سفر ايرانيها به تركيه حتي اگر به نازلترين و سطحيترين شكل ممكن صورت بگيرد، باز هم ادامه دارد. سؤالي كه مطرح ميشود اين است كه آيا صرفنظر از ضرر و زيانهاي ناشي از خروج ارز از كشور، وقت يك همگرايي ملي براي پايان دادن سفر به اين كشور نرسيده است؟
گردش و گردشگري هميشه يكي از علايق خاص بشر بوده است. سفر حق مسلم انسانهاست و شهروندان يك كشور نيز اساساً نبايد با هيچ منع و محدوديتي براي سفر به مقاصد مورد علاقهشان روبهرو شوند، مگر آنكه خودشان به دلايل خاصي بنا را بر عدم سفر به يك مقصد خاص بگذارند. در ماهها يا سالهاي گذشته كه بعضاً اختلاف ميان ايران و برخي كشورهاي عرب حاشيهاي خليجفارس شدت گرفته برخي از هموطنان ايرانيمان قيد سفر به اين كشورها را زدهاند. شايد اين جمله براي بسياري از ما آشنا باشد كه «چرا پولمان را در جيب عربها بريزيم» حالا داستان سفر به تركيه ما خبر ساز شده است. تركيه يكي از محبوبترين مقاصد گردشگران ايراني است تا جايي كه در آمار وروديهاي گردشگري تركيه، ايرانيها در بالاي ليست قرار دارند اما اين ارتباط فرهنگي مانند جادهاي يكطرفه است. ميزان سفر مردم كشورمان به تركيه تا حدي است كه به هيچ وجه ميان نرخ خروج گردشگران ما به تركيه و در مقابل نرخ ورود گردشگران ترك به ايران توازن و حتي مقايسهاي نميتوان قائل شد. اين مسئله جدا از اينكه به معناي خروج صرف ارز از كشور به تركيه است در عين حال يك مسئله سؤالبرانگيز است كه چرا حتي در روزهاي اوج گرفتن ناآراميها در تركيه و حمايت سياسي اين كشور از تروريسم داعش و عنادورزي آن با سياستهاي كشورمان، گردشگران ايراني گشتن در سواحل آنتاليا و گشت و گذار در استانبول و ساير مقاصد توريستي اين كشور را در ردههاي اول علايقشان قرار ميدهند. اگرچه ممكن است بسياري نفوذ مسائل سياسي در مقولههاي فرهنگي را امري غيرقابل توجيه قلمداد كنند با اين حال مردم كشورمان در رابطه با اتفاقاتي چون فاجعه منا يا اختلافات سياسي ميان كشورمان و كشورهاي حاشيه خليجفارس نشان دادهاند كه مسائل سياسي را هم در سطحيترين موضوعات مرتبط با سبك زندگي خود دخيل ميدانند. حالا درباره تركيه و سفر به آن نيز شايد وقت يك بازنگري فوقالعاده و ويژه فرا رسيده باشد. در روزهايي كه به واسطه دخالت تركيه در جنگ داعش و حمايت از تروريسم حتي امنيت جاني در ميادين شهرهاي اصلي اين كشور هم تأمين نيست چرا برخي گردشگران ايراني همچنان خواب سفرشان به تركيه را با رفتن به اين كشور تعبير ميكنند. بهتر نيست كه جيب تركها حداقل از طرف ايرانيها با اين سودهاي هنگفت پر نشود؟
