رونمایی از از آزاد راه قزوین- رشت به این جهت از اهمیت ویژه ای برخوردار بود که بدانیم این مسیر اولین آزادراهی است که از میان سلسله جبال البرز میگذرد و بخش مهمی از شمال کشور را به محورهای اصلی مرتبط می سازد. اما درد از جایی آغاز شد که این پروژه هم به مانند بسیاری از پروژه های دیگر با عجله و به صورت نیمه کاره تحویل مردم شد. تحویلی که خود آبستن حوادث و اتفاقات ناگوار خاص خودش است.
***
از همان موقع، این آزاد راه در مسیر ۱۱ کلیومتری حدفاصل شهرهای رودبار و منجیل متوقف ماند و به خاطر نیمه کاره بودن، خودروها را مجبور می کرد تا از آن خارج و به جاده قدیم وارد شوند. معضلی که کماکان پابرجاست و مشکلات بسیاری را در تردد خودروها ایجاد میکند و موجب بروز ترافیک های سنگین در این حدفاصل می شود.
دو سال بعد از این افتتاح رسمی و ناقص، آقای رییس جمهور یکبار دیگر در پانزدهم اسفند 1390 در منطقه حاضر شد تا این بار طی مراسمی و با تشریفات ویژه کلنگ عملیات اجرایی ۱۱ کیلومتر از آزاد راه رشت - قزوین را با اعتباری بالغ بر ۳۱۰ میلیارد تومان به زمین بکوبد تا شاید فرجی شود و رودباری ها و منجیلی ها از گرفتاری های موجود و مسافران از ترافیک های بی سر و ته و کور رهایی یابند.
بر اساس نقشه های موجود، این ۱۱ کیلومتر از روی رودخانه سفیدرود عبور میکند و طی 36 ماه باید ۱۰ تونل به طول ۱۲ کیلومتر به صورت رفت و برگشت، دو پل رودخانهای از روی سفیدرود به طول یک و نیم کیلومتر، شش پل درهای ۱۰۰ متری و چندین پل معمولی با دهانههای ۲۰ متری ساخته و به مرحله بهره برداری برسند.
اگر تاریخ را درست پیش رفته باشیم کمتر از 10 ماه به پایان موعد مقرر باقی مانده و باز هم مردم منتظرند ببینند آیا تاریخ فوق زمان اتمام مشکلات و معضلاتشان خواهد بود یا حکایت همچنان باقیست؟
عوارض نامتناسب با خدمات
کسانی که به شهرهای مختلف ایران سفر کرده اند گواه این ادعایند که هزینه عوارض آزادراه رشت گرانترین عوارض به نسبت طول مسیر در ایران است. در حال حاضر در دونوبت برای این آزاد راه نیمه تمام و بدون امکانات عوارض دریافت می شود، یکبار 3هزار تومان و بار دیگر هشتصد تومان. البته این 3800تومان کمترین عوارض و برای خودروهای سواری محاسبه می شود و خودروهای دیگر به نسبت خودشان با افزایش مبلغ مواجه هستند که همین این امر سبب شده برخی رانندگان از مسیر فرعی در حوالی قزوین برای فرار از پرداخت عوارض عبور کنند.
با اینکه در آزاد راه قزوین- رشت عوارض زیادی از خودروها دریافت می شود اما به هیچ عنوان نیازها و امکانات استاندارد یک بزرگراه را ندارد. کافیست مجبور باشید این مسیر را در شب تجربه کنید. تجربه ای بس ترسناک و دلهره آور، زیرا فقط در حوالی جاده جدید قزوین به قدیم رشت و عوارضی رشت چند چراغ برای روشن کردن راه وجود دارد و خودروها در بقیه مسیر باید با یک وحشت و خوف حرکت کنند. متاسفانه اگر خودرویی در ظلمات شب دچار نقص فنی شود نه تنها راننده جرات پیاده شدن از وسیله نقلیه اش را نخواهد داشت بلکه خودروهای دیگر هم اگر او را ببینند به هیچ عنوان ریسک نکرده و توقف نمی کنند.
در این مسیر نه از ایستگاه های امداد و نجات خبری هست، نه از پمپ بنزین و نه تعمیرگاه و خودروهای امدادی سیار و نه از پلیس! فقط هر از چندگاهی نوشته های تابلویی به شما می فهماند که مسیر تحت کنترل دوربین است، آن هم نه برای کمک، بلکه اگر از سرعت مطمئنه تجاوز کنید چندی بعد برگه ای درب منزلتان تحویلتان خواهد شد تا فراموش نکنید درست است که هیچ خدمتی ارایه نمی شود اما جرایم سرجایش است!
به هر حال روزی روزگاری این آزاد راه 127 کیلومتری تکمیل خواهد شد، ولی این حق تک تک رانندگان است که برای ورود به این مسیر عوارضی پرداخت می کنندحتما باید در قبالش منتظر خدماتی هم باشند.
