بيماري انواع دارد. مردم بيشتر نوع جسمي آن را ميشناسند. درباره بيماريهاي رواني هم امروزه بشر چيزهايي ميداند، اما بعضيها زبانشان بيمار است. اينها طريقه سخن گفتن و استدلال را نميدانند. مثلاً همواره از ديگران طلبكارند. گاه حتي خواهش معمولي و حرف روزمرهشان را با واژگاني تلخ و نامربوط بيان ميكنند. اين جماعت اگر بقال و آهنگر و خواننده و راننده تاكسي و امثالهم باشند، كمتر دچار مشكل ميشوند. اما اگر بنا باشد در حرفهشان سخن گفتن ركن اصلي كار باشد، آن وقت هم خودشان را دچار معضلات عديده ميكنند و هم صاحب كارها و مخاطبان بيتقصيرشان را.
بگذريم از اين مقدمه غيرمعمول، آقاي «مهدي كوچكزاده» كه معرف حضور هستند! ايشان نماينده مجلس و از شيفتگان «محمود احمدينژاد» و حاميان حرفهاي دولت ايشانند. گفتم معرف حضور هستند، چون ايشان آدم پرحاشيهاي است. رسانهها درباره دعواها و فريادكشيدنهاي ايشان، درگيري با خبرنگاران و... بسيار نوشتهاند. ايشان اغلب خشمگين است. آوردهاند كه اشياي روي ميزش را براي همكاري ديگر! - علي مطهري- نيز پرتاب كرده است. بگذريم. ايشان پرچمدار طرحي بود براي محدود كردن حضور خبرنگاران عكاس و تصويربردار در مجلس. تا اينجا ايرادي ندارد و به خودشان مربوط است. اگر چه تلاش براي فوريت دادن به اين طرح در اوج امور مهم مملكتي حيرتآور بود، اما در صحن بزرگ مجلس، جناب كوچكزاده حين سخنراني در اين باره فرمودند: «همه كساني كه اينجا هستند درست است كه عنوانشان خبرنگار است، اما مثل اقشار مختلف كه در بين آنها فاسد هم وجود دارد، هرزهنگار هم در اين قشر داريم و تنها نصف حرفهاي ما را مينويسند!»
حيرتا كه ضمن اين جملات جناب كوچكزاده، برخي نمايندگان هم «احسنت! احسنت!» ميگفتند، هرچند بعد و در واكنش به خبرنگاران، مثلاً جناب آقاي «دهقان» گفتند: «منظور خبرنگاران بيگانه و مرتبط با رسانههاي ضدانقلاب بوده است.» و اما جناب كوچكزاده، ليستي از مشاغل را نام برده، گفتند در تمام اين شغلها آدمهاي فساد در كنار آدمهاي خدوم هستند، در خبرنگاري نيز چنين است. باز هم بگذريم. استدلال دوستان آن است كه عكاسان در مواقع نامناسب و هنگام شوخيكردن نمايندگان و... از آنها عكس ميگيرند. بديهي است، نمايندگان نبايد در كار مهم و حساس رسيدگي به سرنوشت مردم و در خانه ملت و ضمن جلسات رسمي، حالت نامناسب داشته باشند. مثلاً چرت بزنند و امثالهم. نيز بايد گفت: خبرنگاران ضدانقلاب در مجلس ما چه ميكنند كه جناب كوچكزاده درباره آنها چنين بگويد! خبرنگاران چشم و گوش مردمند. بايد باشند و آنچه را ميبينند و ميشنوند به مردم بزرگ ايران گزارش كنند، نه آنچه را امثال آقاي «كوچكزاده» اراده ميفرمايند! اگر چنين نكنند كه به وظيفه خود خيانت كردهاند. باري بايد ديد چه نوع مقامات و مديران و نمايندگاني از خبرنگاران ميترسند و چرا؟ بيترديد آن كه ابراهيم است و خداپرست و دروغ نميگويد، بيمحابا به هرآتشي در ميآيد، چراكه بر او گلستان خواهد شد و اگر دروغ گفته باشد اما عذابي سخت خواهد ديد!
