دوباره با فرارسیدن فصل گرما و به تبع آن کاهش بارندگی ها زمزمه هایی در مورد کم آبی و خشکسالی در برخی از مناطق به گوش می رسد.
این صحبت امروز و دیروز نیست و ايران به خاطر قرار گرفتن در كمربند خشك جغرافيايي و نوار بياباني، از شرايط آب وهوايي خاصی برخوردار است كه جزو مناطق كم باران جهان بشمار مي آيد.
متاسفانه ایران فقط بارشی معادل يک سوم متوسط جهاني دارد. بر اساس گزارش ها در سال ۱۳۸۰ حدود ۶/۲ ميليون هکتار زراعت آبي و ۴ ميليون هکتار زراعت ديم و ۱/۱ ميليون هکتار از باغات تحت تاثير خشکسالي قرار گرفته اند و خسارت ناشي از خشکسالي بر باغات در اين سال بالغ بر ۵۲۰ ميليون دلار بود.
* اصلی به نام صرفه جویی
هرگز نمی توان با یک بارش یا یک هوای گرم از خشکسالی صحبت کرد زیرا به عقیده کارشناسان تشخيص زمان آغاز و پايان خشكسالی بسيار مشكل است. بديهی است كه اين زمان با پايان آخرين بارش مفيد آغاز نمی شود، بلكه ممكن است تا زمان اتمام ذخيره رطوبت خاك به طول انجامد. وقوع بارشهاي هرچند اندك در زمان آغاز خشكسالی، پيچيدگي خاصي به موضوع مي بخشد، بنابراين درحالت كلی می توان گفت زمان آغاز خشكسالی، زماني است كه ذخيره رطوبتی چه در محيط خاك و چه در مخازن آبی خاتمه يافته باشد.
بر اساس تحقيقات انجام گرفته در کشور، اثر مستقيم خسارت ناشي از کاهش هر ۱ ميليمتر بارندگي برابر ۹۸ ميليارد ريال مي باشد. با فرض آنکه تفاوت ميزان آب استحصالي در ترسالي در مقايسه با خشکسالي ۱۳ ميليارد متر مکعب باشد، خسارت کاهش سطح زير کشت ناشي از آن برابر ۱۲۷۴ ميليارد ريال مي گردد.
حجم آب در كره زمین ثابت و در مداری بسته به طور دایم در حال گردش است. همچنین تنها ٣درصد از كل آب های كره زمین كه برای مصارف انسانی مانند كشاورزی و صنعت و شرب مناسب است شیرین می باشد از این مقدار نیز سه چهارم در یخ های قطبی و خارج از دسترس انسان است. بنابراین درصد بسیار كمی از آب دنیا برای ما قابل استفاده می باشد.
حال اگر بدانیم که میزان متوسط بارندگی سالانه در اروپا حدودا ٧٥٠میلی متر، در آسیا ٥٠٠میلی متر و در ایران ٢٥٠میلی متراست، به این نتیجه می رسیم که در مقایسه با كشورهای پرباران، ایران از حداقل ریزش های جوی برخوردار است که تامین آب در چنین اقلیمی واقعا دشوار و پرهزینه است.
با این تفاسیر باید گفت، صرفه جویی در ایران نه یک پیشنهاد که یک اصل و جزو واجبات به شمار می آید و یكی ازراه های صرفه جویی در کشاورزی، استفاده از سیستم های چكه ای و قطره ای است كه مصرف آب را تا ٥٠ درصد كاهش می دهد. آب دادن در ساعات خنك روز و وجود برگ در اطراف گیاه كه قابلیت نگهداری رطوبت را در خاك دارد نیز سبب مصرف كمتر آب می شود.
