به گزارش "جوان" فریبرز خوبنژاد جانشین موسسه فرهنگی پیام آزادگان با اعلام این خبر گفت: در این مراسم كه با سخنراني علي لاريجاني همراه است از هفت آزاده شاخص یعنی خدیجه میرشکار، غلامحسین جوزیان،داود میرخانی، محمدرضا داعیزاده، تیمسار والینژاد، کاظمیان (کمک خلبان شهید دوران) و شمسی بهرامی تجلیل ميشود.
خوبنژاد در ادامه سخنانش گفت: سالروز ورود آزادگان در روز 26 مردادماه سال 1369 به نوعی همسنگ با واقعه سوم خرداد سال 61 محسوب میشود. هر چند جنگ تحمیلی خسارات زیادی بر جای گذاشت اما آزادی اسرا شیرینی پیروزی ایران را در دفاع مقدس تکمیل کرد.
وی با اشاره به سابقه مبادله اسرا بین ایران و عراق گفت: از سال 62 بحث تبادل اسرا مطرح شد و در وهله اول این پیشنهاد شد که 37 هزار اسیر عراقی در قبال 7000 اسیر ایرانی آزاد شود اما این کار مغایر با منافع ملی بود چون در این صورت ما به راحتی سه لشکر آماده را به عراق تحویل میدادیم که ممکن بود علیه ما در جبهههای جنگ به کار گرفته شود. هر چند از سال 62 تا اول مردادماه سال 69 حدود 900 نفر از اسرای دو طرف مبادله شدند. البته ایران به خاطر حسن نیت خود تعدادی از اسرای بیمار و معلول عراقی را به طور یک جانبه آزاد و تحویل مقامات عراقی در مرز ترکیه داد اما خانوادههای اسرای ایرانی به خاطر حفظ منافع ملی تا سالها منتظر فرزندانشان ماندند و همپای مسولان پیش رفتند. سال 69 بود که صدام به دلیل برنامههایی که در حمله به کویت داشت ناچار شد اسرای ایران را آزاد کند چون اعتقاد داشت حداقل از طرف ایران خیالش راحت است این در حالی است که ایران هیچگاه تهدیدی برای همسایگانش محسوب نمیشود و جنگ را هم عراق آغاز کرد. بنابراین آزادی اسرای ما به نوعی سند پیروزی ایران در جنگ نیز محسوب میشود.
وی با اشاره به تبعات آزادی اسرا گفت: در زمینههای فرهنگی و اجتماعی تغییر و تحولاتی را پس از آزادی اسرا شاهد بودیم که به نوبه خود تأثیر بسزایی در تعاملات اجتماعی فرهنگی ایران بر جای گذاشت.
خوبنژاد در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد:متأسفانه در بحث قوانین مربوط به آزادگان گلایههایی وجود دارد. البته این به معنای طلبکار بودن آزادگان از نظام، کشور و مردم نیست. بلکه انتظار میرود از منظر حفظ منافع ملی، آزادگان مورد تکریم قرار گیرند و همین تکریم باعث میشود رغبت رزمندگی در بحران احتمالی در کشور نهادینه شود. فکر میکنم قوانین متناسب با دردهای آزادگان وجود ندارد. اگرچه همین مقدار هم قابل قدردانی است. متأسفانه آزادگان در بحث درمان با مشکلات زیادی مواجه هستند و مجبورند برای درمان خود و یا دریافت هزینه درمان اداره به اداره و سازمان به سازمان رفت و آمد داشته باشند در حالی که این در شأن آزادگان نیست.
وی گفت: متأسفانه با وجود گذشت سالها از ورود آزادگان به کشور، آنها به لحاظ سلامت مورد پایش قرار نگرفتهاند و امروز آثار و شکنجههای اعمال شده بر روی آنها به وضوح قابل مشاهده است.
خوبنژاد یادآور شد: آزادگان با سنین پایین اسیر شدند و پس از بازگشت از اسارت تحصیلات خود را آغاز کردند اما وقتی به مقطع کارشناسی و یا حتی دکتری رسیدند نوبت بازنشستگی آنها میشود. این در حالی است که خانوادههای این آزادگان به وضعیتی رسیدهاند که فرزندانشان میخواهند ازدواج کنند اما حقوق دریافتیشان متناسب با هزینههایشان نیست. البته قوانین این موارد را پیشبینی کرده است که یا امکان اجرا شدن ندارد یا اینکه جامعه هدف بنیاد شهید آنقدر بالاست که توان پاسخگویی به این قشر را ندارد. بنابراین امیدواریم دولت، مجلس و سایر نهادهای اجرایی،بنیاد شهید را در کمکرسانی به جامعه هدف یاری کنند.
