بعد از گذشت بيش از 30 سال حضورتان در بسيج، بفرماييد اين كه بنيانگذار انقلاب فرمود بسيج شجره طيبه است يعني چه؟
حضرت امام خميني، بنيانگذار انقلاب و بسيج مستضعفان در جملهاي در وصف اين مكتب فرمود بسيج شجره طيبه است يعني اينكه هر كس وارد اين وادي شود و در اين شجره پاك قدم بگذارد محصولي كه خارج ميشود و ميوهاي كه ميدهد پاك و منزه است؛ از هر گونه آسيب و بلا مصونيت دارد. اين مصونيت برميگردد به چگونگي طي طريق فرد در اين شجره طيبه. اين طريق در نوع خود و در شكل كلي پاك و منزه و طيبه است. نمود آن را ميتوان انصافاً در طول دوران دفاع مقدس و بعد از آن مشاهده كرد. بسيج خود را در طول تاريخ انقلاب، دفاع مقدس و بعد از آن نشان داده است و نظام را از هر گونه بحران، آسيب و بلانجات داده است. به عنوان يك شاهكليد در همه بحرانها خود را نشان داده است. بسيج تفكر است. مكتب است و طاهر است. اين طاهر بودن بسيج باعث ميشود همه چيز و همه كس را كه در معرض خود قرار ميدهد پاك و طاهر و طيب كند. از اين رو حضرت امام خميني فرمودند بسيج شجره طيبه است. البته ميتواند برداشتهايي گوناگون از اين جمله شود، اما برداشت حقير در اين خصوص اين گونه است.
شرايط و وضعيت كنوني بسيج را چگونه ارزيابي ميكنيد؟ به نظر شما انتقادي از شرايط كنوني بسيج وجود دارد؟
به نظرم خوب است كه بسيج، بسيج بماند. بسيج نبايد محدود يا دولتي شود. بايد همه جا باشد، تماميت داشته باشد كه دارد، اما در هر كجا كه ورود ميكند بايد اهداف و ارزشها را تعقيب كند و به دنبال پياده كردن تفكر و اصالت خويش باشد. نبايد اهرم كسي شود. مخصوصاً كساني كه ميخواهند بسيج باشد اما بتوانند مشابه ديگري براي آن درست كنند كه در بعضي بحرانها استفاده شخصي كنند. بايد در هر كجا كه انقلاب و نظام احتياج داشت بسيج بكارگيري شود و همواره به دنبال اجرايي كردن مأموريت ذاتي خود باشد.
به نظر شما اين قشري شدن بسيج در كل خوب است و به نفع نظام بوده يا خير؟
روزي كه بسيج تأسيس شد، شايد هيچ كس فكر نميكرد روزي فرابرسد كه در اقشار گوناگون بسيج آن قشر فعال شود. آن روز همه وظيفه بسيج، سربازي ولايت و پيروي از دستورات امام بود. امام فرموده بود جنگ در رأس امور است. بسيج همه توان خود را درگير جنگ و دفاع مقدس كرده بود. اما اينكه امروز بسيج در اقشار گوناگون فعاليت ميكند را چگونه ارزيابي ميكنيم. اين كار محاسني دارد و داراي معايبي است. حسن آن اين است كه بسيج در همه جا هست. نيازي نيست كسي امروزه براي سربازي ولايت و انقلاب خود را به جايي مشخص برساند. بلكه مهندس در بسيج مهندسين، پزشك در بسيج جامعه پزشكي، كارگر در بسيج كارگري و ... مشغول هستند و داراي يك سازمان مرتب و مشخص شدهاند. اما عيب آن اين است كه قبل از به وجود آمدن اين اقشار پايگاههاي مقاومت مساجد مركز تجميع نيرو بود. طبق گفته امام مسجد سنگر بود و همه در اين سنگر دور هم جمع ميشدند. امروز وقتي در يك پايگاه شهري كه متعلق به مساجد است برنامهاي ميگذارند، يكي ميگويد من مهندسين هستم و با آنها ميروم. ديگري در پزشكي و ديگري در كارگري و ... در نتيجه مسئلهاي كه خود مشاهده كردم اين بود از جمعيت 50 نفري 20 نفر هم به زور جمع شدند. اين هم از معايب اين طرح است.