استقلال نگرانمان ميكند. نوع بازي تيم قلعهنويي طوري نيست كه بتواند با آن در آسيا حرفي براي گفتن داشته باشد. همين مسئله باعث نگراني است.
استقلال در سه بازي اخير خود در ليگبرتر تنها يك امتياز گرفته، دو شكست و يك تساوي حاصل كار آبيها بوده شايد سرمربي و مديرعامل آنها همه چيز را به گردن برنامهريزي ليگ و اشتباهات داوري بيندازند اما حقيقت اين است كه استقلال خوب بازي نميكند.
سه بازي آخر ليگ هيچ، استقلال در بازي رفت با بوريرام نيز خوب نبود و تنها روي يك اتفاق و حادثه به تك گل بازي دست يافت. بعد از آن هم به جز بردن راهآهن ته جدولي كار خاص ديگري انجام نداد. تمام اين مسائل باعث ميشود تا نگران نماينده فوتبالمان در آسيا باشيم.
استقلال در خط دفاعي دچار معضل است، 11 گل خورده طي 9 بازي در ليگ آمار خط دفاعي تيمي است كه فصل قبل با همين دفاع موفق به كسب قهرماني ليگ شد. به ضعف مدافعان آبي بايد اشتباهات هولناك سيدمهدي رحمتي را اضافه كرد؛ مردي كه مطمئن است حتي اگر بدترين گلها را نيز دريافت كند جايگاه خود را در تركيب ثابت استقلال از دست نميدهد.
خط هافبك استقلال، خطي كاملاً خنثي و كماثر در بازي اين تيم است، هافبكهاي استقلال كه اتفاقاً تمامي آنها نامي و بزرگ هم هستند اين روزها حتي در بديهيترين كار خود يعني كنترل مركز زمين ناتوان هستند چه برسد به توپرساني خوب و مؤثر براي مهاجمان. جواد نكونام به عنوان كاپيتان تيمملي و كسي كه قرار است مغز متفكر ميانه ميدان استقلال باشد در طول 9 بازي گذشته كوچكترين تأثيري در روند روبهجلو براي استقلال نداشته است و به تبعيت از او بقيه نيز كارايي لازم را نداشته و ندارند.
تيم قلعهنويي 13 گل به ثمر رسانده كه البته آمار نسبتاً خوبي است ولي به جرئت ميتوان گفت كه اكثر قريب به اتفاق گلهاي به ثمر رسيده استقلال روي خلاقيت مهاجمان اين تيم و اشتباهات بچگانه مدافعان حريف بوده و الا كمتر گلي از مجموع اين 13 گل روي كار تاكتيكي و تمرين شده به دست آمده است.
استقلال مقابل ذوبآهن، هيچ حرفي براي گفتن نداشت و همين باعث نگراني تمامي علاقهمندان به فوتبال شده، استقلال مقابل پرسپوليس هم چيزي براي ارائه نداشت و بدتر از همه مقابل همنام اهوازي خود هم نمايشي نااميدكننده ارائه كرد.
اينكه امير قلعهنويي چه تدبيري براي برونرفت استقلال از اين وضعيت ميانديشد و ادامه ليگ را چگونه مديريت ميكند بحث الان ما نيست، استقلال چهارشنبه اين هفته. بايد در حساسترين بازي امسال خود به مصاف نماينده تايلند برود، تيمي كه خود را آماده اين مسابقه كرده و حتي متوسل به دستيار خوزه مورينيو شده، بديهي است كه امير قلعهنويي در فاصله كوتاه باقي مانده به اين بازي نميتواند تفكري جديد را در نوع بازي استقلال پياده كند. او تنها ميتواند بازيكنان استقلال را طوري مديريت كند كه با انگيزه و تلاش بسيار بيشتر از آنچه كه تاكنون در 9 بازي ليگ و تك بازي مقابل بوريرام داشتهاند گام به ميدان بازي چهارشنبه بگذارند.
هرچند نتيجه بازي رفت، نتيجهاي كاملاً شكننده و غيرقابل تكيه است،اما قلعهنويي و تيمش ميتوانند با مديريت بازي و كسب حتي يك تساوي در خانه حريف گام بلندي به سوي مرحله بعدي ليگ قهرمانان آسيا بردارند. عبور از اين مرحله به هر قيمت ممكن اصليترين هدف استقلال بايد باشد، اما آنچه باعث نگراني است نوع بازي اين روزهاي استقلال است. خستگي و بيانگيزگي در ساقهاي مردان آبي موج ميزند. اميرقلعهنويي و علي فتحاللهراده بهتر است به جاي فرافكني و عيب و ايراد گرفتن از زمين و آسمان فكري عاجل به حال اين مشكل و معضل تيم خود كنند.
