حضور بازيگران سينما در صحنه تئاتر، در گذشته جز در موارد خاص سابقه نداشت و معمولاً بازيگران ترجيح ميدادند از تئاتر به سينما بيايند تا شهرت و ثروت را با هم كسب كنند. اما اين روزها شاهد حضور بازيگراني در صحنه تئاتر هستيم كه براي اولين بار قدم به اين صحنه گذاشته و شهرتشان را مديون حضور در مديومهاي تصوير هستند.
روند فزاينده كوچ بازيگران به صحنه تئاتر، تقريباً از سال پيش آغاز شد؛ زماني كه بازيگراني چون رامبد جوان و سحر دولتشاهي در نمايش «زني از گذشته»، باران كوثري و پيمان معادي در «خشكسالي و دروغ»، بهنوش طباطبايي و مهدي پاكدل در نمايش «ابرهاي پشت حنجره»، هانيه توسلي و صابر ابر در نمايش «جيرهبندي پر خروس براي سوگواري» به روي صحنه رفتند. اين اتفاق در سال ۹۱ با حجم گستردهتري ادامه پيدا كرد. اوج حضور بازيگران سينمايي در صحنه تئاتر در نمايش «آمديم، نبوديد، رفتيم» ديده شد؛ نمايشي كه در آن بازيگراني چون مهناز افشار، هانيه توسلي، سيامك انصاري، برزو ارجمند، بابك حميديان و ليلي رشيدي در كنار هم روي صحنه رفتند. اين در حالي است كه برخي از پيشكسوتان تئاتر در مقابل حضور سينماييها در تئاتر، زبان به انتقاد گشودند.
«پس از سقوط» منيژه محامدي، با بازيگراني مانند آناهيتا نعمتي، فرناز رهنما، حضور اميرحسين رستمي و رامين ناصر نصير در «كلمه سكوت كلمه»، نمايش «خداي كشتار» با بازي لادن مستوفي و اشكان خطيبي و اين روزها هم كه «آوازه خوان تاس» بهمن معتمديان بازيگراني مانند بهاره رهنما، هومن برق نورد، فلامك جنيدي، سروش صحت، اميد روحاني در آن نقشآفريني دارند.
اين روزها يكي از نكاتي كه در گفتوگو با بازيگران مطرح سينما و تلويزيوني ميشنويم، اين است كه در سال جاري پيشنهادات متعددي براي حضور در تئاتر داشتهاند. اين در حالي است كه همين بازيگران ميگويند كه اين پيشنهادات تئاتر در سالهاي گذشته وجود نداشت.
چرا اين روزها سينماييها با پيشنهادات تئاتري روبهرو هستند؟ شايد اين مسئله بيش از هر چيز به كسادي بازار توليدات سينما در ماههاي اخير مربوط باشد. در اين ميان بازيگران وقتي پيشنهاد كار تصويري ندارند به پيشنهادات تئاتر جواب مثبت ميدهند. از طرف ديگر تهيهكنندگان تئاتر براي اينكه بتوانند سالنهاي نمايش خود را پر كنند از حربه استفاده از بازيگران مشهور سينما استفاده ميكنند تا تماشاگران را به صرف نام و شهرت بازيگر به سالن بكشانند.
ماجراي كسادي بازار توليدات فرهنگي در ماههاي اخير گريبان تمام هنرها را گرفته و منحصر به تئاتر و سينما نيست.
مردم اين روزها ترجيح ميدهند مبالغي را كه صرف خريد بليت سينما و تئاتر ميكنند، براي تهيه ارزاق روزمره خود هزينه كنند و در اين ميان چرخه اقتصادي سينما و تئاتر كشور بيش از گذشته لنگ ميزند.
