آزمايشهاي هستهاي كره شمالي بيش از هر جايي بر همسايه جنوبي آن تأثيرگذار است كه از زمان جنگ كره به اين سو در رقابت آشكار نظامي با آن است. حدود يك ماه و نيم پيش بود كه يون بيونگ سه، وزير امور خارجه كره جنوبي نسبت به چهارمين آزمايش هستهاي همسايه شمالي هشدار داد و اتكاي كره شمالي به تسليحات هستهاي خود را بزرگترين چالشي دانست كه در پيش روي آينده شبهجزيره كره است.
اين هشدار و نگراني چندان دور از ادبيات رايج مقامات سئول و متحدانش در واشنگتن و توكيو نيست كه تسليحات هستهاي كره شمالي را نه تنها چالشي براي شبهجزيره بلكه براي امنيت و ثبات جهاني ميدانند و به همين دليل از شوراي امينت براي به انزوا كشاندن كره شمالي استفاده كردهاند. حالا و با اظهار نظر اخير خانم پارك گئون هاي، رئيسجمهور كره جنوبي، به نظر ميرسد كه لحن سئول در قبال تسليحات هستهاي كره شمالي تغيير قابل توجهي كرده و مقامات سئول آماده ميشوند تا تغييري در راهبرد نظامي خود در برابر پيونگ يانگ انجام دهند.
خانم گئون هاي در اظهار نظر اخير خود با اشاره به «تأثير وحشتناك» آزمايش هستهاي جديد كره شمالي بر امنيت منطقه گفته كه اين اقدام ميتواند كشورهاي همسايه را به سوي دستيابي به سلاح هستهاي سوق دهد و تأكيد كرده كه دشوار بتوانيم پديده دمينوي سلاح هستهاي را متوقف كنيم. اشاره گئون هاي به تأثير وحشتناك كماكان بر مبناي ادبيات معمول عليه آزمايشهاي هستهاي كره شمالي انجام شده، ادبياتي كه موجب شده شوراي امنيت با صدور قطعنامههاي متعدد دست به اقدامات تنبيهي عليه پيونگ يانگ بزند و آخرين مورد آن مربوط ميشود به قطعنامه 2087 در 22 ژانويه 2013. با وجود اين، ادامه سخنان رئيسجمهور كرهجنوبي خبر از چيز ديگري ميدهد كه به راهبرد نظامي كرهجنوبي در قبال تسليحات هستهاي كره شمالي مربوط ميشود. او از سوق يافتن كشورهاي همسايه به سوي سلاح هستهاي گفته كه به طور مسلم كرهجنوبي در ميان اين كشورها اول خواهد بود. به اين ترتيب، رئيسجمهور كرهجنوبي از تغيير راهبرد نظامي كشور خود و حركت به سوي تسليحات هستهاي گفته و البته اين موضوع را به نحوي انجام داده تا چندان تحريكي در سطح بينالملل و به خصوص متحدان كرهجنوبي ايجاد نكند اما در هر صورت، بيان اين موضوع حكايت از قصد سئول براي دستيابي به تسليحات هستهاي دارد كه البته نميتوان در كنار آن ژاپن را نيز ناديده گرفت. اكنون، مسئله قابل طرح در دمينوي هستهاي توسط كرهجنوبي و ژاپن در دو موضوع اساسي است كه عبارت از توان فني اين كشورها و آمادگي جامعه جهاني براي آن است.
در ادبيات هستهاي اصطلاحي به نام مدل ژاپني وجود دارد به اين معنا كه توان هستهاي با وجود آنكه رويكرد نظامي ندارد اما به آن حد برسد كه امكان توليد سلاح هستهاي ظرف چند ماه وجود داشتهباشد. اين مدل مبناي فعاليت هستهاي در خود ژاپن است و از اين نظر ميتوان گفت در صورت وقوع دمينوي مدنظر خانم گئون هاي، حداقل ژاپن در انجام اين دمينو گام اول را بردارد گذشته از اينكه برخي اخبار در دهههاي گذشته مثل گزارش سرّي سيا در 1967 يا گزارس روزنامه ساندي تايمز در 30 ژانويه 1994 گوياي برنامه عملي ژاپن براي دستيابي به تسليحات هستهاي بود.
