سورنسن پس از قطع شدن دستش از يك پروتز رايج استفاده ميكرد كه حركت عضله در بازو را حس كرده و به وي اجازه باز و بسته كردن دست و گرفتن اجسام را ميداد. بدون اطلاعات حسي، اين مرد 36ساله نميتوانست شكل و حالت اجسامي را كه در دست ميگرفت، حس كند، از اين رو تشخيص ميزان فشار مورد نياز براي وارد كردن به جسم بسيار مشكل بود.
سورنسن در يك كارآزمايي رباتيك تجربي در بيمارستان(گملي) رم شركت كرد.
براي انجام اين كارآزمايي، دانشمندان اين گروه آزمايشهاي بسياري را روي حيوانات و جسد انسان انجام داده بودند تا متوجه شوند چگونه ميتوانند اين الكترودهاي بسيار ريز را به اعصاب محيطي ظريف فرد وصل كنند. آنها نگران بودند اعصاب بازوي سورنسون به دليل آنكه نزديك به يك دهه به كار گرفته نشده بودند، حساسيت خود را از دست داده باشند اما پس از اتصال دست مصنوعي مشخص شد اين اعصاب به خوبي كار ميكنند.
اكنون با استفاده از يك دست رباتيك او ميتواند شكل و طرح اجسام را حس كند. اين فناوري جالب، اولين دست بيونيكي است كه به كاربران اجازه حس لامسه را از طريق يك دستگاه ارائه ميكند. دست مصنوعي داراي حس، براي اولين بار در رم روي مرد جوان مورد آزمايش قرار گرفت. اين دست مصنوعي، اطلاعات در مورد لمس را با استفاده از سيگنالهاي الكتريكي تاندونهاي مصنوعي كه حركات انگشتان را كنترل ميكنند، شناسايي ميكند. سيمهاي ظريف به ارسال پالسهاي اصلاحشده ديجيتالي به چهار الكترود كاشته شده در اولنار حسي و اعصاب ميانه بازو ميپردازند.
دانشمندان به مدت يك ماه اين دست مصنوعي را براي آزمايش به بازوي سورنسون وصل كرده و بعد دوباره آن را جدا كردند. آنها سورنسون را قهرمان ميدانند زيرا وي يك ماه به آنها اجازه بررسي عملكرد دست مصنوعي را داد و دوبار عمل جراحي شد.
دنيس آبوسورنسون ۳۶ ساله ميگويد: كاملاً شگفتانگيز بود چون چيزهايي را احساس ميكردم كه 9 سال بود ديگر حس نميكردم، حتي با چشم بسته ميتوانم شكل اشيا را تشخيص دهم و بفهمم چقدر سفت يا نرم هستند. حركاتي را كه انجام ميدهم ميتوانستم كاملاً حس كنم، بدون آنكه مجبور باشم با نگاه كردن متوجه شوم چه حركتي را انجام ميدهم.
اين دست مصنوعي يك نمونه اوليه و بزرگتر از آن است كه بتواند مثل دست طبيعي به بدن متصل بماند. قدم بعدي اين است كه اندازه اين دست كوچك شود. با اين حال اين دست مصنوعي بسيار گران است و تأمين هزينه آن براي بيماران ممكن نيست. با اين وجود، اين دست امكان ميدهد فرد بدون استفاده از بينايي قادر به گرفتن و برداشتن اشيا باشد، هر چند تمام قابليتهاي دست مثل حس قوام، گرمي و سردي را ندارد.
به علاوه اتصال درازمدت الكترودها نياز به مراقبت ويژه از نظر عفونت و واكنش بدن به الكترودها دارد. سورنسون پس از يك ماه تجربه اين دست مصنوعي كاملاً آماده است تا در اولين فرصت دوباره آن را تجربه كند. پيش از اين دانشمندان تنها توانسته بودند با اتصال الكترودهايي به شانه فرد قطع عضو شده به او امكان بدهند با استفاده از فكر حركاتش را كنترل كند. به گفته پروفسور سيلوسترو ميسرا يكي از متخصصان اين پروژه اين اولين بار است كه دست مصنوعي ميتواند حس لامسه را بدون درنگ به فردي كه قطع عضو شده بازگرداند. اين دست مصنوعي به كساني كه دستشان قطع شده امكان ميدهد مثل قبل با انگشتان خود اشيا را احساس كنند. جراحان ايتاليايي اين دست مصنوعي را به مدت يك ماه به بازوي يك مرد دانماركي كه دستش قطع شده بود وصل كردند و اين مرد توانست دوباره حس لامسه پيدا كند. اگرچه تا ورود اين فناوري به بازار هنوز مدت زيادي زمان باقي است اما دانشمندان بر اين باورند كه اين فناوري ميتواند بدون آسيب رساندن به سيستم عصبي بدن، براي چندين سال به كار خود ادامه دهد.
science translational
medicine.com
