آنقدر صداهای مزاحم به دنیای ما هجوم آورده اند که صداهای سازنده و آرامش بخش را دیگر نمی شنویم. صدای گنجشک ها، صدای آب، صدای کلاغ ها که معتقد بودیم با هر بار غارغارشان می خواهند پیغامی را به ما برسانند و صدای باد در لابلای شاخ و برگ درختان دیگر به گوش نمی رسد، چون صدای بوق و موتور ماشینها، صدای دستگاه های کارخانجات، صدای تلویزیون و جاروبرقی در منازل آنقدر در مغزمان جابجا می شود که بعضا صدای دلمان را هم نمی شنویم، چه برسد به صدای طبیعت.
*باید عادت کنیم
تولید اصوات، آن هم از نوع آلوده هایش با فن آوری و تکنولوژی صنعتی رابطه مستقیم دارد. هر چقدر تکنولوژی رشد یافته، به همان میزان هم مشکل صداهای گوشخراش ابعاد گسترده تری یافته و باعث بروز نگرانی ها و دردهای بی درمان بیشتری برای انسانها و موجودات جاندار و بی جان دیگر شده است.
بر اساس گزارش های موجود، سروصداهای بلند و حتی هیاهوها و دغدغه های زندگی ماشینی، ناراحتی های جسمی و روحی بی شماری برای شهرنشینان به همراه دارد و به گفته پزشکان، عوارض ناشی از سر و صدای ترافیکی در مقایسه با انواع دیگر، بسیار زیان بارتر است که باید برای آنها چاره ای اندیشیده شود.
هر چند دو فاكتور عادت و درجه تحمل نقش مهمي در عكس العمل افراد در مقابل اصوات مزاحم دارد اما هرگز نمی تواند اثرات مخرب آن را به صفر برساند.
صداهای بلند می توانند حتی اشیا را نیز به مرحله انفجار برسانند و گواه این ادعا همینکه در جنگ ها، تخریب مناطق مسکونی با استفاده از سیستم "شکستن دیوار صوتی" یک شیوه متداول است.
با این اوصاف، زمانیکه اصوات می توانند این چنین بر روی اجسام بی جان تاثیر بگذارند باید ضربات جبران ناپذیر آنها بر روی جانداران را به شدت مورد توجه قرار داد.
*از طبیعت کمک بگیریم
با اینکه امروزه انسان به روش های گوناگون کمر به تخریب و ضربه زدن به محیط زیست خود بسته است اما باز هم این طبیعت و عواملش هستند که می توانند در لحظات بهرانی به کمک این موجود نمک نشناس بشتابد. یکی از بهترین و ارزان ترین روش ها برای کاهش آلودگی صوتی که می تواند در تلطیف هوا و زیبایی شهر نیز سهم به سزایی داشته باشد، ایجاد نوارهای عریضی از درختان و پوششهای گیاهی در حریم خیابانها، اتوبان ها و مراکز صنعتی است که به میزان ۱۰ دسیبل از شدت صوت میکاهد.
به هر حال الودگی صوتی همانند فریاد خاموشی است که بسیار خزنده در جامعه و محیط زیست در حال ریشه دواندن است و در آینده ای نزدیک به معضل بزرگی تبدیل خواهد شد و این در حالیست که متاسفانه بحث این هیولای ویرانگر در هیاهوی آلودگی های هوا و آب و خاک و... گم شده.
