کد خبر: 609897
تاریخ انتشار: ۱۱ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۲:۴۷

غرب مدرن و كساني كه آن را اداره مي‌كردند، همزمان با ورود جهان به اين دوره و پيشرفت‌هاي صنعتي شگرف آن، همواره نيم‌نگاهي به سرزمين‌هاي كشف نشده و منابع آن داشتند تا بتوانند اشتهاي سيري‌ناپذير غول‌هاي تازه‌متولدشده را تسكين دهند. همين اشتها بود كه كشتي‌هاي بزرگ را راهي اقيانوس‌ها كرد و لشكريان عريض و طويل را تجهيز نمود تا با هر ضرب و زوري، انتقال منابع و ايجاد بازارهاي بزرگ براي فروش محصولات به سرعت و قدرت ادامه پيدا كند. طبعاً صاحبان صنايع بزرگ كه كم‌كم تبديل به اداره‌كنندگان اصلي جهان شدند تمام امكانات خود را براي ايجاد بازارهاي بيشتر، فروش هرچه بيشتر محصولات و سيطره بر منابع خدادادي كشورهاي ضعيف مصروف داشتند. با اين نگاه بود كه برخي رسانه‌ها، كمپاني‌هاي فيلمسازي، فستيوال‌ها و جوايز ادبي به‌وجود آمد يا بعداً در خدمت اين هدف قرار گرفت تا با كار درازمدت يا ميان‌مدت با يك استحاله فرهنگي، با تهاجمي بزرگ، جمعيت جهان به ماشين مصرف توليدات مادي و معنوي صاحبان سرمايه‌هاي بزرگ تبديل شوند. اين تهاجم بزرگ كه بيشتر توسط امريكا به عنوان برآيند سلطه‌گران بين‌المللي صورت مي‌گيرد در جايي كه لازم است با محصولات شركت لاكهيد مارتين و جنگنده‌هاي پيشرفته و هواپيماهاي بدون سرنشين است، جايي هم با شركت مونستانتو غذاي جهان را كنترل مي‌كند و با از بين بردن كشاورزي جهان 90 درصد از بازار دانه‌هاي ژنتيكي و بيش از نيمي از بازار دانه‌هاي تجاري را در كل جهان در اختيار مي‌گيرد، جايي هم با بيل گيتس معروف وارد مي‌شود و با كنترل اطلاعات شخصي افراد در فضاي مجازي بر تثبيت سلطه آنگلوساكسون‌ها كمك مي‌كند، جايي هم با كمپاني‌هاي فيلمسازي و انيميشن، جايي با فستيوال‌هاي بين‌المللي، جايي با جوايز ادبي و هنري و. . . وارد ميدان مي‌شود و همه اين امكانات و افراد در اين مسير قرار مي‌گيرند. در امريكا وقتي قرار است مثلاً فيلمي درباره فلسطين ساخته شود و شرقي‌ها و فلسطيني‌ها زامبي‌هاي خطرناكي نشان داده شوند كه ديوار حائل اسرائيلي مانع از ورود آنها براي خرابي بيشتر مي‌شود يا اينكه پيشنهاد فيلمي عليه ايران و انقلاب اسلامي يا فيلمي براي نشان دادن مظلوميت اسرائيل! داده مي‌شود، فيلمساز امريكايي ولو اينكه برجسته‌ترين كارگردان آنها هم باشد، آن را حكومتي نمي‌داند و براي ساخت آن تمام توان خود را به كار مي‌گيرد و با گرفتن قيافه‌هاي عجيب و غريب خود را از آن معاف نمي‌كند و البته به آن اعتقاد هم دارد.

اگر قرار باشد قانون همجنس‌بازي در غرب جا باز كند جايزه اول «كن» به فيلم همجنس‌بازي مي‌رسد، مجري اسكار از همجنس‌بازها انتخاب مي‌شود، كتابي در اين مورد برجسته مي‌شود و...

اصل بحث اينكه غرب اگرچه براي چپاول بيشتر جهان هر روز از يك روش (ولو حمله نظامي) استفاده مي‌كند ولي همه ابزارها و امكانات كشور در اختيار آن هدف (ولو خصمانه و سلطه‌گرانه) قرار مي‌گيرد. در امريكا ساختن يك فيلم سياسي و بين‌المللي مثلاً براي توجيه استفاده از شكنجه براي سازمان سيا درباره اهداف امريكا عار نيست و گرفتن جايزه نيز براي بازي در نقش مأمور سازمان اطلاعات امريكا افتخار محسوب مي‌شود اما همين اتفاق در كشورهاي ديگر براي اهداف مشروع دولت‌ها كار سفارشي، حكومتي، محدودكننده آزادي هنرمند، بي‌ارزش و پروپاگاندا به حساب مي‌آيد. به اين شكل مهم‌ترين اتفاقاتي كه در مهم‌ترين منطقه دنيا رخ مي‌دهد و كشوري كه تصميماتش به اعتراف نشريه معتبر امريكايي فارن افرز با پيامدهاي مهم منطقه‌اي و بين‌المللي همراه است، تنها به جهتي كه با روند سياست‌هاي جهاني ناهمخواني دارد مورد بي‌مهري هنرمندانش قرار مي‌گيرد. برخي هنرمندان ما حاضرند تبديل به مدل تبليغاتي براي يك شركت توليد لباس يا ساعت شوند اما حتي برخي متدين‌هاي آنها هم حاضر نيستند درباره جنگ 33 روزه به عنوان يك اتفاق مهم كه تيتر اول رسانه‌هاي جهان مي‌شود يا سير انقلاب‌هاي منطقه كه مدت‌ها كانون توجه افراد مهم در دنيا واقع مي‌شود حتي اظهار نظر كنند(غير از برخي هنرمندان معدود كه در اين باره اظهار نظر كرده‌اند.) اين در حالي است كه تمام بار تهاجم نرم امريكا را هاليوود، هنرمندان و رسانه‌هاي آن برعهده دارد ولي ايران اگرچه به گفته وزير خارجه جديد داراي قدرت نرم بالايي در جهان است اما سهم هنرمندانش از اين قدرت نرم نزديك به صفر است، به طوري كه امروز سوريه به عنوان مسئله روز ما در سانسور كامل هنرمندان قرار دارد، در صورتي كه اين كشور در آستانه جنگ است و هنرمندان ما كه هميشه در مجامع مختلف از گسترش صلح در جهان دفاع كرده‌اند بايد در اين مورد هم وارد شوند و با اظهار نظرهاي خود براي جلوگيري از جنگ و كشتار سهيم باشند. امروز ايران به اعتراف دوستان و دشمنان به كشوري قابل اعتنايي در جهان تبديل شده و توان تاثيرگذاري در اتفاق‌هاي بين‌المللي را به خوبي داراست و به همين دليل هم فشارهاي بي‌اماني را تحمل مي‌كند. اين فشار به خوبي مي‌تواند با قدرت گرفتن ابزارهاي نرم ما كاهش پيدا كند و ما را در مسيري كه مي‌رويم با موانع كمتري مواجه كند اما براي انجام اين اتفاق مهم بايد همه امكانات كشور اعم از سياست‌ها و ابزارها و افراد در خدمت اين هدف قرار بگيرند تا كشور بيش از گذشته بتواند در اين مسير گام بردارد.

منبع: فارس

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار