فيلم‌هاي فجر در سينماهاي ديجيتالي پخش مي‌شود

وقتي ما مي‌گوييم سينماي ديجيتال يعني...

محمدصادق عابديني

از وقتي صحبت اكران فيلم‌هاي فجر ۳۱ به صورت ديجيتالي مطرح شده است، سينماي ايران دچار وجود و شادماني خاصي شده است، گويا قرار است در سالن‌هاي تاريك سينماي ايران معجزه‌اي رخ دهد و همه منتظرند از روز ۱۲ بهمن ماه و شروع اكران فيلم‌هاي جشنواره فجر با اتفاق خارق العاده‌اي در سينما باشند. بالاخره انگار دارد موسم خداحافظي آپارت‌هاي بزرگ سينما‌ها فرا مي‌رسد و آن دستگاه‌هاي عظيم و موقر بايد به گوشه‌اي از موزه سينما سپرده شوند تا آيندگان بدانند نسل ما و پيشينيان ما با چه ابزاري فيلم را در سالن سينما مي‌ديديم. اما واقعا منظور مسئولان از سينماي ديجيتال چيست؟ آيا قرار است سالن‌هاي جشنواره فجر مانند سالن كداك تئاتر لس‌آنجلس، بهترين كيفيت تصوير را به بينندگان خود ببخشد!؟ و اصلا وقتي ما مي‌شنويم سالن‌هاي سينما به سيستم‌هاي پخش ديجيتال مجهز مي‌شوند، كدام نوع سيستم‌ها منظورشان است؟ حسين طلابيگي، مديركل دفتر توسعه فناوري سينمايي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در گفت‌وگو با سينما پرس، به بخشي از اين سؤالات پاسخ گفته است. وي با اشاره به اينكه هم اكنون ۴۰ سالن سينما در سطح كشور به سيستم ديجيتال مجهز شده‌اند، مي‌گويد: در حال حاضر دو نوع تجهيزات ويدئو پروجكشن «D سينما»، يا همان ديجيتالي است كه معمولا مورد استفاده كشورهاي پيش رفته قرار مي‌گيرد و نوع«E سينما» كه خاص كشورهايي چون هند و پاكستان است كه نيازي به پرداخت هزينه بالا براي خريد آن وجود ندارد و هرچند كه از كيفيت چندان بالايي نسبت به نوع قبلي برخوردار نيست اما مورد استفاده بسياري از سينماها قرار مي‌گيرد. البته وي خبر اميدواركننده‌اي نيز مي‌دهد: البته تعداد اندكي از سالن‌هاي سينمايي در كشور از تجهيزات ويدئو پروجكشن «D سينما» استفاده مي‌كنند. طلا بيگي در مقايسه بين وضعيت فعلي و پيشين سيستم‌هاي پخش فيلم در سالن‌هاي سينماي ايران، مي‌گويد: نبايد فراموش كرد كه سال‌ها براي نمايش فيلم در سالن‌هاي سينمايي از آپارات استفاده مي‌شد، اما اين تجهيزات كاملاً جديد بوده و وجود مشكلاتي در اكران فيلم‌ها در كشور امري طبيعي است. البته ممكن است از بين ۴۰ سالن تجهيز شده در كشور تنها دو سالن با مشكل مواجه شده باشد كه اين آمار بالايي نيست، در تلاش هستيم تا در موج دوم تجهيز سالن‌هاي سينمايي، مشكلات پخش فعلي وجود نداشته باشد. صحبت‌هاي طلا بيگي در حالي انجام مي‌شود كه تكنولوژي d- cinema بيش از يك دهه است كه در سينما‌هاي جهان به كار گرفته مي‌شود و نسخه‌هاي جديد تري از آن در سالن‌هاي استاندارد سينما مورد استفاده قرار مي‌گيرند. هم اكنون علاوه بر DCI (Digital Cinema Initiatives) سيستم هايي چون DSN، DG۲l، VPF و screen digest نيز مورد استفاده هستند و اينكه ما بخواهيم به خاطر خست به خرج دادن سينما داران تازه به سراغ سيستم E- cinema برويم كه در سينما‌هاي عادي كشور هندوستان يا سالن‌هاي كشور چين كاربرد دارند، فقط دور ريختن بودجه‌اي است كه مي‌توانست با كمي خرج بيشتر بهترين سيستم را در اختيار سينما‌ها قرار دهد. طبق اعلام نشريه تكنولوژي سينما، هم اكنون در هند ۶ هزار سالن با تكنولوژي E- cinema حدود ۷۰۰ سينما نيز داراي سيستم DCI هستند و رقم قابل توجه سالن‌هاي ديجيتال شده در هندوستان كه اكثريت مردمش در فقر به سر مي‌برند، نشان دهنده توجهي است كه هندي‌ها به بالابردن كيفيت سينماهاي خود دارند. در حالي كه تازه ما مي‌خواهيم بهترين سالن‌هاي ايران را شبيه سينما‌هاي عادي كشور هندوستان با سيستم‌هاي ارزان قيمت و كم كار آمد ديجيتالي كنيم؛ سيستم هايي كه قادر به نمايش فرمت‌هاي بلوري و ۳D نيستند.