- فعاليت جهادي را چگونه و از چه تاريخي شروع كرديد؟؟ از سال ۱۳۸۵ در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي شروع به فعاليت جهادي نمودم و باتوجه به اينكه در آن سال ها طرح هاي جهادي به مانند امروز براي همه شناخته شده نبود با سختي هاي بسياري روبه رو بوديم كه فكر مي كنم وجود آن سختي ها در آن شرايط توانست كمك زيادي در رشد و نمو شخصي بنده در عرصه جهادي نمايد. بنده توفيق داشتم در ۲ دوره برگزاري طرح هاي جهادي در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي مسئول واحد خواهران باشم و ۲ دوره ديگر نيز بعد از فارغ التحصيلي به عنوان مسئول خواهران گروه جهادي خودجوش و مردمي همراه گروه جهادي بودم. و در اين دو سال اخير نيز توفيق تاليف كتب ره نامه جهادي سلامت و بهداشت (جلد اول و دوم) را به همراه همسرم داشتم. طرح جهادي شول آباد لرستان در سال۸۶، قلعه گنج كرمان در سال ۸۷ و دو دوره طرح جهادي بخش مركزي قم در سال هاي ۸۸ و ۸۹ به عنوان تجارب بنده در فعاليت هاي جهادي عرصه سلامت و بهداشت بوده است.
- از رفتن به چهار دوره جهادي خسته نشديد؟ شما در بعضي برنامه ها و اهدافي كه براي زندگي خود قرار مي دهيد هيچ وقت پاياني نمي بينيد چرا كه زندگي شما در واقع وابسته به آن هدف است يا به نوعي پيرو آن هدف. به نظر بنده طرح و يا حركت هاي جهادي در زندگي بنده نيز داراي چنين شرايطي است شما هر چند فعاليتي به صورت مستقيم انجام ندهيد ولي به نوعي فعاليت و يا خدمتي ديگر در راستاي بهبود طرح هاي جهادي گروه ها انجام مي دهيد. كافي است شما با تعريف حركت هاي جهادي كه همان حركت به سمت خشنودي خداست آشنا باشيد پس تمامي فعاليت هاي آدمي مي تواند براساس اين تعريف باشد كه مسلماً در زندگي پايان نخواهد داشت. از طرفي زماني كه شما حتي در مناطق محروم نيستند به شيوه و روش هاي مختلفي مي توانيد مثمرثمر باشيد. در اختيار قرار دادن تجارب و تشريح بايدها و نبايدهاي در برگزاري اصولي يك طرح جهادي براي دانشجويان خواهري كه مي خواهند در عرصه سلامت و بهداشت به مناطق محروم خدمت رساني كنند و مشاوره اين خواهران جهادگر همچنين مي تواند يك طرح جهادي باشد كه قطعاً كاري دشوار و با اهميتي است.
- مشوق شما در اين جهاد كه و يا چه بود؟
مشوق اصلي و مهم ترين عامل پيشرفت و موفقيت درفعاليت هاي اجرايي جهادي و پژوهشي بنده همسرم بودند كه مسلما اگر دلگرمي ها و پشتيباني و راهنمايي هاي سازنده ايشان در اين عرصه نبود من توفيق چنداني پيدا نمي كردم و اميددارم كه باز هم بتوانم درعرصه خدمت رساني درمناطق محروم به همراه ايشان فعاليت داشته باشم. هم چنين در تاليف ۲كتاب ره نامه جهادي سلامت و بهداشت بيشترين فعاليت را شخص ايشان داشتند كه با تمام درگيري هاي روزمره به صورت شبانه روز دراين عرصه فعاليت نمودند و همچنين بنده افتخار مي كنم كه اولين سفر بنده و همسرم و بعد از عقد حضور در طرح جهادي شول آباد لرستان و بعد از برگزاري مراسم عروسي حضور در مناطق محروم استان قم بوده است و اين را توفيقي از سمت خداي تعالي مي دانم و در واقع ماه عسل ما حضور در مناطق محروم كشور بود.
