محب اهري، بازيگر فيلم مقاومت محور «قصه عشق پدرم» محمدرضا ورزي كه در سيزدهمين جشنواره بينالمللي فيلم مقاومت حضور داشت درباره ضرورت فيلمسازي حوزه دفاع مقدس به «جوان» گفت:«ايران كشوري است كه مورد هجوم قرار گرفته و مردم آن هشت سال دفاع كردهاند. اين موضوع ضرورت پرداختن به سينماي دفاع مقدس را دو چندان ميكند. اينطور نيست كه فكر كنيم همه چيز به پايان رسيده است. جنگ چيزي است كه ما هشت سال با آن درگير بودهايم و قاعدتاً ضرورت دارد كه به آن فكر كنيم، دربارهاش فيلم بسازيم، از جهات مختلف آن را ببينيم و حلاجياش كنيم.»
بازيگر فيلم دفاع مقدسي «راه افتخار» داريوش فرهنگ كه اكنون مشغول بازي در چند سريال و كار تئاتر است همچنين بر ضرورت برگزاري جشنواره سينمايي براي آثار دفاع مقدسي و مقاومت محور تأكيد كرد و ادامه داد:«از جشنوارهها انتظار داريم نگاههاي مختلف را درباره چيزي كه هشت سال با آن رو به رو بوديم به نمايش بگذارند. نگاه كسي كه ميخواهد داستان پردازي كند، به عمق مسئله برود، به چرايي جنگ بپردازد يا چگونگي آن را بداند. همه اين نگاهها در قالب اين جشنوارهها قابل ديدن هستند.» به گفته محب اهري، جنگ مسئلهاي است كه بسياري از كشورها با آن روبهرو بودهاند و بنابراين ميان كشورمان با ساير كشورهاي جهان يك فصل مشترك وجود دارد. از سوي ديگر ايران جهت مظلوم جنگ بوده و مورد ظلم واقع شده است و ماهيت جشنوارهاي چون مقاومت به سمتي ميرود كه كشورهاي شركتكننده آن يا خود با قضيه جنگ رو بهرو بوده يا با تفكر آن در ارتباط بودهاند. اين بازيگر پيشكسوت سينما و تلويزيون ادامه داد: «بنابراين چقدر خوب است كه ببينيم نگاهها و نظرات ديگران چيست و انسانهايي كه در كشورهاي ديگر زندگي ميكنند چه نقطه نظري درباره جنگ و مقاومت دارند.» محب اهري با استقبال از بازي در فيلمهاي دفاع مقدسي خاطرنشان كرد:«ديدگاههاي مختلفي درباره ساخت فيلمهاي دفاع مقدسي وجود دارد. من آن نوع ديدگاه جنگيسازي را كه غربيها به ما ديكته ميكنند نميپسندم. اينكه فيلمهاي لوكس بسازيم و سعي كنيم نشان دهيم كه چقدر خوب ميتوانيم انفجار ايجاد كنيم. من معتقدم كه اين نوع تفكر، ابزار كساني است كه به ما حمله كردند. اين ابزار به درد ما نميخورد. به نظرم فيلمهاي جنگي دفاع مقدسي و مقاومتي ما بيشتر بايد به برخورد و تفكر ما در مقابل هجوم، ابزار و تكنولوژي بپردازد.» به گفته محب اهري مطلوب سينماي دفاع مقدس آن است كه فيلمها به اين سؤالات پاسخ دهند كه چرا جنگ شد، چرا حمله شد، چگونه و با چه امكاناتي دفاع كرديم و نيز از چه دفاع كرديم. آيا فقط موضوع دفاع از سرزمين بود يا دفاع از يك فكر و انديشه؟
محب اهري ادامه داد:«من نگاه فلسفي به قضايا را در سينما دوست دارم و معمولاً در سينماي ما خيلي كم شاهد آن هستيم كه فيلمي در اين وضعيت ساخته شود. به همين خاطر ممكن است شما فيلمي درباره مقاومت و جنگ ببينيد اما اين فيلم از سالن سينما هيچگاه بيرون نرود.» محب اهري با اظهار ناراحتي از اينكه در حوزه فيلمسازي مقاومت از او دعوت به بازي نميشود خاطرنشان كرد:«شايد چيزهايي كه فيلمسازان دركنار هم ميگذارند با آنچه در ذهن من وجود دارد برايشان سازگار نيست. مثلاً ميگويند كه اين چهره تلويزيوني است و راستش من از معناي اين حرف سر در نميآورم و تنها فيلم جنگي كه تا به حال بازي كردهام «راه افتخار» داريوش فرهنگ است.» محب اهري با اشاره به اينكه كارش بازيگري است و اگر پيشنهاد بازي در فيلمهاي دفاع مقدسي دريافت كند بازي خواهد كرد يادآور شد:«دوست دارم در فيلمهاي دفاع مقدسي و مقاومتي كه بيشتر تفكر در آن وجود دارد بازي كنم. فيلمي كه به چرايي جنگ پاسخ دهد و بگويد كه چرا به ما حمله ميشود. چرا جنگ هشت سال طول ميكشد و دشمن به غير از تهران كه پايتخت است شهرستانهاي كوچك را هم معرض بمباران قرار ميدهد؟ شهرستانهايي كه نه پايگاه نظامي داشتهاند و نه سلاح پيشرفته جنگي.» محب اهري در پايان گفت:«فكر كردن درباره اين مسائل جنگ براي من بسيار جالب است. اكنون در حوزه فيلمسازي جنگ درباره همه موضوعات تقريباً كار شده ولي جاي يك چيزي خالي است. الان جاي پاسخ دادن به اين چراها در سينماي ما خالي است. بيشتر ما از چگونگي جنگ حرف ميزنيم اما چراها را جواب نميدهيم. شايد اين ضعف سينماي دفاع مقدس ما باشد.»
