شايد بسياري ندانند اما طي سيو اندي سال از پيروزي انقلاب اسلامي، بيش از ۱۷ هزار شهيد ماحصل حركتهاي تروريستي ايادي غرب و شرق در كشورمان بوده است از اين روگروهي از فرزندان شهداي ترور براي مقابله با تروريسم و تحركات ضد بشري منافقين و ديگر گروههاي تروريستي در كشور گردهم آمدند و اقدام به تشكيل گروهي به نام هابيليان- زير مجموعه گروه ديدهبان - كردند تا با افشاي حقيقت، اذهان مردم جهان را به كنه تروريسم آگاه سازند. برگزاري همايشهاي متعدد و نمايشگاههاي داخلي و خارجي، توليد و توزيع سي دي، چاپ و انتشار كتاب و ... از جمله كارهاي آنها در اين عرصه بوده است تا به نوعي جبران كمكاريهاي مسئولان را كرده باشند. اين مسئله بهانهاي شد تا با سيدمحمد جواد هاشمينژاد، دبير كل كانون هابيليان كه او هم فرزند شهيد ترور حجتالاسلام هاشمينژاد است گفتوگو داشته باشيم.
گروه هابيليان چگونه تشكيل شد ، كمي از روند شكلگيري آن برايمان نقل كنيد؟
انقلاب اسلامي در طول ۳۲ سال، با مشكلات متعددي مواجه شد كه عمدتاً از خارج از كشور بود و يكي از آن موضوعات، ترور و تروريسم است. از همان ابتدا گروههاي تبهكاري ايجاد شدند كه تا به امروز به اشكال مختلف و ناجوانمردانه از مردم ايران قرباني ميگيرند. از طرفي مي بينيد همين گروهها ساخته و پرداخته كشورهاي غربي هستند كه به سركردگي ايالات متحده امريكا عمل ميكنند و تمامي اين گروهها داراي دفاتر رسمي در اين كشورها هستند به خصوص سازمان منافقين كه از ملت ايران كينه به دل دارند. تا امروز هم بعد از شهادت دكتر احمدي روشن تعداد شهداي ترور به ۱۷ هزار و ۱۶۰ قرباني رسيد كه ۱۲ هزار نفر آنها به وسيله منافقين به شهادت رسيدند ولي از طرف كشورهاي تروريست به اين مسئله اشارهاي نميشود و مجامع بينالمللي و سازمانهايي چون سازمان ملل به اين موضوعات نميپردازند حتي موضوع را معكوس جلوه ميدهند و بالعكس ايران را حامي تروريستها ميدانند آن هم به خاطر حمايتهاي معنوي كه از جنبشهاي آزاديبخش دارد. برهمين اساس ما بازماندگان خانوادههاي شهداي ترور گروهي تشكيل داديم، با تحقيق به اين موضوع پرداختيم و جنايات منافقين وحاميان آنها را مورد بررسي قرار داديم. حدوداً مدت شش، هفت سال است كه نسبت به اين مسئله مهم و مغفول كه ابعاد گستردهاي دارد روشنگري و شفافسازي داشتهايم.
از نظر آمار قرباني ترور، كشورمان در چه جايگاهي است؟ ايران از جهاتي كشوري است كه انواع جنايات در آن امتحان شده است و تمامي انواع خاص ترور را در كشورمان انجام دادهاند؛ از ترور انتحاري و ترور كور تا ترور جمعي و بعد از آن در ساير كشورها از اين روشها الگوبرداري كردهاند و به اجرا در آوردهاند. كشورمان بزرگترين قرباني ترور است. در چندين گزارش از سوي خود كشورهاي غربي به خصوص امريكا و اتحاديه اروپا اشاره شده كه سازمان منافقين ارتباط مستقيم در اين مسئله داشتهاند و مورد نفرت مردم ايران هستند. ولي عملاً هيچگاه اقدام خاصي در اين باره انجام ندادهاند. حداكثر كاري كه شده فقط در دوراني اسم آنها در ليست گروههاي تروريستي قرارگرفته است همين. اين نشان ميدهد كه هنوز گروهك مطرود منافقين در كشورهاي اروپايي و ايالات متحده امريكا تحت حمايت است.
