پس از برگزاري انتخابات رياستجمهوري افغانستان، كارگزاران سياسي امريكايي، مانند «جان بوئنر»، رئيس نمايندگان كنگره امريكا در رأس هيئتي از قانونگذاران اين كشور به افغانستان سفر كردند تا وضعيت جاري پس از انتخابات اين كشور را از نزديك نظارت و ارزيابي كنند. سفر جان بوئنر رئيس مجلس نمايندگان امريكا به افغانستان همراه با هفت نماينده جمهوريخواه با هدف گفتوگو درباره تداوم حضور نظاميان امريكايي و بررسي انتخابات رياستجمهوري انجام شده است. بوئنر در سفر دو روزه خود با جيمز كانينگهام سفير امريكا در كابل و ژنرال دانفورد فرمانده نيروهاي ناتو در افغانستان ديدار و درباره حضور شمار بيشتري از نظاميان امريكايي در افغانستان گفتوگو كرد. اين رئيس نمايندگان كنگره امريكا در جريان سفر به افغانستان اعلام كرد: هدف سفر اعضاي ارشد نمايندگان كنگره امريكا به افغانستان، رساندن اين پيام است كه اين مجلس (كنگره امريكا) خواهان ادامه حضور تعدادي از نظاميان امريكايي در افغانستان است. همزمان با اين اظهارات جيمز كانينگهام سفير امريكا نيز با سفر به استان هرات در همين ارتباط اعلام كرد كه نخستين اقدام دولت امريكا پس از انتخاب رئيسجمهور جديد افغانستان، امضاي پيمان امنيتي بين كابل و واشنگتن خواهد بود. اين سفر در حالي انجام ميشود كه اخبار انتخابات رياستجمهوري به تيتر اول رسانههاي خارجي تبديل شده و تاكنون رئيسجمهور افغانستان از امضاي پيمان امنيتي با واشنگتن امتناع كرده است. واقعيت اين است كه پس از استقبال گسترده مردم افغانستان از انتخابات رياستجمهوري و پذيرش خطر از سوي آنها براي شركت در انتخابات، امريكاييها لازم دانستند تا در يك اقدام ديپلماتيك، ضمن حمايت از روند انتخابات دموكراتيك در افغانستان، به نوعي روابط و سياستهايشان را با نامزدان پيروز در ميان بگذارند و به ويژه به امضاي پيمان امنيتي و تداوم حضورشان در افغانستان تأكيد كنند. در حالي كه پيش از برگزاري انتخابات و طي چند ماه گذشته غربيها همواره تبليغ ميكردند كه اين كشور توسط طالبان تهديد ميشود و انتخابات جاري را مختل خواهند كرد، اما اكنون كه مشاهده كردند، مردم آن طور هم كه تبليغ ميشد، نه تنها از طالبان بيزارند، بلكه به نوعي منتقد جدي سياستهاي غربيها به خصوص امريكا هستند. در واقع سفر هيئت امريكايي به افغانستان، به نوعي ميتواند هشدار نيز تلقي شود، چون آنها اعلام كردهاند كه اين انتخابات و روند دموكراتيك بدون حمايت امريكا و ناتو امكانپذير نبود. به هر حال امريكا به اين مطلب مهم پي برد كه عمر و دوام دموكراسي در افغانستان هيچ ارتباط و پيوند معنيداري با حضور نظاميان خارجي ندارد و افغانها خود به آگاهي و حساسيت لازم سياسي دست يافتهاند و نيز توان پاسداري و پشتيباني از روندهاي دموكراتيك را بدون توسل به نيروهاي خارجيها دارند. اين انتخابات و عملكرد نيروهاي نظامي و امنيتي افغانستان نشان داد كه توانايي و تدابير امنيتي اتخاذ شده از سوي نيروهاي امنيتي داخلي در حدي بود كه به گفته «لطفالله مشعل» سخنگوي رياستعمومي امنيت ملي افغانستان، نيروهاي امنيتي تنها در 48 ساعت يعني يك روز قبل از انتخابات و روز انتخابات بيش از 2هزار و 700 طرح حمله از سوي مخالفان مسلح را كشف و خنثي سازند. به نظر ميرسد در آينده نيز نيروهاي امنيتي افغانستان بدون احساس نياز به تقاضاي كمك از نظاميان خارجي، بتوانند به تدريج امنيت در كل مناطق افغانستان را برقرار و تأمين كنند. در واقع توانايي نيروهاي امنيتي در مهار حملات طالبان از يك سو و حضور بينظير مردم افغانستان در پاي صندوقهاي رأي از سوي ديگر و همچنين نگراني از امضا يا عدمتوقيع پيمان امنيتي كابل - واشنگتن و خروج نيروهاي خارجي پس از پايان سال 2014 بر اساس بيانيه ليسبون و... موجب شد كه امريكاييها به اين نكته پي ببرند كه مردم افغانستان در پيگيري منافع ملي خود اعتنا و اتكاي چنداني به حضور خارجيها در اين كشور ندارند. اين در حالي است كه برگزاري انتخابات رياستجمهوري و شوراهاي ولايتي افغانستان و تأمين امنيت آن از سوي نيروهاي داخلي اين كشور نشان داد كه اين كشور در راستاي تأمين امنيت و حفظ ثبات سياسي خود، به احساس اطمينان و اعتماد به نفس خاصي دست يافته است. بنابراين نبود بهانه و بستري براي توجيه حضور نظاميان امريكايي در افغانستان، اينك به يكي از چالشهاي طرح ضرورت امضاي پيمان امنيتي و دوام حضور نظامي امريكا تبديل شده است.
امريكاييها كه از توانمندي نيروهاي امنيتي افغانستان، مطلع شدهاند، به نوعي نگرانند. نگراني آنها نيز از آنجا ناشي ميشود كه ميترسند دولت آتي امضاي قرارداد امنيتي را قبول نكند يا همانند حامد كرزي به شرط و شروطي محدود كند. هر چند امريكاييها اعلام كردهاند كه با توانمند شدن نيروهاي امنيتي افغانستان، و انتقال مسئوليتهاي امنيتي از افغانستان خارج ميشوند و در تقويت و ارتقاي سطح دفاعي نيروهاي ارتش و پليس افغان خواهند كوشيد، اما نگراني آنها نشان ميدهد كه غربيها بر خلاف ادعايشان، دنبال افغانستان ضعيف، ناامن و تحت كنترل هستند. به نظر ميرسد سفر هيئت نمايندگان امريكايي به افغانستان با توجه به نگرانيهايشان انجام شده است و البته اين سفر به نوعي ميتواند سرآغازي از اقدامات سياسي براي انجام گفتوگوها با دو نامزد (احتمالاً) پيروز انتخابات يعني اشرفغني و دكتر عبدالله باشد تا به نوعي به توافقات سياسي مورد نظر تأكيد كرده و خواستها و اهداف از پيش تعيين شده خود را به پيش ببرند.
