وجود کارگاه وکارخانه های تولیدی، خدماتی وفنی صنعتی و نیمه صنعتی نقش بسزایی درتوسعه وشکوفایی اقتصاد جوامع دارد. بی شک ساماندهی این کارگاه ها و نحوه فعالیت آنان از ابتدای آغاز فعالیت منوط به مجوزات لازم از سوی مراجع متعدد از جمله محیط زیست ، شهرداری و مسکن وشهرسازی ، اماکن و غیره خواهد بود. ازآنجائیکه شاخصه اصلی فعالیت این نوع کارگاه ها ایجاد آلودگی های مداوم صوتی وزیست محیطی می باشد لذا مکان فعالیت آنان از اهمیت فراوانی برخورداراست. قطعا اسکان این نوع کارگاه های آلاینده در مرکز شهر و یا خیابانهای اصلی یا فرعی شهر جایز نبوده و مشکلات عدیده ای را برای شهروندان فراهم خواهد نمود. با توجه به مفهوم ضرب المثل " علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد"، نظارت اتحادیه های متبوع و دستگاههای ذیربط در صدور مجوز ومکان فعالیت کارگاه های آلاینده در بدو فعالیت می تواند راه حل خیلی از مشکلاتی باشد که بعدها اتفاق می افتد. طبیعتا فعالیت یک یا چند واحد جوشکاری و نجاری و کابینت سازی که از مصادیق بارز آلودگی صوتی وزیست محیطی به شمار می روند در کنار دفاتر خدماتی، مدارس، بیمارستانها و مهمتر از همه منازل مسکونی ونهادهای دولتی نشان از بی توجهی مسئولین مربوطه وعدم رعایت حقوق شهروندی خواهد بود.
برهمین اساس عدم نظارت براسکان وفعالیت تمامی صنوف آلاینده ورهاکردن مدیریت نظارتی براینگونه بازار کسب وکارمشکلاتی را برای شهروندان دهلرانی ایجاد کرده که ساماندهی آن نیز قطعا به سادگی امکان پذیر نخواهد بود.
***
اختلال در شبكه برق خانگي
قرارگرفتن کارگاه ههای مزاحم و آلاینده صوتی و زیست محیطی در کنار دفاتر خدماتی ، تولیدی و رفاهی درشهر دهلران عرصه را برزندگی مردم تنگ کرده است به گونه ای که اگر در خیابانهای شهر دهلران قدم بزنید خواهید دید یک دفتر خدمات ارتباطی که مؤلفه آرامش و سکوت قطعا برای مشتریان آن از اهمیت بالایی برخوردار است، درچنگال چند کارگاه نجاری و جوشکاری که ایجاد سروصدای سرسام آور از مهمترین مؤلفه های فعالیت آنان است گرفتار آمده. این نوع اسکان وفعالیت صنوف آلاینده در سطح شهر دهلران، این ادعا را اثبات می کند که مسئولین در سنوات گذشته ازابتدای شکل گیری و اسکان کارگاههای مزاحم و دفاتر رفاهی و خدماتی و نه در هنگام صدور مجوز و تأیید اماکن توجهی به اینگونه مسائل مهم نکرده اند. علاوه بر دفاتر خدمات عمومی تأسیس کارگاههای آلاینده صوتی درکنار منازل مسکونی در محلات مختلف داد شهروندان را نیز درآورده است که البته در ازدحام صداهای گوش خراش این آلاینده های صوتی ناله مردم نیز بجایی نمی رسد.
رضایی، شهروند دهلرانی که کارگاه جوشکاری در همسایگی منزلش قرار دارد ضمن نارضایتی از عدم توجه مسئولین به ساماندهی کارگاههای مزاحم گفت: بارها بصورت شفاهی و کتبی مشکلات پیش آمده از سوی این کارگاه های آلاینده را در کنار منزلم به اطلاع مقامات مسئول رسانده ام اما متأسفانه هیچ اقدامی در جهت انتقال آنان صورت نگرفته است. وی گفت: علاوه برسروصدای سرسام آور ، نوسانات مکرر جریان برق نیز از دیگر مشکلات فعالیت این کارگاه می باشد. زیرا زیرساختهای برق در گرمای تابستان جوابگوی وسایل خنک کننده وکولرهای خانگی نیست وازطرف دیگر این کارگاهها در زمان فعالیت دستگاه های برش وجوش از برق زیادی استفاده می کنند که این باعث ایجاد نوسان واختلال در شبکه برق خانگی ماشده است و چه بسا باعث خسارت به وسایل برقی ما نیز می گردد.
