خانوادههايي كه به سرنوشت كودك خود ميانديشند و دلنگران هستند نه تنها اين روابط را حفظ ميكنند بلكه خود نيز در همبستگي اين روابط تلاش ميكنند. در اين بين والدين بايد محيط منزل را به گونهاي آماده پذيرايي كودك خود بكنند كه او شيفته منزل شود نه اينكه اين تصور را داشته باشد كه بعد از مدرسه، معلمي مستبدتر انتظارش را ميكشد. چراكه با ايجاد آرامش در خانه و به وجود آوردن جوي آرام و صميمي كودك آنچه را كه در مدرسه ياد گرفته است بهتر ميتواند در منزل تكرار كند و در حافظه خود بگنجاند.
مقايسه خانه و مدرسه
بچهها در روزهاي نخستين سال هميشه محيط مدرسهشان را با محيط خانه خود مقايسه ميكنند و هر چه اين مقياسها شباهت بيشتري با منازلشان داشته باشد براي آنها مدرسه مورد قبولتر است و هر چه اين مقياسها و معيارها دورتر باشد او از مدرسه زده ميشود پس بياييد با فراهم كردن شرايط مناسب براي فرزند خود او را براي رفتن به مدرسه شيفته و علاقهمند سازيم. البته در بعضي موارد بر خلاف آن هم ديده شده است مادري با مراجعه به كلينيك از زده شدن فرزندش نسبت به خانه شكايت داشت غافل از اينكه او خود شرايط خانه را طوري بهوجود آورده بود كه فرزندش در محيط مدرسه بيشتر احساس آرامش ميكرد. پس سعي كنيد در هنگام مراجعت فرزندتان از مدرسه به خانه از او به خوبي استقبال كنيد و درهمان برخورد اول او را سؤال پيچ نكنيد. ناگفته نماند كودكاني كه در منزل بهطور قابل ملاحظهاي مورد توجه بيش از حد قرار ميگيرند، مدرسه را سختتر ميپذيرند. پس بياييد اين توازن را ايجاد كنيد كه او هم به مدرسه و هم به خانه علاقهمند شود.
خصوصيات و روحيات كودك را در نظر بگيريد
بدون شك هر كودك داراي خصوصياتي خاص (جسمي، روحي، رواني) است كه بايد به تمامي آنها توجه خاصي داشت و بايد با انتخاب بهترين راه ممكن، به او كمك كرد. هيچ گاه كودك خود را به گرفتن نمره 20 حساس نكنيد. در كل سعي كنيد او را طوري بار بياوريد كه مطمئن باشد نمره براي شما ملاك نيست بلكه فهميدن مطالب در كلاس درس و آماده بودن او براي جواب دادن به سؤالات معلم برايتان مهم است. هميشه سعي كنيد كودك خود را با مشكلات تا آنجايي كه به آنها مربوط ميباشد درگير سازيد چراكه اين كار باعث ميشود، كودك در حل كردن مشكلات خود انواع راهحلها را بداند البته اين حرف بدان معنا نيست كه هر چقدر در خانواده مشكل وجود دارد با او در ميان بگذاريد، بلكه فقط مسائلي كه مربوط به او ميباشد را به او بگوييد اجازه اظهار نظر دادن كودكان در هدفهاي زندگي، ميتواند روحيه مسئوليتپذيري را در كودك نهادينه كند طوري كه تقسيم كار در خانواده براي هر يك از اعضا، بسته به تناسب بدني و قدرت بدني آنها باز خود ميتواند مسئوليتپذير بارشان بياورد.
آنچه كودك بايد درباره مدرسه بداند
كودكان بايد بدانند كه هميشه نميتوان پيروز و موفق بود بلكه در هر كاري با پيروزي و شكست مواجه ميشوند ولي با شناسايي علت شكست ميتوانند براي بارهاي بعد خود را آماده پيروزي سازند. كودكان خود را با نقش كساني كه در مدرسه هستند آشنا سازيد و اين كار را ميتوانيد با اجرا كردن نمايش در منزل براي آنها انجام دهيد. متذكر ميشوم كه در حين اجراي نمايش به حالات و واكنشهاي كودك توجه فرماييد تا بعداً بتوانيد روي آن نقاط كليد كنيد و در صدد حل آن مشكل برآييد. در اين بين ميتوانيد از او در رابطه با نقش معلم، مدير، ناظم و شاگردان سؤالاتي بكنيد. بهتر است قبل از شروع به مدرسه رفتن، حس كنجكاوي را در فرزندتان جوشان كنيد طوري كه از هر چه ميبيند و در اطرافش ميگذرد به شما توضيح بدهد. بهتر است در رابطه با تصاوير و عكسها و... با او به بحث بنشينيد و براي پرورش قوه خلاقيت كودك از او بخواهيد كه در رابطه با آن عكس يا تصوير براي شما چند جمله، هر چند دست و پا شكسته بگويد.
او را بزرگ بداريد
هيچ گاه در نزد هيچ كسي كودك خود را كوچك نشماريد. به او آنقدر اعتماد به نفس بدهيد كه بتواند گليمش را از آب بيرون بكشد. تعليم و تربيت از جمله عوامل بسيار مهمي هستند كه در موفقيتهاي آينده كودك نقش بسزايي دارند و خانواده اولين نهادي است كه ميتواند مستقيماً بر روح و روان كودك تأثيرگذار باشد و هر چه اين دقت بيشتر باشد زمينههاي رشد شخصيتي و اخلاقي و... كودك بيشتر فراهم ميگردد.
مشاركت جدي والدين با مدارس
اگر بخواهيم نوگلانمان از آموزش و پرورش خوب و مناسبي بهرهمند باشند اين كار مستلزم اين است كه بايد همه توان و نيروي خود را در جهت همفكري و همكاري با مدارس در زمينههاي اصولي رشد كودك فراهم آوريم، چراكه مشاركت و همكاري در تعليم و تربيت كودكان توسط والدين در رشد و شكوفايي استعدادها و توانمنديهاي نهفته كودك نقش بسيار ارزشمندي دارد و هر چه ارتباط مربيان مدارس با اولياي منازل بيشتر و بهتر باشد فرزندان در جهت بهتري ميتوانند رشد پيدا كنند. بهطور كلي اساس كار تعليم و تربيت آماده كردن كودك براي بهدست آوردن مسئوليتهاي فردي و اجتماعي است، اينكه كودك بتواند در آينده فردي مؤثر باشد و مسئوليتهاي مهم جامعه و زندگي را به راحتي به دوش بكشد. تجربه ثابت كرده است اوليايي كه همدوش مدارس پيش ميروند و با مربيان مدارس همكاري لازم را دارند، موارد زير را در كودك خود نهادينه كردهاند:
- اعتماد به نفس را در كودك خود پرورش دادهاند.
- اين كودكان از قدرت بازگويي بيشتري در مورد خواستههايشان برخوردار هستند.
- انعطافپذيرتر هستند و رفتارهاي اجتماعي سنجيدهتري دارند.
- با محيط خود سازگاري بيشتري دارند.
- اين كودكان از استقلال بيشتري برخوردار هستند.
- اينگونه كودكان چون در تعامل بيشتري با والدين و مربيان خود هستند از قدرت كلامي و درك كلامي بالايي برخوردارند.