با توجه به اين مسئله، ايران را در سطح بينالمللي به عنوان يك كشور تروريست ميشناسند. هابيليان تا چه حد توانسته اين فضا را بشكند و اقدامات كانون در سطح بينالمللي تأثيراتي هم داشته است؟
تأثيرگذاري زيادي داشته است. ما در مجامع بينالمللي مدارك و اسناد مختلفي ارائه كرديم. در دو شوراي حقوق بشر كه در ژنو برگزار شد شركت كرديم، در عراق كه پذيرنده گروهك منافقين است با مقامات و ۱۳۰ گروه عراقي ملاقات داشتيم و بخشي از مدعيان عراق راجع به موضوع ايران بود و بعد از روشنگريهاي هابيليان مردم كشور عراق به جنايت منافقين پيبردند و با تظاهرات متعددي در اطراف پادگانهاي منافقين خواستار خروج آنها از كشورشان بودهاند. ما تاكنون ۳۶۰ ملاقات در سطح بينالمللي داشتيم و همچنين در مورد نحوه حضور منافقين در ايجاد فتنهگري بعد از انتخابات سال ۸۸ برنامههاي مختلفي داشتيم، از جمله چگونگي حضور آنها در قالب نمايشگاه در ۸۰ منطقه كشور ارائه كرديم كه ميليونها بازديد كننده داشت.
در خارج از كشور هم برنامهاي داشتيد؟ بله، نمايشگاههايي در كشورهاي مختلف داشتيم، از جمله در كشور انگليس. البته محدوديتها و موانعي براي ما وجود داشت و به صورت مستقيم در اين مسئله دخالت ميكنند ولي ما هم راهكارهايي داشتم تا رسالت خود را انجام دهيم.
كداميك از خانوادههاي شهداي ترور در جمع شما هستند و با شما همكاري ميكنند؟
بازماندگان شهداي ترور در سايت هابيليان عضو هستند و هر كدام به نسبت در اين گروه همكاري و مشاركت دارند. در بعضي از استانهاي كشور داراي دفاتر مردمي هستيم و قربانيان تروريست عضو كانون هابيليان در هر جاي كشور كانون مربوط به همه بازماندگان شهداي ترور است، اين موضوع به قدري گسترده بود كه طبعاً در همه تخصصها از كمك افراد بهره ميگيريم.
خيليها معتقدند ترورهاي دهه ۶۰ هدفمند بوده و هدف آنها استحاله نظام بوده است نه نابودي. يعني بعضي از چهرههاي معلوم الحال يا مشكوك و غيره به جاي ياران خالص امام (ره) قرار بگيرند. نظر شما در اين باره چيست؟ از همان ابتداي شكلگيري نظام جمهوري اسلامي تلاش ميكردند تا انقلاب اسلامي را استحاله كنند. نمونه بارز آن حضور ليبرالها ابتداي پيروزي انقلاب و در مسئوليتهاي مختلف بوده است با توجه به اينكه امام و روحانيت قصد حضور و فعاليت اجرايي نداشتند شور و نشاط انقلاب ميان مردم بود كه غربگرايان را به بنبست كشاند لذا به نظرشان رسيد كه فضاي تازهاي رخ داده تا وارد ميدان ترور شوند و انقلاب اسلامي را نابود كنند. شايد استنباط آنها درست بود ولي روي حضور و حمايت مردم جدي نبودند. بعد از شهادت يكسري از نخبگان و بزرگان انقلاب اسلامي حضور مردم بود كه نقشههاي آنها را نقش برآب كرد، به همين خاطر براي رعب و وحشت عمومي دستور ترور مردم عادي را دادند و بسياري از اقشار جامعه را مورد هدف تروريستي قرار دادند. اين نشان ميدهد كه اين اعمال براي عقب راندن مردم از صحنه بود ولي تأثيري نداشت زيرا ريشه گسترده تروريست در كشور به وسيله مردم قطع شد.
آن زمان حتي وقتي كه هنوز سيستم دولتي كامل نبود و توانايي جمعآوري مزدوران تروريست را نداشت خود مردم ناظر بودند و هر رفت و آمد مشكوكي را گزارش ميدادند. وقتي هم كه عراق با همكاري كشورهاي ديگر عليه ايران وارد عمل شد اين مردم بودند كه اجازه ندادند فعاليتهاي دشمن محقق شود و به اهداف شوم خود برسد و با حضور گسترده مردم روبهرو شدند. به قول شهيد رجايي در كشور از اطلاعات ۳۵ ميليوني استفاده كرديم كه جنايات آنها را لو ميدادند.
ايالات متحده امريكا طي ۳۰ سال گذشته از ابزارهاي مختلف براي براندازي ايران استفاده كرده كه موج جديد آن از سال ۸۲ با حضور ريگي و در سال ۸۶ با تشكيل پژاك در غرب كه جايگزين كوملهها بودند انجام شده. براي مقابله با اين موج چه بايد كرد؟ كشورمان در طول ۳۲ سال همواره در معرض حملات تروريستي بوده و از ابتداي انقلاب اسلامي شهداي ترور داشتهايم و تا امروز به انحاي گوناگون سعي كردهاند تا ايران را از پا درآورند. گروهك منافقين در كشورهاي اروپايي داراي دفاتر هستند. در آلمان حضور گستردهاي داشتهاند و از تروريستهايي چون ريگي و گروه پژاك و … با صرف هزينههاي زياد حمايت كردند. انقلاب ما تا وقتي كه رويارو با كشورهاي غربي است و اعلام استقلال كرده طبيعتاً هزينههاي آن را هم پرداخت ميكند. ما با ۱۷ كشور همجوار هستيم و امريكاييان بر آنها نفوذ اطلاعاتي دارد ولي با اين وجود تعداد كشتارهاي ترور كه زماني به ۱۰۰ نفر در سال ميرسيد به يكي دو نفر رسيده. البته يك نفر هم زياد است ولي اين نشان ميدهد به نسبت گذشته هوشمندانهتر عمل كردهايم.
