رحيم مخدومي، نويسنده:

انقلاب اسلامي، ديد جديدي را ازهنر ارائه مي‌دهد

به اعتقاد رحيم مخدومي، انقلاب اسلامي ديد جديدي را از هنر ارائه مي‌دهد و در واقع اوج هنر را شهادت مي‌داند. او درهمين زمينه مي‌گويد: «اوج هنر و قله هنر را شهادت دانستن، خيلي قابل تأمل است. اين همان هنري است كه مي‌تواند انسان بسازد، انسان را تربيت بكند و برساند به اوج تعالي كه شهادت باشد يعني پرونده انسان دراين دنيا به زيباترين شكل ممكن بسته شود. در واقع حضرت امام خميني (ره)، اين اوج را هنر مي‌نامند و اگر ما با اين نگاه بخواهيم هنر را تعريف كنيم، اين هنر بايد اين توانايي و قابليت و اين استعداد را داشته باشد كه انسان را از بدو تولد به گونه‌اي رشد و تعالي بدهد كه آن قله مورد نظر انسان و هنر همين قله شهادت باشد. خُب اين تعريف، خيلي غريب است در طول عمر 35 ساله انقلاب. اگر قرار بوده وزارت ارشاد بسترساز چنين هنري باشد، قطعاً نبوده؛ اگر قرار بوده صدا و سيما بسترساز چنين هنري باشد يا ارگان‌ها و نهادهاي ديگر، خيلي از اين نگاه عقب هستند. علتش هم اين است كه اين هنر، خيلي بزرگ است؛ حالا نه اينكه بخواهيم بگوييم اين نهادها و ارگان‌هايي كه نام برده مي‌شود، خيلي كوتاهي كرده‌اند؛ واقعيت را اگر بخواهيم بگوييم اولاً اين هنر، خيلي بزرگ و متعالي است و ثانياً در عين حال افرادي كه اين هنر را بشناسند يا نبوده‌اند يا بر مسندها ننشسته‌اند كه بتوانند مسير را به گونه‌اي هدايت بكنند كه هنرمند قابل براي طي كردن اين راه پرورش پيدا بكند.»
 
شهيد آويني، چون انقلاب را درست شناخته بود، مي‌دانست هنر اين انقلاب، چه بايد باشد
وي شاخصه اصلي تفكرشهيدآويني را شناخت درست از انقلاب اسلامي مي‌داند و مي‌افزايد: «تفاوت شهيد آويني با بسياري ازكسان ديگري كه آويني نيستند، اين است كه آويني زمينه پيدا مي‌كند براي درخشش همان شناخت هنر شايسته انقلاب يا هنري كه درشأن انقلاب اسلامي است. اين امر به درستي شناخته نشده و به همين دليل آويني، يك دانه است. شايد خيلي‌ها تلاش مي‌كنند براي اينكه هنرمند خوبي باشند، اما چون جنس هنر انقلاب را نمي‌شناسند، اين است كه آويني تنها و بي‌مانند باقي مي‌ماند. خصوصيت مهم آويني اين بوده است كه انقلاب را درست شناخته و چون انقلاب را درست شناخته، مي‌داند هنر اين انقلاب چه بايد باشد. كسي كه شناخت درستي از انقلاب داشته باشد در هرموقعيتي باشد مي‌تواند خود را منطبق بكند با آرمان‌هاي انقلاب. قله و اوج فعاليت شهيد آويني، برايش مشخص بود. براي فرداي خودش كار نمي‌كرد. براي پنج سال آينده خودش كار نمي‌كرد؛ مي‌دانست چشم انداز انقلاب چه هست؛ يعني همان تربيت انسان متعالي. به همين خاطر به هرچه ورود پيدا مي‌كرد در واقع نگاهش به آن چشم‌انداز بود. ديگر اهداف كوچك و پيش پا افتاده‌اي كه افراد را مشغول مي‌كنند، گرفتار مي‌كنند، درگير مي‌كنند و دچار خطا مي‌كنند، نداشت. آويني اين طور نبود، گرفتار اين روزمرگي‌ها نشده بود. اين تفاوت ويژه‌اي است كه آويني را از هر انديشمند يا هنرمند ديگري متمايز مي‌كند.»
مخدومي، بسيج را مدافع انقلاب اسلامي مي‌داند و تأكيد مي‌كند: «يك زماني دفاع از اين انقلاب، نياز به اسلحه دارد؛ اما امروز، روزي است كه دفاع از اين انقلاب نياز به ابزار هنر و هنرمند دارد. اين هدف نبايد گم بشود. هنرمند بسيجي قراراست چنين رسالت سنگيني را به دوش بكشد. مي‌بينيم كه يك شهيد آويني به تنهايي مي‌تواند جريان‌ساز باشد درجامعه. يعني ما در واقع گاهي كيفيت را دست كم مي‌گيريم و فريفته كميت مي‌شويم. بسيج هنرمندان نبايد گرفتار اين موضوع شود. بسيج اگر بتواند آويني پرورش بدهد، به وظيفه اصلي خودش عمل كرده است.»