نكته بسيار مهم و مسئلهاي كه مورد غفلت بعضي از عناصر جذبشده در اين گروهها و سازمانها قرار گرفته ميزان نقش سازمانهاي مذكور كه مبارز نام داشتند در پيروزي انقلاب اسلامي ايران است. حتي بعد از پيروزي رأي 98درصدي ملت به جمهوري اسلامي نيز نتوانست چشم آنها را به واقعيات باز كند. چرا ميگوييم نكتهاي كه مورد غفلت قرار گرفت؟ زيرا در سال 1350 ساواك توانست از طريق نفوذ به سازمانهاي مسلح كه خود را غير از نهضت امام ميدانستند تقريباً تمام سران و كادرهاي مهم و اثرگذار آن دو را دستگير كند و به عبارتي تمام گروهها از سازمانهاي به اصطلاح چپمبارز كه در رأس آنها سازمان چريكهاي فدائي خلق قرار داشت تا شاخه مسلحانه به اصطلاح مذهبي كه سازمان مجاهدين خلق در محوريت آن بود نهايتاً در سال 52 در دام ساواك افتاد و به عبارتي كار مسلحانه و مبارزه از طريق اين سازمانها يا بسيار محدود شد يا به كل از كار افتاد. به هر حال مسئلهاي كه در ميان است، هدايت مبارزات عليه رژيم پهلوي و در نهايت پيروزي اين مبارزات به دست حضرت امام و انقلابيون مذهبي بود. مسئله واضح و مبرهن اينكه به علت برعكس نشاندادن آن از سوي سران نفاق به فريبخوردگانشان، به سهمخواهي گروهها و سازمانها از انقلاب منجر و باعث شد يكي از اين سازمانها كه وارد اين فاز شد سازمان منافقين (مجاهدين خلق) باشد. سازماني كه از ابتداي پيروزي انقلاب رو در روي انقلاب ايستاد و به دنبال پياده كردن افكار التقاطي خود بود و با نفوذ در سازمانها و نهادهاي انقلابي به دنبال پياده كردن مقاصد شوم خود ميگشت. با شروع مسائل و بحرانهاي معروف به خلقي از بعد از 22 بهمن 57 اين سازمان به جاي مبارزه با ضد انقلابيون خود در صف آنها و در كنار آنها قرار ميگرفت؛ لذا هنگامي كه سازمان منافقين (مجاهدين خلق) متوجه پيبردن امام و ملت به ماهيت كثيف و ضدانساني خود شد و هنگامي كه آخرين اميد آنها يعني بنيصدر به جرم جاسوسي از كشور فراري شد، برنامه و عملكرد تازهاي را در دستور كار خود قرار داد؛ بهطوري كه در اسناد به دست آمده و در صورتجلسههاي كادر مركزي عناوين ترورهايي را مشاهده ميكنيم كه نام 17هزار قرباني و شهيد براي انقلاب تا به امروز برجاي گذاشته است.
جنگ تحميلي و جنگ داخلي
«فاز مسلحانه و مهندسي» عنوان عملياتي است كه اين سازمان در ارديبهشت سال 60 برنامهريزي و در 30 خرداد همين سال همراه با عزل بنيصدر پيادهشدن آن را اعلام ميكند. از 30 خرداد 60 در زماني كه كشور ايران و انقلاب درگير بحراني بزرگ به نام جنگ تحميلي و تجاوز رژيم بعث به نمايندگي از غرب و مستكبران و عربدهكشان تاريخ بود، سازمان منافقين رسماً وارد جنگ مسلحانه در داخل با انقلاب و نظام اسلامي ايران شد. به گفته پرويز يعقوبي يكي از اعضاي كادر مركزي سازمان و همچنين كتاب «برآيند 3 سال جنگ مسلحانه» كه توسط سازمان نفاق در سال 62 ارائه و درون سازمان پخش شد و تقريباً بيشتر اطلاعات درون آن مربوط به جمعبنديها و گزارشات موسي خياباني نفر اول سازمان بعد از فرار رجوي از ايران و كادر مركزي است، سازمان منافقين با شروع جنگ مسلحانه در داخل كشور، فقط در تهران 315 خانه تيمي تدارك ديده و در آن تيمهاي عملياتي آماده كرده بود، در اين 315 خانه تيمي شروع به انبارسازي مهمات و آموزش و تربيت نيروي تروريستي براي مقابله با مردم و نظام اسلامي پرداخت.
سازماني ذاتاً تروريست
سازمان منافقين با ترور رئيسجمهور، نخستوزير، رئيس ديوان عالي كشور، بمبگذاري در حزب جمهوري در دولت، به شهادت رساندن نمايندگان مجلس و... به دنبال فروپاشي نظام بود كه در حقيقت اگر حتي يكي از اين اتفاقات براي يك انقلاب نوپا بيفتد، مطمئناً آن انقلاب دچار بحران شديدي شده، حتي سرنگون ميشود. چندين محور در دستوركار فاز مسلحانه بود كه يكي از آنها ترور و از بين بردن روحانيت و به خصوص بزرگان و علما بود كه نقش و جايگاه بزرگي در بين مردم داشتند و بزرگترين پشتوانه براي انقلاب محسوب ميشدند؛ بهطوري كه در اين راه چهار شهيد محراب كه در 20شهريورماه، سالروز شهادت اولين شهيد محراب آيتالله مدني است، ترور شدند و تعداد زيادي از روحانيون و علما نيز مورد ترور و سوءقصد قرار گرفتند كه خوشبختانه برخي از آنها موفقيتآميز نبود.
در روزگاري كه كشور و انقلاب اسلامي و نظام اسلامي ايران انواع و اقسام تهمتها را در زمينه تروريسم متحمل ميشود، بايد گفت كساني كه اين تهمتها را روانه انقلاب و نظام ايران ميكنيد، چرا امروز دستان خود را به سوي يكي از وحشيترين سازمانهاي تروريستي دراز كرده و از منافقين حمايت ميكنيد؟ چرا سازماني را با بيش از چند ده هزار ترور و آماري به عدد 17هزار ترور كه در كارنامه كثيف خود به جاي گذاشته از ليست سازمانهاي تروريستي خارج ميكنيد؟ به هر حال جنگ مسلحانه، تروريسم و در نهايت اعزام به عراق و رو در رو جنگيدن با مردم و نظام اسلامي ايران فعاليتها و تاريخ سياه سازمان منافقين را تشكيل ميدهد كه به مناسبت سالروز شهادت اولين شهيد محراب شهيد آيتالله سيداسدالله مدني يار صديق امام روحالله يكي از علما و رهبران ملت انقلابي ايران نگاهي كوتاه و گذرا به آن داشتيم.