سرسام گرفتیم
یکی از مدیران دفاتر خدمات ارتباطی که در چنگال تعدادی از این آلاینده ها قرار گرفته است بابیان اینکه بدلیل آلودگی صوتی دائمی این کارگاه ها، دیگر گوشمان حرفهای آهسته راهم نمی شنود گفت: دفاتر خدمات ارتباطی که باید در آرامش وسکوت کامل به مشتریان ارائه خدمات دهند درمیان ازدحام این سروصداها مشتری که به مؤلفه آرامش و سکوت بسیار برایش اهمیت دارد دیگر سراغ ما نمی آید، وی از مسئولان خواست دراین خصوص چاره اندیشی کنند.
قرق وایجاد سد معبر در پیاده روها واماکن عبورعابران پیاده بوسیله آرماتور و میلگرد وتخته های mdfو دیگر وسایل کارگاهی وآلاینده از سوی صاحبان این مشاغل علاوه برتضییع حقوق شهروندان آنان را وادار نموده تا از قسمت سواره روی خیابانها استفاده کنند که بعضا باعث ایجاد تصادفاتی نیز شده است.
برزویی یکی دیگر از شهروندان دهلران با اشاره به وجود کارگاه جوشکاری وآلومنیوم سازی در کنار منزلش وایجاد سروصداهای سرسام آور گفت: پس از آنکه تلاشهایم برای انتقال این کارگاه ها که بصورت اجاره در کنار منزلم فعالیت می کنند بی نتیجه ماند برای در امان ماندن از این وضعیت نامناسب و حفظ سلامتی نوزادم مجبور شدم منزل مسکونی ام را با قیمت ارزانتری بفروشم و در محله ای دورتر از مرکز شهر منزل مسکونی با قیمت بالاتر خریداری کنم.
جايي براي دستفروشان.....نيست؟!
در سال ۱۳۸۱شهرداری دهلران برای نخستین بار به فکر جمع آوری دستفروشان از سطح شهر افتاد . اما ساماندهی صنوف مزاحم ودستفروشان شهر دهلران چندسال بعد بدلیل احداث نامناسب واحدها بر روی پوشش سیل بند وکانال بزرگ وسط شهربدون لایروبی ، مهر کارشناس دایره فنی را برخود ندید ولی در اجرای آن وقفه ای ایجاد نشد . بازارچه ای که قرار بود محل ساماندهی دستفروشان و باعث زیبا سازی چهره شهر باشد به خیاطان مغازه دار و مشاغل جدید واگذار گردید و باز هم دستفروشان سرشان بی کلاه ماند و این بار خودشان برای ساماندهی دست بکار شدند و درضلع جنوبی این سیل بند با کارتن و آهن های فرسوده آلونکهایی احداث کردند که هم به زشت تر شدن چهره شهر کمکی کرده و هم برای خود سرپناه بدون اجاره ای داشته باشند و چندین سال به این صورت فعالیت کردند که تا هنگام تهیه این گزارش همچنان در وضعیت ذکر شده بودند ولی ظاهرا طی روزهای اخیر شهرداری برای اسکان آنان چاره اندیشی کرده و تمامی آلونکها را ویران کرده است و دستفروشان نیز بصورت مجتمع در کنار هم اسکان داده شده اند.
اما دومین برنامه ساماندهی کارگاه های مزاحم در سال ۱۳۸۵با احداث حدود۵۰ واحد در بیرون شهردر دستور کارشهرداری قرارگرفت و به دلیل عدم مدیریت و برنامه مدون و عزم جدی تعداد ۵۰ واحد تجاری احداث شده بطور نامطلوب در اختیار برخی افراد قرار گرفت و استقبال مناسبی از این طرح ازسوی صاحبان مشاغل آلاینده به عمل نیامدکه اگر این طرح به نحو مطلوبتری اجرا می شد چه بسا راه گشای مسائل و مشکلات دیگر کارگاههای مزاحم و آلاینده صوتی و زیست محیط شهری بود که در این زمینه شهرداری ضمن تلاشهای فراوان جهت ساماندهی و خدمت به شهروندان، تنها متحمل هزینه های احداث آن شد و به نحو شایسته ای منبع ساماندهی و درآمدزایی پایداری برای این شهرداری نگردید.
