حق پخش تلويزيوني، هميشه خط قرمز صداوسيما بوده كه هرگز اجازه نداده فدراسيون فوتبال قدمي از آن عبور كند. مسئلهاي كه طي سالهاي گذشته همواره با تهديدات گوناگون همراه بوده، اما هميشه حرف صدا وسيما به كرسي نشسته است و فدراسيون فوتبال دست از پا درازتر، مجبور به عقبنشيني شده است.
در اكثر كشورهاي دنيا درصد قابل توجهي از درآمدهاي فوتبال از حق پخش تلويزيوني است، آنچه در دنيا رواج دارد و عملكرد فيفا نيز نشان ميدهد اين است كه معمولاً سهم تبليغات محيطي حدود 30درصد مجموع درآمدهاي تبليغاتي و سهم حق پخش تلويزيوني حدود 70 درصد آن است كه رقم قابل توجهي را شامل ميشود. اما در ايران، اين مسئله هرگز عملي نشده است و صدا و سيما همواره از موضع قدرت با فدراسيون فوتبال وارد مذاكره شده و هميشه هم با دست پر اين مذاكره را ترك كرده است. حتي سال گذشته كه كفاشيان تهديد كرد اجازه ورود دوربينهاي صدا و سيما را به استاديومها نميدهد، باز هم نتوانست بر حرف خود پافشاري كند و دست آخر هم از مواضعاش كوتاه آمد و تنها نرمش صداوسيما نيز اين بود كه قرارداد سه سالهاش را به يك ساله كاهش دهد؛ نرمشي كه به نظر ميرسد امسال ديگر خبري از آن نيست! مسئلهاي كه نامه ارسالي صدا و سيما به فدراسيون گواه آن است.
به گزارش ايسنا، صداوسيما در بسته پيشنهادياش به فدراسيون فوتبال براي پرداخت حق پخش تلويزيوني فصل 94 – 93 مسابقات ليگ برتر، مبلغي حدود20 ميليارد تومان را تعيين كرده و در نامهاي جالب به فدراسيون ارتقاي سطح و شيوه درآمدزايي فدراسيون و سازمان ليگ را مديون زحمات خود دانسته و با پاياني محترمانه اما در عين حال تهديدآميز حصول تمام درآمدها تبليغاتي كنوني را در گرو پذيرش پيشنهاد خود قلمداد كرده است. صدا و سيما در اين نامه كه رنگ و بوي دوستانهاي از آن به مشام نميرسد، از موضع قدرت وارد شده و مسائلي را به فدراسيون فوتبال گوشزده كرده است. البته با چاشني تهديد كه در واقع فدراسيون فوتبال حق انتخابي ندارد جز پذيرفتن آن! مثل سالهاي گذشته.
صداوسيما در اين نامه به مقاطع زماني مختلفي اشاره كرده كه فدراسيون از محلهايي چون صندوق حمايت از قهرمانان ورزشي سالانه 3 تا4 ميليارد تغذيه ميكرد و مدعي شده با ورودش به موضوع، باعث شده تا فدراسيون ديگر از محل درآمدزايي سنتي استفاده از بودجه صندوق حمايت از قهرمانان، ارتزاق نكند و پا به عرصه شيوههاي جديد درآمدزايي گذاشته و درآمد بيشتري كسب كند و ورود دوبارهاش به موضوع ارتقاي درآمدهاي فوتبال، كمكحال فدراسيون بوده و طي سه سال از فصل 91 – 90 تاكنون مبلغ 42 ميليارد تومان را تحت عنوان حق پخش تلويزيوني پرداخت كرده و همين طور در اين مدت حق بهرهبرداري از تبليغات محيطي را به فدراسيون واگذار كرده و در عين حال ميداند كه آنها در اين زمان حدود 50 ميليارد تومان درآمدزايي داشتهاند و به نوعي اعلام كرده كه خودش در گذشته درآمدي در همين حدود را از اين محل به دست ميآورده كه البته مبلغ اضافهتري به خاطر اين درآمد، به فدراسيون پرداخت نشده است.
