بر خلاف روال متداول چند سال اخير كه بررسي و جهتگيري در رابطه با اتفاقات سينمايي، عموماً در برنامه «هفت» مورد تدقيق و واكاوي قرار ميگرفت( صرفنظر از جبههگيريها و درستي يا نادرستي مواضع افراد)، با قد كشيدن دوباره جشنواره فجر در سي ويكمين دورهاش برنامه «ققنوس» كه هر شب از شبكه ۴ سيما پخش ميشد، دريچهاي تازه اما با رويكردي متباين با برنامه «هفت» و از ميان شرارههاي آتش يكسويه نگريها، تولد يافت.
اين برنامه با دعوت از كارشناسان و اهالي فرهنگ و سينما به سرعت توانست رويكرد انقلابي و ارزشي خودش را بدون لكنت و گرفتگي زبان اعلام كند و مخاطبان زيادي را با خود به ميان عرصه نقد و پالايش آثار اين دوره جشنواره همراه و همصدا كند.
در برنامه «ققنوس» هر شب تعدادي از دغدغهمندان انقلاب و ارزشهاي اسلامي– ايراني كه بعضاً يا شايد هم عموماً تا كنون راهي به برنامه پرطمطراق اما تكصداي «هفت» نداشتهاند، حضور پيدا ميكردند و از دريچههاي مختلف علمي و منطقي بدون غش كردن و به ديوار زدن، فيلمها را در بوته نقد و نگاه روشنگرانه با ملحوظ دانستن انتفاع مخاطب قرار ميدادند.
تمام مخاطبيني كه قسمتهاي مختلفي از اين برنامه را ديدهاند، جملگي متفقالقولند كه «ققنوس» با راه انداختن سلسله مباحث منطقي و آكادميك توانست كولهبار مخاطبانش را از تحليل و نگاههاي تكنيكي مختص به هنر هفتم وزينتر و پربارتر كند.
در مقابل اما برنامه اختصاصي سينما(برنامه هفت) آنقدر كه به نگاههاي متجددگرايانه و ساختارشكن با حضور برخي مدعيان نوپا توجه و اهتمام داشته، سينماي ايران به ما هو ايران(با تمام ابعاد و زواياي خاص خودش) در آن مهجور و مغفول بوده و هست.