شهر از صنوف آلاينده پاك مي شود
شهرداردهلران برنامه هاي این شهرداری جهت ساماندهی صنوف آلاینده را مثبت ارزیابی کرد وگفت: دراین برنامه با همکاری مجمع امور صنفی وفرمانداری دهلران دراواخر سال۹۰ تمامی میوه وتره بار فروشان سطح شهر جمع آوری و درسایت متمرکز بازارچه میوه و تره بار ساماندهی شدند. وی سرمایه گذاری بخش خصوصی را دراین راستا بسیار اساسی دانست واظهار داشت: بازارچه میوه وتره بار با مساحت۱۵۰۰ مترمربع و با احداث بیش از ۴۵ غرفه بطور کامل توسط بخش خصوصی احداث گردید.
جشنی از اقدامات شهرداری جهت اجرای چهارمین برنامه ساماندهی کارگاه های آلاینده ی سطح شهر خبر داد وافزود: باهمکاری مجمع امورصنفی واتحادیه های مربوطه ، صنوف آلاینده صوتی ازجمله جوشکاری، نجاری، آلومینیوم سازی،آپاراتی ، تعویض روغنی و... تحت پوشش این برنامه قرار می گیرند. وی گفت: مصمم هستیم سطح شهر دهلران را برای رفاه حال شهروندان، تسهیل در عبور ومرور، آرامش وروان سازی ترافیک از هرگونه کارگاه آلاینده صوتی و زیست محیطی پاک کنیم.
یادگاری رئیس مجمع امور صنفی شهرستان دهلران نیزدر این خصوص گفت: نحوه فعالیت صنوف آلاینده با توجه به ماهیت ذاتی آنان باید در شهر شهرکهای صنعتی ویا اماکن بیرون باشد. وی با بیان اینکه متأسفانه نظارت برفعالیت این کارگاهها در گذشته مورد توجه قرار نگرفته است گفت: با همکاری شهرداری وفرمانداری دهلران در نظر داریم تعداد ۳۰۰ واحد از کارگاههای آلاینده صوتی و زیست محیطی که در سطح شهر بصورت پراکنده و محله ای فعالیت می کنند و قطعا مشکلات فراوانی را برای همشهریان و بهداشت شهر ایجاد کرده اند در شهرک صنعتی جدید در ورودی شهر دهلران ساماندهی کنیم . این مسئول باتوجه به نوع فعالیت کارگاههای صنعتی وتولیدی آلاینده دراین شهر اضافه کرد: به منظور جلوگیری از ایجادآلودگی های مضائف صوتی، کارگاهها باتوجه به نوع فعالیت خود در مکانهای سرپوشیده ودسته های هم خانواده قرار می گیرند. یادگاری ضمن عذرخواهی از شهروندان دهلرانی که مدتهاست آلودگی های صوتی ومحیطی این کارگاهها در سطح شهر و محله خود تحمل کرده اند اظهار داشت: اقدامات زیربنایی و مطالعه مکانی و زیرساخت این شهرک جدید درحال انجام است و به زودی با جمع آوری این کارگاه ها و اسکان آنان در بیرون شهرآرامش وسکوت به محله ها وخیابانهای شهر دهلران بازمی گردد.
حال باید به این نکته توجه داشت که " گرهی که بادست باز می شد چرا بادندان بازکنیم" اگر در گذشته نگاه مسئولین شهرستان دهلران نگاه کارشناسی و فنی بود و هر صنفی را با توجه به نوع فعالیتش در مکان مطلوب اسکان داده می شد اکنون نیازی به هزینه های سرسام آور در این زمان نبود و مردم جنگ زده دهلران که به لحاظ آوارگی ناشی از جنگ تحمیلی ده سال از خانه وکاشانه خود دور بودند و فرصت فعالیتهای اقتصادی ده سال از آنان گرفته شده است و هم اکنون نیز بارش خاک وریزگردهای همیشگی عرصه را برآنها تنگ کرده ، مجبور به تحمل حجم بالای این سروصداهای سرسام آور نبودند. اما "راه ضرر را هروقت ببندند منفعت است" واین امر موجبات خرسندی و رضایت شهروندان بی توقع دهلرانی را فراهم می آورد.