- آسيب شناسي شما از اردوهاي جهادي چيست؟ بزرگ ترين آسيب، آشنا نبودن با هدف و تعريف طرح جهادي و همچنين نداشتن فرايند برگزاري اصولي حركت هاي جهادي در عرصه سلامت و بهداشت است و صرفا به دنبال پركردن بيلان كاري از سوي دانشجويان جهادگر و مسئولين برگزار كننده مي باشد. با وجود تلاش ها و كوشش هاي فراوان سازمان بسيج سازندگي و در راس آن مركز مطالعات راهبردي و هدايت حركت هاي جهادي در جمع آوري تجارب جهادگران و پيشكسوتان اردوهاي جهادي در قالب حمايت از تاليف و چاپ كتب مختلف تخصصي عرصه هاي مختلف جهادي ما بايد شاهد رشد همه جانبه گروه هاي جهادي باشيم ولي به نظر بنده فعلابعضي از گروه هاي جهادي نمي خواهند از اين دستاوردها استفاده كنند و شايد هم مي خواهند خودشان همه چيز را تجربه كنند كه اين مسئله سبب كاهش كيفيت طرح هاي جهادي و كاهش بازدهي گروه ها است. البته خود مسئولين برگزاري (سازمان بسيج سازندگي و بسيج دانشجويي) نيز بايد گروه هارا ملزم نمايند تا كيفيت طرح ها خود را افزايش دهند كه نيازمند مديريت قوي و موشكافه بسيج سازندگي است. دانشجو خود به يك سري اصول و تجارب گرانبها مي رسد كه كسب اين تجربه و آموزه هزينه هاي فراواني به مجموعه وارد كرده است. زماني كه دوران تحصيل اين فرد تمام مي شود فرد ديگر دوباره از صفر فرايند را شروع مي كند و دوباره آزمون و خطاها شروع مي شود! از طرفي افرادي كه حتي يك بار در اردوي جهادي شركت كرده اند صرف داشتن اين ديدگاه كه اردوي جهادي همان حضور ساعتي دركنار مردم با هر كيفيتي است بسيار خطرناك است و مطمئنا تمامي دلسوزان نسبت به اردوهاي جهادي نگران اين مساله هستند. كه بايستي مديريت بسيج سازندگي هر چه سريع تر دراين عرصه نيز وارد شود.
- نظر شما راجع به طرح هاي تشكل هاي دانشجويي براي اردوهاي جهادي چيست؟ بنده در جريان برگزاري طرح هاي شكوه هجرت در بسيج سازندگي هستم ولي متاسفانه به علت برخي مشكلات به كارابودن آن شك دارم چرا كه اين طرح مدت بسيار كمي دارد و صرف آشناكردن چند ساعته دانشجويان با تعاريف مختلف جهادي و برگزاري كلاس هاي مختلف براي ايشان چندان كارساز نيست ازطرفي شاهد هستيم دراين طرح دانشجوياني كه چند بار اردو رفته اند با دانشجوياني كه تازه پا به عرصه هاي جهادي پيوسته اند در يك جايگاه قرار مي گيرند كه برطرف نمودن عيوب اردوي دسته اول و توجيه دسته دوم به صورت همزمان بسيار مشكل مي باشد و نارضايتي اي را ايجاد مي كند كه هردو دسته را ناراضي به دانشگاه محل تحصيل خود برمي گرداند. پيشنهاد من درخصوص برگزاري بهتر طرح شكوه هجرت اين است كه هدايت دانشجويان جهادگر به سمتي كه هر دانشگاه در قسمت هاي مختلف برگزاري اردوها، داراي حداقل يك يا دو مشاور باشند كه اين مشاوران از افراد باسابقه و يا موفق در برگزاري اردوهاي جهادي انتخاب شوند و بسيج سازندگي بر اين امر نظارت داشته باشد و اجازه حضور دانشجويان بي تجربه را بدون استفاده از مشاور در مناطق محروم ندهد. به نظر من اين بهترين راه حل است و از طرفي گاهي بسيج سازندگي بعد از برگزاري اردوي جهادي درجريان برگزاري آن قرار مي گيرد كه بايستي پايش و نظارت برعملكرد كيفي اين نهاد مقدس از برگزاري اردوهاي جهادي در دانشگاه ها بيشتر شود.
-توصيه شما به دانشجويان جهادگر چيست؟ در آخر خواهشي كه از تمامي جهادگران دارم اين است كه ابتدا خود ساخته شوند بعد به ديگرسازي روي آورند. بدنبال تجربه كردن برخي مسائل در مناطق محروم بر روي مردم مستضعف و به هر قيمتي نباشند كه باعث بدبيني مردم به نظام و دانشجو و بسيج خواهندشد كه فرداي قيامت بايستي پاسخگوي اين مسائل باشند. ازطرفي اردوي جهادي رفتن مستحب است اما حفظ برخي شئونات در اين اردوها واجب موكد است خواهش مي كنم به مسائلي چون حجاب و پرهيز از اختلاط بي مورد در اين اردوها توجه ويژه نمايند.
-با تشكر.