مبلغ پيشنهادي يا همان تعيين شده از سوي صداوسيما براي حق پخش تلويزيوني در فصل 94-93، 20 ميليارد تومان است. مبلغي كه فصل گذشته 18 ميليارد تومان بود. صدا و سيما همچنين با افزايش 2 ميلياردي در حق پخش، درخواست عقد قرارداد سه ساله و افزايش رقم حق پخش طي اين مدت با ميانگين حدودي 25 ميليارد تومان را در نظر گرفته كه اين نشان از افزايش حدود 25 درصدي سالانه دارد. در انتهاي نامه هم صداوسيما در بياني محترمانه اما در عين حال تهديدآميز تأكيد كرده اگر فدراسيون پيشنهاد صداوسيما را نپذيرد و مسابقات فوتبال ليگ برتر از تلويزيون پخش نشود، طبيعتاً تبليغات محيطي در استاديومها هم ديگر ارزشي نداشته و فدراسيون از اين محل درآمدزايي هم محروم ميشود!
بهروان در پاسخ به نامه تهديدآميز صدا و سيما مدعي شده است: « اگر تا چهارشنبه توافق نشود از حضور دوربينها معذوريم. » ادعايي كه فصل قبل هم كفاشيان داشت و هرگز به مرحله اجرا در نيامد!
اما عكسالعمل ترابيان به اين نامه جالب است! دبير كميته اقتصادي و بازاريابي فدراسيون فوتبال در گفتوگو با ايسنا با تأييد افزايش 2ميليارد توماني حق پخش تلويزيوني در پيشنهاد صداوسيما، برگزاري مناظره و تصميمگيري بر اساس نظرسنجي را مناسبترين راهكار براي حل اين مسئله دانست: «بخش بازرگاني صداوسيما اين نامه را كه به هيچ عنوان قابل قبول نيست براي فدراسيون ارسال كرده. مبناي تعيين حدودي درآمدهاي تبليغاتي در فوتبال دنيا مشخص است و فيفا هم در برگزاري جامهاي جهاني بر همين منوال عمل ميكند. در همه جاي دنيا درآمد حاصل از حق پخش تلويزيوني حدود 2 برابر درآمد تبليغات محيطي است. فدراسيون و سازمان ليگ فوتبال ايران تبليغات محيطي مسابقات اين فصل و فصل آينده ليگ برتر را به مبلغ 160 ميليارد و 700 ميليون تومان فروختهاند كه بر همين اساس ميتوان رقم واقعي حق پخش تلويزيوني را محاسبه كرد. نميدانيم افزايش حدودا 10 درصدي حق پخش در پيشنهاد صداوسيما بر چه مبنايي بوده؟ اما هرچه هست چرا اين سازمان افزايش حق پخش را بر مبناي درآمدهاي تبليغاتي خود محاسبه نميكند؟! آيا تعرفه امسال آگهيهاي تبليغاتي تلويزيون با سال گذشته تفاوت 10درصدي دارد؟! آيا هزينههاي فوتبال حتي مثلاً هزينه سفرها، نرخ هواپيما و. . . افزايش 10درصدي داشته است؟
صداوسيما درآمدهاي متعددي از فوتبال به انواع مختلف نظير تمام تبليغاتي كه پيش از مسابقات، در حين و پس از آن پخش ميشود، تمام پيامكهاي فوتبالي و تبليغاتي، ساخت برنامههاي فوتبالي، جذب اسپانسرها و... دارد كه مجموع اينها از ارقام بسيار سنگيني حكايت ميكند. در كنار اينها مجموعه فوتبال ايران سهم زيادي را طلب نكرده و در همين حد هم حق خودش را ميخواهد. وقتي يك اپراتور تلفن همراه براي اسپانسرينگ يك برنامه در تلويزيون بيش از 5 ميليارد تومان ميدهد، 20 ميليارد براي حق پخش تلويزيوني رقم منصفانهاي است؟»
