عصبانیت توجیه اتهام زدن نیست!

مي گويند که فوتبال ناپاکی های زیادی دارد.دست دلالان زیادی در کار است.پولهای زیر میزی فراوانی جا به جا می شود.ناحقی های مختلفی اتفاق می افتد.سر تیم های زیادی با پنبه بریده می شود و دستهای پشت پرده ای هستند که یک سری مسائل را به آن شکلی که خود می خواهند پیش می برند. شايد اين موارد واقعیت هاي تلخ است.واقعیتی که وجودش جای تاسف دارد.اما آیا بیان آن به هر شکل، درست است ؟آیا به این دلیل که طی سالهای اخیر ،ناپاکی ها فوتبال را احاطه کرده اند،می توان به هر شخصی اتهام زد و با آبروی هر کسی بازی کرد؟

بی شک جواب هیچ یک از این سوالات ب شرطد محرز بودن همه ناپاکی های فوتبال مثبت نیست!اما این روزها،برخی به دلیل عصبانیت و نارضایتی از شرایط موجود و فشارهایی که روی آنها وجود دارد، به خود اجازه می دهند هر حرفی را به زبان آورده و هر کسی را به هر بهانه ای متهم کنند.

البته شاید حق با دایی و رویانیان باشد .اما با این وجود،حتما آنها حق متهم کردن هر کسی را قبل از ارائه مدرک مستند ندارند.چرا که این کار بی شک بازی با آبروی افراد است.

حرفهای دایی و رویانیان بعد از بازی با سپاهان که بی تردید تحت تاثیر نتیجه و اتفاقات آن بازی به زبان آمده است، از این دست حرفهایی است که افراد نباید به خود اجازه بیان عمومي و علني آن را بدهند.حتی اگر اشتباهات محرز ،آنها را به سرحد عصبانیت رسانده باشد.چرا که همیشه یک درصد هم باید این احتمال را داد که آنچه را که ما تصور می کنیم ،اشتباه باشد.هر اندازه هم که این تصورات نزدیک واقعیت باشد.چرا که بین این دو، گاهی فاصله ای به باریکی یک مو است!

حرفهای رویانیان و دایی شايد کار دست آنها بدهد و هر دو احتمالا خود را آماده حضور در کمیته انضباطی برای پاسخگویی کنند و هم سپاهان،هم کمیته داوران و هم داور پر اشتباه آن بازی کذایی از هر دو این نفرات شکایت کرده اند.اما حرفهای آنها باعث تشویش اذهان عمومی شده است.ضمن اینکه حالا با نگاهی دوباره به صحبتهای دایی و رویانیان، خود آنها نیز در مظان اتهام قرار گرفته اند.

سرمربی و مدیرعامل پرسپولیس علاوه بر آنکه باید اتهاماتی را که وارد کرده اند را اثبات کنند که بعید به نظر می رسد مدارک و مستنداتشان به اندازه ای باشد که بتوانند در این خصوص حرف خود را به اثبات برسانند ،حالا خود آنها نیز به عنوان متهم در ردیف اول قرار گرفته اند و باید پاسخ گوی سوالات بعدی نیز باشند.سوالاتی که در پی اتهاماتی که وارد کرده اند به وجود آمده است.

رویانیان مدعی است فصل گذشته به او پیشنهاد شده است در ازای پرداخت 60 میلیون تومان ،تیمش برنده میدان می شود.البته طبق شواهد و گفته های او، مدیرعامل پرسپولیس این پیشنهاد را نپذیرفته اما چرا او تمام این مدت سکوت کرده و پرده از این مسئله برنداشته است و هیچ اقدامی برای رو کردن این اتفاق ناگوار که حالا جامعه داوری را در مظان اتهام قرار داده است انجام نداده است؟سکوت رویانیان در صورتی که ادعای او واقعیت داشته باشد، خود او را متهم می کند و حالا از این به بعد در پی هر پیروزی و باخت پرسپولیس این سوال به وجود می آید که آیا باز هم تماس های اینچنینی با رویانیان گرفته شده است یا نه؟

از طرف دیگر دایی به طور مستقیم قهرمانی را مخاطب قرارداده و مدعی می شود شماره حساب دوستان او را ندارد که برایش پول بفرستد و این یعنی دایی می داند که او ،پیش از این ،از دیگران پول گرفته است و برابر آن سکوت کرده است.یا شاید هم از روی عصبانیت حرفی زده که حتی عصبانیت هم توجیه خوبی برای به زبان آوردن آن نیست.هر چند که دایی یک روز بعد از پایان این بازی باز هم حرفهایش را تکرار می کند و مدعی است که مدرک هم دارد.مدرکی که این سوال پیش می آید که چرا قبل از این بازی و اتفاقات آن به مسئولان ذی ربط تحویل داده نشده است و چرا مسئولان پرسپولیس تا کنون آن را نزد خود نگه داشته اند؟

تجربه ثابت کرده است آنچه دایی و رویانیان ادعا می کنند تنها نتیجه یک عصبانیت است.اما عصبانیت توجیه اتهام زدن نیست.

دایی و رویانیان در جریان اتفاقاتی که در بازی با سپاهان افتاد کاملا محق هستند.اما نه آنقدر که بدون داشتن دلیل و مستندات بخواهند تهمت بزنند.آن هم تهمتی به این سنگینی !تهمتی که در صورت عدم اثبات آن، باید تاوان سختی را بدهند.چرا که حتما جامعه داوری و شخص داوری که متهم شده است،در برابر آن اعاده حیثیت می کنند و این تازه یک سوی ماجراست.چرا که اتهام آنها باعث تشویش اذهان عمومی هم شده است و هر دوی آنها باید پاسخ گوی این مهم هم باشند!