در حوزه مذهب هشدار ميدهند و از طرف ديگر گروهي هستند كه ملاحظات ساخت فيلمهاي مذهبي را به خصوص با توجه به اتفاقي كه براي «رستاخيز» پيش آمده است، دليل دست به عصا راه رفتن در سينماي مذهبي عنوان ميكنند. بحث توليد آثار تاريخي و مذهبي در برنامه اين هفته «هفت» مورد نقد و بررسي قرار گرفت.
مهدي فخيمزاده كه سابقه توليد مجموعههاي «تنهاترين سردار» و «ولايت عشق» را درباره زندگي امام حسن مجتبي(ع) و امام رضا(ع) داشته و در مختارنامه نيز يكي از نقشهاي اصلي سريال را بازي ميكرد، درباره اينكه چرا ديگر فيلم تاريخي- مذهبي نميسازد، گفت: من چندين سال است كه ديگر مرتكب ساخت فيلم مذهبي نميشوم! ديگر توبه كردهام. مديران سيما قبلها اصرار داشتهاند كه من درباره كربلا و حواشي آن فيلمي كار كنم، اما به دليل مشكلاتي كه وجود دارد، زير بار نرفتم. فخيمزاده چهار معضل را درباره ساخت فيلم ديني مطرح كرد و گفت: اولين مشكل فيلمنامه تاريخي و مذهبي است. در يك فيلمنامه ممكن است با شخصيت شروع و تاريخ را مرور كنيم يا با يك حادثه آغاز و در ضمن آن شخصيتهايي را تعريف كنيم، لذا در فيلم نيازمند آزمون و خطا و تغيير هستيم. اما در آثار تاريخي با حوادث و شخصيتهاي ثابتي طرف هستيم كه نبايد به آنها دست بزنيم. نگاه و شكل دراماتيك نبخشيدن به اين حوادث و شخصيتها ايجاد مشكل ميكند. در كار تاريخي نميتوان شخصيتي را مثبت يا منفي كرد و آن شخصيت بايد منفي يا مثبت باقي بماند. اين اولين معضل است. وي ادامه داد: معضل دوم تاريخ است. تاريخ قسم نخورده كه دراماتيك باشد، ممكن است حقيقت باشد اما جذابيت داستاني نداشته باشد. حقيقت هميشه خوب نيست. حقيقتنمايي گاهي نياز است تا وجه نمايشي ايجاد كند. معضل سوم اين كه ممكن است حقيقت با شريعت و با باورهاي مردم مطابقت نداشته باشد يا ضرورتي براي گفتن آن نباشد. فخيمزاده افزود: معضل چهارم روايتها و قولهاي متنوع است و اين باعث ميشود كه در اضافه يا كسر شخصيتهاي مدنظر خود دچار مشكل شويم. اين كارگردان با اشاره به اتفاقي كه براي فيلم «رستاخيز» به وجود آمده است، درباره آسيبشناسي فيلمهاي تاريخي و مذهبي، تصريح كرد: هميشه اين خطر در كمين بوده است كه به جاي كمك به اعتقادات روبهروي آن بايستيد. نسبت به تجربه هر فيلمسازي موفقيت فرق ميكند. من فكر ميكنم كه درويش و مجيدي هم اين ريسك را نميكنند.
