مدتي است در راستاي تخصصي كردن شبكههاي تلويزيوني، شبكهپويا هم راهاندازي شده است كه كارتونهاي مختلف ايراني و غيرايراني را در ژانرهاي مختلف پخش ميكند و قرار است موجب سرگرمي و آموزش كودكان و نوجوانان باشد اما با اين وجود به نظر ميرسد صرف پخش انيميشن و پركردن شبانهروزي شبكه كافي بوده است چراكه آنطور كه بايسته است نظارت و كنترلي بر كيفيت و چگونگي محتواي انيميشنهاي پخش شده از اين شبكه كودكانه وجود ندارد.
بعضاً كارتونهايي كه از شبكه «پويا» نشان داده ميشود رنج سني مشخصي ندارد و معلوم نيست مخاطب آن، بچهها هستند يا بزرگترها؟! براي مثال كارتون «لاروا» ماجراي دو كرم عجيب و غريب قرمز و زردي است كه در زير ميلههاي فولادي تخليه فاضلاب زندگي ميكنند. يا پخش كارتون «باب اسفنجي» شلوار مكعبي، اسفنجي كه اين روزها بحث ضدفرهنگي بودن آن در مراكز فرهنگي از مباحث داغ روز است اما اينكه در مراكز آكادميك اثري، ضدفرهنگي معرفي شود و همزمان در صداوسيما به صورت همان اثر خريداري، دوبله و پخش مداوم شود كمي جاي سؤال دارد.
هر چند در برخي موارد هم بايد جانب انصاف را نگه داشت و حق را به مسئولان صداوسيما داد از جمله آنكه در انتخاب كارتونهاي شبكه «پويا»، با توجه به شيوع ابتذال در انيميشنهاي غربي و شرقي، محدوديت و چارچوب خاصي وجود دارد به خصوص آنكه بحث رقابت با شبكههاي ماهوارهاي و پركردن خلأ ذائقههاي مختلف كودكانه هم باعث شده تا كارتونهاي مشهور و محبوب در سرليست خريدهاي صداوسيما قرار بگيرد اما حداقل مسئولان ميتوانستند در موردي مانند كارتون «باب اسفنجي» به جاي پخش كامل سريال تنها قسمتي از آن را پخش كنند تا بهعنوان يك الگو و نماد در بين كودكان و نوجوانان شناخته نشود. (روي بيشتر لوازمالتحرير، لباس، كاپشن، كيف، كفش و... بچههاي كوچك تصوير باب اسفنجي است كه تقريباً با اقبال خوبي از سوي بچهها و پدر و مادرهاي آنها همراه بوده است).
يادمان باشد كه مطابق با روانشناسي رسانه، تأثيرپذيري كودكان به نسبت ساير سنين از رسانهها بهخصوص تلويزيون بيشتر است به دليل اينكه ساختار ذهني آنها ساده و فاقد شبكه به هم پيوستهاي از باورها و انديشههاي مختلف است و ازسويي چون اين كارتونها هنرمندانه با نمادسازي همراه هستند به مراتب زودتر و بيشتر در ذهن كودكان جا ميافتد و با آن ارتباط برقرار ميكنند؛ بنابراين در ارائه و نمايش برنامههاي مختص آنها بهخصوص انيميشن بهخاطر جذابيت بصري بايد دقت بيشتري لحاظ كرد. مطمئناً هدف راهاندازي شبكه «پويا» تنها پركردن زمان پخش نبوده و نيست پس بايد در ارائه محتواي برنامهها هم دقت كرد زيرا مخاطب اين شبكه به نسبت ساير شبكهها بسيار خاص و مهمتر از بقيه گروههاي سني است؛ همانطور كه در روانشناسي مطرح است سن كودكي، سني است كه شخصيت افراد در آن ساخته ميشود؛ بنابراين حضور يك روانشناس آشنا به فضاي رسانه براي تأييد آثار ارائه شده دراين شبكه ضروري است. از اين نكته نبايد غافل شد كه شبكه «پويا» به عنوان بهترين فضا در توليد و پخش انيميشن است و بايد بستر مساعدي براي سوژههاي بكر با محتواي ايراني- اسلامي باشد تا هنرمندان و انيماتورهاي فعال با نگاه ارزشي بتوانند آثار خوب ملي ديني توليد كنند و در اين شبكه ارائه دهند.
