چهارشنبه شب هفته قبل در يك جلسه چهار، پنج ساعته بخشهايي از اين مستند را ديدم و از آقاي «مصطفي طبسي» سؤالات متعددي را درباره آن پرسيدم. ايشان هم تمام سؤالات را جواب داد. ناگفته نگذارم كه محض اطمينان و رسيدن به نتيجهاي قاطع، سه نفر از دوستان را كه هر يك تخصصي در اين حوزه داشتند نيز همراه بردم. يكي سالها معاون سردبير و دبير سرويس فرهنگ و هنر يكي از روزنامههاي باسابقه كشور بود، او يك بيننده حرفهاي فيلم است؛ ديگري تهيه كننده آماتور مستند و اما كارشناس خبره مسائل فرهنگي و شاعري سرشناس و سومي هم نيز يك مستندساز و بيشتر و پيشتر از آن، يك تدوينگر حرفهاي فيلمهاي كوتاه و بلند مستند بود و چهارمين نفر نيز من بودم كه سوابقم را ميدانيد. اين دوستان هم هر يك به فراخور خود، سؤالاتي پرسيدند و بحثهايي را مطرح كردند.
بيترديد شما بهتر از من ميدانيد كه حكايت اين مستند و حواشي آن، لاجرم علاوه بر حوزه فرهنگ و هنر، مقداري نيز به سمت سياست خزيده است. نگارنده قصد برخورد سياسي با اين مقوله را ندارد اما گاه در اموري - از جمله اين مورد- سياست و سياسي كار چنان با كار عجين شده كه پير طرف در ميآيد تا بتواند در حد توانش آنها را از هم جدا كند.
پس از آن شب با دو نفر از آن دوستان حاضر، چند بار ديگر جلسه گذاشتم و نظرات دقيق آنها را لحاظ كردم. در همين اثنا به متن و حواشي اين مستند نيز از آغاز انتشار خبر جنجالبرانگيز آن تا امروز توجه كرده و همه آنچه منتشر شده بود را بارها مرور كردم. در آن جلسه حرفهايي زده شد كه برخي غيرقابل انتشارند. نه اينكه سخن از مخفيكاري يا هراس از افشاي چيزي باشد، نه؛ برخي موارد خيلي خصوصي و درونگروهياند. نقل يا عدم نقلشان هم گرهي را نميگشايد، ضمن آنكه انتشارشان بار حقوقي هم دارد لذا متن بايد بسيار منقح و حرفهاي همه چيز را بگويد و در عين حال، گزك دست كسي ندهد! جز آن برخي نامهاي متعدد به ميان آمد. از عوامل فيلم بگيريد تا بقيه موارد. پيش از انتشار به سبب آنكه بهانه دست كسي ندهم، تلاش كرده و ميكنم، صحت و سقم اين موارد را معلوم كرده و سپس در متن نهايي منظور كنم. اين همه سبب شد كمي انتشار نتيجه كار طولاني شود و اين طولاني شدن، سبب بروز بحثهايي در فضاي مجازي شده است. تا حدي كه «عليرضا قزوه» از هند زنگ زد و گفت: ما روي اين داوري و كسب نتيجه حساب باز كرده و منتظريم! زودتر! ... و بنده هم گفتم: چشم!
باز چند نفر به من زنگ زدند و حرف از امضاي تومار و نامه سرگشاده و... زدند. ابعاد اين ماجرا وسيع است و بحث فني و كيفيت فيلم تنها يكي از سرفصلهاست. لطفاً نامههايتان را فعلاً نگهداريد. آنها كه باز قصد دست به قلم شدن دارند هم چند روز ديگر دندان روي جگر بگذارند. گزارش نهايي، مفصل و شايد بيش از ۱۰، ۱۵ صفحه شود. حالا كه گويا كار به شبكههاي آن طرف آب هم كشيده، بگذاريد چنانكه در آغاز اين ماجرا قول دادهام، بتوانم با فراغ بال و بدون مصلحتانديشي، متني آماده كنم كه عين حقيقت باشد و جز آن، حقي هم از كسي ضايع نشود. انشاءالله
متن نهايي را حداكثر تا شنبه پيشرو، در همين روزنامه بخوانيد.
