شهرآورد 77 با تمام خط و نشانهايي كه بازيكنان استقلال و پرسپوليس قبل از شروع بازي براي هم كشيده بودند با تساوي صفر – صفر به پايان رسيد؛ آن هم در مسابقهاي كه دو تيم ارائهگر يك بازي پراشتباه و كسل كننده بودند و فوتبالي در حدمحلات به نمايش گذاشتند. استقلال با اين تساوي با 15 امتياز به رده چهارم جدول سقوط كرد و اختلافش با تيم صدرنشين يعني فولاد به چهار امتياز رسيد. پرسپوليس هم با 14 امتياز بعد از آبيها در رده پنجم قرار گرفت.
در حالي ديروز عليرضا فغاني سوت شروع دربي 77 را به صدا در آورد كه نيمكت نشيني فرهاد مجيدي در استقلال و محمدرضا خلعتبري در پرسپوليس جلب توجه ميكرد. البته خسرو حيدري هم به دليل مصدوميت نتوانسته بود در تركيب استقلال قرار بگيرد تا قلعه نويي يكي از بازيكنان تأثيرگذارش را در اختيار نداشته باشد.
از دو ساعت قبل از شروع بازي جاي سوزن انداختن در ورزشگاه نبود و با توجه به شرايط دو تيم قبل از مسابقه و كري خوانيهاي بازيكنان و مديران سرخابي براي هم همه در انتظار فوتبال جذابتري نسبت به دو دربي سال گذشته بودند. با اين حال بازي ضعيف دو تيم در نيمه اول، همه را نااميد كرد و چيزي كه بيشتر از همه در 45 دقيقه اول جلب توجه ميكرد بازي محكم بازيكنان دو تيم و درگيريهاي فيزيكي در ميانه زمين بود كه باعث شد بارها فغاني در سوتش به نشانه توقف بازي بدمد.
به رغم بازي فيزيكي دو تيم، بازي ناهماهنگ و كسل كننده بود و كمتر موقعيت خطرناك گلزني روي دروازههاي رحمتي و نيلسون به وجود آمد.
البته در همان دقايق اوليه بازي اعتراض قلعه نويي به داوري باعث شد تا فغاني به سمت نيمكت استقلال بيايد و يك تذكر جدي به او بدهد. اولين صحنه حساس بازي كه نيمه قرمز ورزشگاه را نيم خيز كرد، شوت محمد نوري روي يك توپ برگشتي بود كه در حالي كه راهي بيرون ميشد با شيرجه رحمتي به كرنر رفت. در دقيقه 35 استقلاليها روي شوت سركش سياوش اكبرپور از پشت محوطه جريمه ميتوانستند به گل برسند كه ضربه خطرناك شماره 10 آبي پوشان با اختلاف كمي از بالاي دروازه به بيرون رفت. دو دقيقه بعد هم خطاي نكونام روي پيام صادقيان، قرمزها را صاحب يك موقعيت خوب در پشت محوطه كرد اما ضربه محمد نوري با اختلاف كمي به بيرون رفت تا همچنان بازي بدون گل دنبال شود. يك دقيقه بعد هم استقلال صاحب موقعيت شد اما ضربه سر نكونام روي سانتر آندو از كنار دروازه نيلسون راهي اوت شد.
در دقايق پاياني نيمه اول بود كه با توجه به مصدوميت سياوش اكبرپور، فرهاد مجيدي به جاي او وارد بازي شد تا قدرت تهاجمي آبي پوشان بيشتر شود. نيمه اول در حالي كه نمايش دو تيم نااميد كننده بود بدون اينكه گلي از خط دروازه رد شود به پايان رسيد تا همه اميدها براي تماشاي بازي زيبا به نيمه دوم باشد. با شروع نيمه دوم هم استقلال و هم پرسپوليس، هجوميتر از نيمه اول به دنبال گلزني بودند. در حالي كه چند ثانيه بيشتر از شروع نيمه دوم نگذشته بود مجيدي در حالي كه در يك موقعيت خوب با نيلسون تك به تك شد اما توپ به پاي او نگرفت تا آه از نهاد نيمه آبي ورزشگاه بلند شود. در ادامه قلعه نويي، آرش برهاني را هم به ميدان فرستاد تا آبي پوشان با تمام قدرت هجومي شان دقايق باقي مانده را ادامه دهند.
در آن سو هم دايي، خلعتبري را جانشين غلامرضا رضايي كرد تا قدرت تهاجمي قرمزپوشان هم بيشتر شود. در نيمه دوم بر خلاف نيمه اول، بازي سرعت بيشتري داشت و توپ بيشتر در محوطه جريمه جريان داشت. دقيقه 60، آبيها بهترين موقعيت گلزنيشان را به دست آوردند اما ضربه محكم ساموئل كه طي پاس فرهاد مجيدي با دروازهبان پرسپوليس تك به تك شده بود از كنار دروازه به اوت رفت. دو دقيقه بعد پرسپوليسيها تلافي كردند اما پاس به عقب پيام صادقيان پس از نفوذ در محوطه جريمه و جا گذاشتن چند استقلالي را بازيكن پرسپوليس به آسمان فرستاد.
در ادامه دردقيقه 70 باز هم اين پرسپوليسيها بودند كه صاحب موقعيت شدند اما شوت محكم پيام صادقيان از پشت محوطه جريمه را رحمتي با يك شيرجه ديدني به كرنر فرستاد تا تماشاگران حاضر در ورزشگاه همچنان در حسرت ديدن گل باشند.
در ادامه بازي افت كرد و بازيكنان استقلال و پرسپوليس نمايشگر يك بازي ضعيف و پر اشتباه بودند كه باعث شده بود تا به سادگي توپها را لو بدهند. دقايق پاياني نيمه دوم، مانند نيمه اول سرد و خواب آور دنبال شد تا فعاني در نهايت در سوتش به نشانه تساوي صفر- صفر بدمد. اين سومين تساوي پشت سر هم استقلال و پرسپوليس بود. دو تيم فصل گذشته هم در دو دربي رفت و برگشت به تساوي رسيده بودند.
***
آنچه در اين بازي به چشم آمد، ترس دو تيم از شكست بود، ترسي كه بر خلاف گفتههاي سرمربيان دو تيم كه نويد يك بازي روبه جلو و هجومي را داده بودند باعث شد تا دو تيم يك بازي پراشتباه، كمتحرك و فاقد انگيزه را مقابل چشمان حسرتزده صدهزار تماشاگر به نمايش بگذارند. حاصل اين ترس يك شهرآورد بود، نه در حد دربيهاي بزرگ دنيا، يك شهرآورد در حد محلات، شايد به جرئت بتوان گفت ديدارهاي محلهاي در سطحي بسيار بالاتر و زيباتر از اين شهرآورد برگزار ميشود.