موج بيداري اسلام بيش از يك سال است كه به راه افتاده است و امريكا براي به دست گرفتن دوباره افسار اين اسب سركش دست به هر اقدامي زده است از جمله ترور شخصيتها. براي انتقال تجربه ۳۰ ساله جمهوري اسلامي و جلوگيري از تكرار اتفاقات در اين كشورها كه به شدت هم در عراق و پاكستان و ... شاهد آن هستيم شما برنامه خاصي داريد؟ طبيعتاً تبادل اطلاعات و تجارب با كشورهاي مختلف مفيد است. در عراق حركات تروريستها مستاصلانه شده است. تروريست محصول وارداتي غربيهاست. در زمان جنگ سرد هم يكي از ابزارهاي قطعي، ترور بود. كشوري كه بخواهد استقلال خود را حفظ كند با اين عمل مواجه ميشود. دبير كل سازمان ملل چندي پيش گفته بود روز به روز دنيا براي بشريت تنگتر ميشود؛ چرا كه مردم بيدارتر ميشوند. كانون هابيليان در حد وسع و توان خود با گروههاي مختلف همراه و همسو بود و در همين راستا با كشورهايي چون عراق تبادل تجربه و اطلاعات داشتهايم و نتيجه آن هم فعاليتهايي عليه پايگاه منافقين بوده كه شرايط را براي آنها تنگتر كرده است.
در آخرين تحركات گروههاي تروريستي كه منجر به شهادت دكتر احمدي روشن شد، رژيم غاصب اسرائيل و سازمان منافقين علناً اعلام كردند كه با همكاري مشترك همديگر اين اقدام تروريستي را انجام دادهاند آيا اين اعلام بار حقوقي ندارد؟ اين امر نشان دهنده دو مسئله است؛ يكي اينكه گروههاي جنايتكار به ته خط رسيدهاند كه موضوع را به بيرون انتقال دادهاند و تلاشهاي خود را ميكنند تا از اين طريق در ميان كشورها رعب و وحشت به راه بيندازند و ديگر اينكه ابزارهاي قانوني در سطح بينالمللي همه ساخته و پرداخته خود آنهاست و براي ما از آنها كاري برنميآيد. امريكا سال ۱۹۹۷ سازمان منافقين را در گروه تروريستها قرار داد و جناياتي را كه در حق ايران روا داشتند را مطرح كرد ولي عملاً كاري انجام نداد. اين نشان ميدهد كه ابزارهاي حقوقي را خودشان ساختهاند، لذا كشورهاي مورد حمله تروريست بايد روي پاي خود بايستند تا بتوانند بر آنها فائق شوند. از طرفي ديگر به دليل كم كاري سياسي كشورها هم مطرح است ما در اين قضيه سياسي و حقوقي، كم كاري زيادي داشتهايم. با وجود قربانيان متعدد ترور در كشور، هيچ نوع فعاليت حقوقي صورت ندادهايم و بايد خيلي كارها ميكرديم.
نتيجه آن هم شهادت دانشمندان هستهاي بود كه ديديم. در كانون جوانان هابيليان با وجود بضاعت كم و محدوديتهايي كه وجود دارد همواره در اين راستا تلاش داشتهايم و سعي كردهايم افكار عمومي را در اين باره بيدار كنيم و روشنگري داشته باشيم. از جمله پروسههاي قضايي كه اخيراً در مجلس طرح دو فوريتي آن به تصويب رسيد مبني بر اينكه تحقيقاتي براي اقدامات تروريستي داخل و خارج داشته باشيم. اين خود گام مؤثر و خوبي است ولي بعد از ۳۲ سال با اين سطح گسترده از آمار قربانيان كه انجام شده است بايد زودتر از اين وارد ميشديم. البته كار تنها به دوش دولت نبايد باشد، بلكه مردم و دولت با هم و در كنار هم بايد وارد اين عرصه شوند و دست تروريست را از كشورمان قطع كنند. در دنيا گروههاي NGO براي رفع مشكلات وجود دارد. در كشورمان هم بايد در اين زمينه تمهيداتي اتخاذ شود و گروههاي مختلف با مشاركت با هم فعاليت كنند.
