«رسول كاهاني» كارگردان نمايش «به اتفاق خانواده» از جمله كارگردانان جوان جشنواره سي و سوم تئاتر فجر است كه اثرش امروز چهارشنبه اول بهمنماه در دو سانس 18 و 20 به صحنه تالار استاد سمندريان تماشاخانه ايرانشهر ميرود. به همين بهانه گفتوگويي با اين كارگردان جوان بخش نسل نو جشنواره امسال داشتهايم.
آقاي كاهاني! چه شد كه داستاني ايراني را در فضاي رئاليستي، راهي سي و سومين جشنواره تئاتر فجر كرديد؟من اصولاً به كارهاي رئاليستي علاقهمندم به خصوص كارهاي خانوادگي، بهطور كلي طرفدار كارهاي خاص نيستم و در اين كار هم متن برايم اهميت بسياري داشت و دكور و شيوه بازيها همه در خدمت متن بودند.
متن هم نوشته خودتان بود، طرح ابتدايي داستان چطور در ذهنتان شكل گرفت؟من براي نگارش متن، آدمهايي را كه ميشناختم كنار هم چيدم و از اين طريق، فضا و قصه كار شكل گرفت. بهطور كلي من علاقه بسياري به سوژههاي خانوادگي و بهطور كلي اين سبك از كار دارم. فيلمهاي كوتاه من هم همينطور هستند و در قسمتهايي از اين نمايش هم ممكن است مخاطب احساس كند كه دارد فيلم ميبيند. داستان «به اتفاق خانواده» خانوادهاي است كه چهار ساعت مانده به يك عروسي در حال آماده شدن براي رفتن به تالار مراسم هستند. اعضاي اين خانواده، شبيه به آدمهاي اطراف خودمان هستند، خانوادههايي كه همگي در كنار هم زندگي ميكنند و اگر هم مشكلي پيش بيايد همه براي حل شدن آن به هم ياري ميرسانند.
نمايشنامه ابتدايي در طول جلسات تمرين تغييراتي داشت؟متن ابتدايي 12 بار بازنويسي شد، طبق روال يكسري چيزها در جلسات تمرين عوض شد اما كليت كار همان است كه در ابتدا بود. ما خيلي از ابعاد كار مانند بازيها و كارگرداني را فداي متن كرديم و بهطور كلي از بازيهاي گلدرشت و تئاتر گونه خبري نيست و سعي كردهايم از بازيهاي رئال و روان استفاده كنيم. در اين نمايش سعي شده پرداختي رئال به مسائل اجتماعي و خانوادگي مطرح شود و در نهايت تماشاچي پايان داستان را در ذهن خود حدس بزند.
سالن بلك باكس استاد سمندريان انتخاب خودتان بود؟تأكيد من كار در سالن بلك باكس بود كه خدا را شكر با اجراي ما در سالن استاد سمندريان موافقت شد و اميدوارم دوستاني كه كار را ميبينند، دوستش داشته باشند و كساني كه فرصت ديدنش را در جشنواره ندارند در اجراي عمومي حضور پيدا كنند.
آقاي كاهاني برنامهاي براي اجراي عمومي كارتان پس از جشنواره مشخص شده است؟من خيلي به اين مسئله اميد دارم كه اين اتفاق بيفتد. اينكه گروه ما بيايد و دو ماه تمرين كند(كه مدت زمان كمي براي جشنواره است و هيچ تئاتري با دوماه تمرين كامل نميشود) و در نهايت به هر زحمتي كار براي جشنواره آماده شود، براي اين است كه پس از جشنواره بتوانيم دو ماه ديگر تمرين كنيم و اجراي عمومي داشته باشيم. در غير اين صورت اين همه زحمت تنها به يك اجراي جشنوارهاي ختم ميشود و اين خيلي تأسفبار است! جشنواره تئاتر فجر پلي براي اجراي عمومي است اما متأسفانه پس از پايان جشنواره ما با سالنهايي روبهرو ميشويم كه برنامه اجراي يك سال بعديشان را هم بستهاند و مشخص نيست آثار جشنواره تئاتر فجر در كجاي برنامه اجراي سالنها جا دارد؟
اميدوارم كه مسئولان چارهاي براي اجراي عمومي آثار جشنواره تئاتر فجر بينديشند و اتفاق خوب زماني است كه همه آثار جشنواره امسال، در سال 94 اجراي عمومي بروند.
