همين چندي پيش (اوايل بهمن ماه) بود كه شايعه توقيف اين كتاب به گوش رسيد و كمي بعد از سوي مدير اداره كتاب وزارت ارشاد رد شد. اين شايعه حقيقت داشت يا نه، چيزي از مطالب و نكتههاي جالب و جنجالي راز قطعنامه كم نميكند.
كامران غضنفري در اين كتاب به صراحت هرچه تمامتر به يكي از شخصيتهاي كليدي دوران دفاع مقدس، يعني هاشميرفسنجاني ( فرمانده جنگ تقريباً از سال 62 به بعد) حمله ميكند و افكار امثال او را يكي از عوامل اصلي پذيرش قطعنامه در شرايط نه چندان خوشايند سال 67 برميشمرد. اين صراحت قلم گذشته از آن است كه مقوله اتمام جنگ و چگونگي پذيرش قطعنامه 598 همواره يكي از مباحث پرابهام و پررمز و راز دفاع مقدس به شمار ميرود.
شايد يكي از نقاطضعف اين كتاب همين صراحت قلم نويسنده باشد كه به نوعي ميتوان گفت همه كاسه كوزهها را بر سر هاشمي يا افرادي چون حسن روحاني (رئيسجمهور وقت) خرد كرده است. چنانكه به نظر ميرسد غضنفري ميتوانست حداقل با كمي نرمش قلم خوانندگان بيشتري را با خود همراه سازد، وليكن او زبان صراحت را برگزيده كه اين امر در جاي خود قابل بحث است.
به هررو، در «راز قطعنامه» ما با طرح دوگونه طرز فكر در خصوص دفاعمقدس روبهرو هستيم، يك گروه كه همراه با حضرت امام خميني(ره) شعار «جنگ جنگ تا پيروزي» را طرح ميكردند و گروه ديگر كه هر چند در ظاهر با اين شعار موافق بودند، اما به جديت شعار «جنگ جنگ با يك پيروزي» را تعقيب ميكردند.
طرز فكري كه برآن بود با تصرف بخشي از خاك عراق طي يك عمليات پيروزمند، پاي ميز مذاكره بنشيند و اين بخش از خاك متصرف شده را به عنوان برگ برنده در چانهزنيها مطرح سازد. در واقع اين عده به شعارهاي انقلابي مطرح شده در دفاعمقدس اعتقاد نداشتند و تنها در پي اتمام آبرومندانه جنگ بودند.
اما شاكله اصلي طرح موضوعات در «راز قطعنامه» برپايه نقل قولها استوار است. در اين كتاب با تعداد قابل توجهي از سخنان اشخاص صاحبنظر در مقوله جنگ تحميلي روبهرو هستيم كه حق مطلب هم در بيان همين نقل قولهاست؛ چراكه زمان زيادي از اتمام دفاعمقدس نگذشته و هنور تاريخ شفاهي اين دوران بر برخي از حوزههاي آن غلبه دارد. دكتر محسن رضايي، سردار غلامعلي رشيد و برخي از فرماندهان جنگ از جمله اين اشخاص هستند. اما نكته قابل تأمل در راز قطعنامه، بهرهگيري نويسنده از يادداشتهاي روزانه آقاي هاشمي است كه باعث ميشود تا موضوعات مطرح شده در اين كتاب قابل باورتر باشد؛ چراكه اگر بپذيريم «راز قطعنامه» در نهايت ميخواهد جريان منتسب به هاشمي را مسبب پذيرش تلخ قطعنامه 598 معرفي كند، در اين امر يك طرفه به قاضي نرفته و يادداشتهاي خود آقاي هاشمي در اين خصوص كمك حال بسيار خوبي براي وي بوده است. هرچند كه در راز قطعنامه ما با اسناد، نقلقولها و مستندات بسياري در كنار يادداشتهاي روزانه هاشمي روبهرو هستيم كه اين امر بر لطف و قوت كتاب ميافزايد.
در بخشي از اين كتاب برگرفته از يادداشتهاي 9 فروردين سال 62 آقاي هاشمي ميخوانيم: «خدمت امام رفتم... درباره جنگ صحبت كرديم؛ نظر دادم كه بنا بگذاريم برخاتمه دادن به جنگ و به صورت آبرومندانه و از موضع قدرت ولي امام نظر روشني مطرح نكردند و گفتند با خاتمه جنگ موافقند!»
بلافاصله در پاراگراف بعد، نويسنده صحبتهاي حضرت امام خميني(ره) در 21 خرداد 1362 را به استناد صفحه 497 از جلد 17 صحيفه امام ميآورد كه ميفرمايند: «اگر بعضي از منحرفين و منافقين بين مردم بيفتند و بگويند كه جنگ را تمام كنيد؛ و شما هم قبول كنيد... بدانيد كه اسلام در خطر كفر است.»
همان طور كه در اين بخش از صفحه 54 «راز قطعنامه» ديديم، كامران غضنفري با رعايت زمان ايراد نقل قولها پاسخ يادداشت آقاي هاشمي را از زبان امام خميني(ره) آورده است و همين جستوجو و يافتن مستندات براي طرح دعاوي و پاسخ قاطع به آنها، يكي از نقاط قوت غيرقابل كتمان «راز قطعنامه» است كه باعث ميشود خواندن اين كتاب را به عموم خوانندگان و به خصوص افرادي كه مسائل دفاعمقدس را دنبال ميكنند، توصيه كنيم.
