خنده و داشتن زندگي شاد يكي از ملزومات و مسائلي است كه باعث شيرين شدن زندگي دنيوي انسانها و البته راهي براي سعادت اخروي آن نيز محسوب ميشود. حكومت و حاكميت به دليل در اختيار داشتن ابزار قانوني و اجرايي، از جمله متغيرهاي تعيينكننده در شادي بخش كردن زندگي آحاد افراد جامعه شناخته ميشود. از طرفي دين در هر جامعهاي براي بهرهمندي از يك زندگي سعادتمندانه با قيد زمينهسازي فرحت، خوشحالي و خنده نقشي بسزا و البته زير ساختي دارد.
در ميان برخي از افواه مشهور است كه مردمان شرق آسيا بالاخص كشور كره جنوبي در زمره شادترين جوامع بشري ياد ميشود. صرفنظر از درستي يا نادرستي اين مبحث و اينكه ابزار مقياس و اندازهگيري چنين مسائلي چيست، نكته مورد نظر و اساسي همان حس شادماني و داشتن يك زندگي شادمانه است. در دين بينظير اسلام يكي از اصليترين محورهاي مهم و مورد توجه، نوع و سبك زندگي سالم با تمام وجوه مترتب بر آن نسبت به ديگر اديان آسماني است. مبحث مورد اعتنا در دين مبين اسلام نوعي زيست شادمانه و به دور از تشبث به ملزومات باطل را چه از نظر قرآني، حديثي و تقريرات حضرات معصومين مطرح كرده و هزاران باب قابل ورود براي اينگونه زيستن را به متمسكين و مقلدين آدرس ميدهد. در بسياري از احاديث و روايات منقول از جانب حضرات معصومين ميتوان چندين و چند حديث با سلسله اسناد روايي معتبر را در كتب معتبر شيعي مشاهده كرد. اولين و بهترين نمونه در اين زمينه، اتصال و ابرام شخص پيامبر اعظم(ص) به داشتن خلق و خوي نرم و دلسوزانه همراه با تبسم و لبخند بر لبانشان در هنگام مواجهه با پيروان و يارانشان، شاهد مثالي معتبر و متقن است. به همين طريق از جانب ائمه هدي(عليها السلام) به طور مكرر توصيههاي جدي و قطعي براي مؤمنين و شيعيانشان در زمينه متخلق بودن به تبسم و خوشخلقي را عنوان كردهاند. اين توصيهها علاوه بر دستورات اكيد خداوند متعال، موجود در قرآن كريم نسبت به روشهاي سالم و بدون اشكال شادمانه و خوب زيستن به همه مسلمين است.
با تمام اين تفاسير و تأكيدات ناتواني ما و برخي كارشناسان حوزه مباحث ديني در استخراج و اعلام عمومي اينگونه دستورات و توصيهها باعث شده است كه برخي زبان به گفتن و ترويج سخنان بيپايه و بدون سند در رابطه با تباين و تضاد دينداري و مسلمان بودن با شادي و خنده، بچرخانند. هر از چندگاهي افرادي نظير حجتالاسلام قرائتي كه برنامه مشهور و معروفش با عنوان «درسهايي از قرآن» را همگان با علاقه شديد دنبال ميكنند، تلنگر و بانگي براي هشدار و هشياري مسئولان و كارشناسان دخيل در اين حوزه برآورند و موجي ايجاد كنند. اما متأسفانه اين مباحث كه به نوعي فرياد مظلوميت دين زندگي و آخرت بخشي مانند اسلام است، همواره با غفلت يا عدم توجه كافي روبهرو ميشود. تمام اينها براي خلق اين جمله است كه ديني همانند اسلام در ذات خود هيچ عيب و كاستي ندارد و هر نقصان و كمبودي هست از مسلماني ماست! لازمه زندگي بشر قرن بيست و يكمي كه با سرعت تمام به سوي ماشينيزه شدن پيش ميرود، كمبود احساس خوشبختي و شادي در زندگي است كه با اجراي درست و تام و تمام دستورات و توصيههاي دين مبين اسلام ميتوان رنگ و بويي زيباتر و شادمانهتر به زندگي ابناي بشر هديه كرد.
